Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаппай жекпе-жек шеберлері айқайлайтын қысқа дауыс.
Short yell uttered by martial artists
2=Ирандағы ауыл
2=the village in Iran
Жапон жекпе-жегінде – шабуыл жасағанда шығарылатын қысқа айқай. Дәстүрлі жапон додзёлары көбінесе дауысты әріппен басталатын бір буынды сөздерді қолданады. Бұл практика Азия жекпе-жегінің мәдениетте кең таралған бөлігіне айналды, әсіресе жекпе-жек фильмдерінде, жазбаларда «Hi yah!», «Aiyah!», «Eeee yah!» немесе «Ай-ай!» түрлерінде кездеседі. Киаи әдетте «киаи» деген сөздің өзі емес.
In Japanese martial arts a is a short shout uttered when performing an assault. Traditional Japanese dojo generally uses single syllables beginning with a vowel. The practice has become a part of Asian martial arts in popular culture, especially in martial arts films, in writing often rendered in variants such as Hi yah!, Aiyah!, Eeee yah! or Hyah!. A kiai is usually not the word "kiai" itself.
Этимология
Термин – «энергия» немесе «көңіл күй» деген мағынаны білдіретін ki (気) және a(u) ([[:wikt:合, infinitive ai) – күшейткіш маркердің қосындысы. Осы ұғым корей шайқас өнерінің көптеген түрлерінде, мысалы, таэквондо мен Тан Су Дода кихап деп аталады, мұнда ки – энергияны, ал хап – қосылуды, үйлесімділікті немесе күшейтуді білдіреді, бұл сол таңбалардың корейше оқылуына негізделген; оның хангуль жазуы – 기합. Go ойынында бұл термин шайқас рухын көрсетеді.
The term is a compound of ki (気), meaning "energy" or "mood" and a(u) ([[:wikt:合, infinitive ai), an emphatic marker. The same concept is known as kihap in many Korean martial arts, such as taekwondo and Tang Soo Do, ki being the energy and hap meaning to join, to harmonize or to amplify, based on the Korean reading of the same characters; its Hangul spelling is 기합. In the board game Go, the term describes fighting spirit.
Жауынгерлік өнерде қолдану
Айкидо, каратэ, кобудо, кендо немесе дзюдо сияқты жапондық жекпе-жек өнерінің студенттері (немесе таико барабандары сияқты ұқсас өнерлер) қарсыласты қорқыту, басып тастау, сенімділік таныту немесе жеңіске жеткенін білдіру үшін киаи қолданады. Мысалы, кендода Shinpan (төрешілер) соққы күшті әрі сенімді киаимен бірге жасалса ғана ұпай береді. Киаи, ішкі мүшелерді қорғау үшін дене мүшелерін жиырумен қатар, асқазанның зақымдануын болдырмауға да көмектеседі. Киаидың физикалық жақтары көбінесе шабуыл жасағанда оқушыға дұрыс тыныс алу техникасын үйрету үшін қолданылады, бұл көптеген шетелдік жекпе-жек өнерлері мен жауынгерлік спорт түрлері қабылдаған кең таралған қағида. Киаи кейде қарсыласты қорқыту үшін де қолданылады. Бұл әсіресе ұзақ сериялы шабуылдар кезінде тиімді, мысалы, кирикаэши, какари гейко (серікпен жылдам жаттығу арқылы мүмкіндіктер жасау) және учикоми гейко (серік жасаған мүмкіндіктерге жылдам ден қою). Жекпе-жекшіге киаиды хара немесе дантианнан бастауды елестетуді үйрету үшін ойша бейнелеу әдістері қолданылады; физиологиялық тұрғыдан алғанда, бұл айқайды тамақтан емес, диафрагмадан бастау керек екенін білдіреді.
Students of Japanese martial arts such as aikido, karate, kobudo, kendo or judo (or related arts such as taiko drumming) use kiai to startle an opponent, intimidate, express confidence or express victory. In kendo, for example, a point is only given by the Shinpan (referees) if the hit is accompanied by a strong, convincing kiai. A kiai can also be used besides tightening the core muscles to prevent damage to the stomach. The physical aspects of a kiai are often used to teach a student proper breathing technique when executing an attack which is a common trait adopted by many other foreign martial arts and combat sports. A kiai is also sometimes used to intimidate. This is especially useful for longer series of attacks such as kirikaeshi, kakari geiko (rapid partner exercise creating openings) and uchikomi geiko (responding fast to openings made by the partner). Mental imagery techniques are used to teach the martial artist to imagine starting a kiai in the hara or dantian; from a physiological perspective, this means the yell should start in the diaphragm, not the throat.