Katharine Burdekin

Кіріспе

Британдық романист Катарина Пенелопа Бурдекин (Cade; 23 шілде 1896 - 10 тамыз 1963) - әлеуметтік және рухани мәселелерге қатысты болжамды көркем әдебиет жазған британдық романист. Ол Корнуоллдағы Минак театрының негізін қалаушы Ровена Кейдтің кіші қарындасы болды. Оның бірнеше романдарын феминисттік утопиялық / дистопиялық көркем әдебиет деп санауға болады. Ол сондай-ақ Кей Бурдекин атымен және Мюррей Константин псевдонимімен жазды. Дафни Патай "Мюррей Константиннің" шынайы жеке басын 1980 жылдардың ортасында утопиялық және антиутопиялық көркем әдебиеттер туралы зерттеулер жүргізген кезде анықтады.

Ерте өмір

Катарина Пенелопа Бурдекин 1896 жылы Дербиширдің Спондон қаласында Чарльз Кейдтің төрт баласының ең кішісі болып дүниеге келді. Оның отбасы көп жылдар бойы Дербиде өмір сүрді және олардың ата-бабалары Дербидің Джозеф Райт. Ол үйінде, The Homestead, және кейіннен Челтенхэм әйелдер колледжінде гувернантамен оқыды. Жоғары ақылды және құлшынысты оқырман, ол ағалары сияқты Оксфордта оқығысы келді, бірақ ата-анасы оған рұқсат бермеді. Ол 1915 жылы Олимпиадалық ескіруші және адвокаты Бофорт Бурдекинге үйленді. Оның отбасы Австралияға көшіп барды, онда Кэтрин жазуға кірісті. Оның алғашқы романы Анна Колкхун 1922 жылы жарық көрді. Сол жылы оның некесі бұзылып, ол әпкесіне қосылуға Минак-Хедке көшіп барды. 1926 жылы ол Изабел Аллан Бернспен танысып, өмір бойы қарым-қатынас құрды. "Асқақ адам" (1934) туындысында Бурдекин болашақтан келген гермафродит қонақтың келуін 1930 жылдардағы гендерлік рөлдерді сынға алу үшін пайдаланады. Бурдекин өзінің ең танымал романы "Свастика түні" (1937) Мюррей Константин ретінде жариялады. Бурдекиннің фашистік идеологиядағы еркектік элементті талдауын бейнелейтін "Свастика түні" әлемді екі әскери державаға: нацистер мен Жапонияға бөлінген әлемді бейнелейді. Бурдекин Холокосты алдын ала көріп, жау әскері жаулаған Жапонияның қауіп-қатерін түсінді, ал қоғамның көпшілігі әлі де бейбітшілік саясатын қолдайды. Коммунистік идеалдарға берілген пацифист болған Бурдекин 1938 жылы фашизмге қарсы күресу керек деген сеніммен пацифизмнен бас тартты. 1938 жылы Бурдекин депрессияға ұшырады. Оның досы Маргарет Л. Голдсмит Мари Антуанетта туралы зерттеу материалдарын беру арқылы көмектесуге тырысты. Нәтижесінде Голдсмит пен Бурдекин (Мюррей Константин ретінде) бірігіп жазған "Венера Скорпионда" атты тарихи роман жарық көрді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін тағы алты роман жазды, олардың ешқайсысы оның өмірінде жарық көрген жоқ. Бұл романдар оның феминисттік міндеттемелерін көрсетеді, олар рухани тұрғыдан күшейе түсті. Оның басылмаған қолжазбасы, "Бұл күннің соңы" атты еңбегі Нью-Йорктегі The Feminist Press баспасында 1989 жылы жарық көрді; Бурдекин 1963 жылы қайтыс болды. Соңғы онжылдықта әйелдердің утопиялық көркем әдебиеттеріне қызығушылықтың артуымен оның шығармалары айтарлықтай ғылыми назар аударудың нысанасы болды. Ол туралы алғашқы мәліметтер Дафна Патайдың зерттеуінен алынған.

Katharine Penelope Burdekin was born in Spondon, Derbyshire in 1896, the youngest of Charles Cade's four children. Her family had lived in Derby for many years and their ancestors include Joseph Wright of Derby. She was educated by a governess at their home, The Homestead, and later at Cheltenham Ladies' College. Highly intelligent and an avid reader, she wanted to study at Oxford like her brothers, but her parents did not allow it. She married Olympic rower and barrister Beaufort Burdekin in 1915. Her family moved to Australia, where Katharine started writing. Her first novel, Anna Colquhoun, was published in 1922. Her marriage ended in the same year, and she moved to Minack Head to join her sister. In 1926, she met and formed a lifelong relationship with Isobel Allan Burns. In Proud Man (1934) Burdekin uses the arrival of a hermaphrodite visitor from the future to criticise 1930s gender roles. Burdekin published her best known novel, Swastika Night (1937), as Murray Constantine. Reflecting Burdekin's analysis of the masculine element in fascist ideology, Swastika Night depicts a world divided between two militaristic powers: the Nazis and Japan. Burdekin anticipated the Holocaust and understood the dangers presented by a militarised Japan while most people in her society were still supporting a policy of appeasement. A pacifist committed to communist ideals, Burdekin abandoned pacifism in 1938 out of the conviction that fascism had to be fought. Burdekin had a period of depression in 1938. Her friend Margaret L. Goldsmith tried to assist by giving her research material on Marie Antoinette. The outcome was a historical novel, Venus in Scorpio, co authored by Goldsmith and Burdekin (as 'Murray Constantine'). She wrote six further novels after World War II, none of which were published in her lifetime. These novels reflect her feminist commitments that became increasingly spiritual. Her unpublished manuscript, The End of This Day's Business, was published by The Feminist Press in New York in 1989;

Burdekin died in 1963. With the growing interest in women's utopian fiction in the last few decades, her work has been the object of considerable scholarly attention. Most early information about her came from Daphne Patai's research.