Кіріспе
Уисней тауы немесе Ушнаг (Uisneach немесе Cnoc Uisnigh) - Ирландияның Уэстмит округіне қарасты Ратконрат барониясындағы төбе және ежелгі рәсімдік орын. Бұл қорғалатын ұлттық ескерткіш. Ол көптеген ескерткіштер мен жер жұмыстарынан тұрады, оның ішінде мегалитикалық қабір, қабір үйінділері, қоршаулар, тұрған тастар, қасиетті құдықтар және ортағасырлық жол. Уисней Ирландияның географиялық орталығына жақын орналасқан, ал ирланд мифологиясында ол аралдың символды және қасиетті орталығы болып саналады. Бұл мифтік Туатха Де Дананның жерленген жері және друидтар мен Беалтайн фестивалімен байланысты жиналыс орны деп айтылған. және R390 жолының солтүстігінде, Ballymore ауылынан шығысқа қарай 8 км жерде және Loughnavalley ауылының жанында орналасқан. Тау төрт көршілес қалалардың бір бөлігін алып жатыр: Ушнаг Хилл, Мвельра, Ратнью және Келлибрук.
The Hill of Uisneach or Ushnagh (Uisneach or Cnoc Uisnigh) is a hill and ancient ceremonial site in the barony of Rathconrath in County Westmeath, Ireland. It is a protected national monument. It consists of numerous monuments and earthworks—prehistoric and medieval—including a probable megalithic tomb, burial mounds, enclosures, standing stones, holy wells and a medieval road. Uisneach is near the geographical centre of Ireland, and in Irish mythology it is deemed to be the symbolic and sacred centre of the island. It was said to be the burial place of the mythical Tuatha Dé Danann, and a place of assembly associated with the druids and the festival of Bealtaine. and lies north of the R390 road, 8 km east of the village of Ballymore and beside the village of Loughnavalley. The hill occupies parts of four adjacent townlands: Ushnagh Hill, Mweelra, Rathnew, and Kellybrook.
Ерекшеліктері
Бұл жер екі шаршы шақырымға таралған ескерткіштер мен жер өңдеу жұмыстарының жиынтығынан тұрады. Олардың жиырмасына жуығы көрінеді, ал жер астында кем дегенде тағы жиырмасының сүйектері анықталды. Олардың ішінде мегалитикалық қабір, қабір үйінділері, қоршаулар, тұрған тастар, қасиетті құдықтар және ортағасырлық жол бар. Олар неолит дәуірінен ерте орта ғасырға дейінгі уақытқа жатады, бұл жердің шамамен 5000 жыл бойы адам қызметінің ошағы болғанын көрсетеді. 1920 жылдары Р. А. С. Макалистер мен Р. Прагер бірнеше жерлерді қазып тапты. Ирланд тілінде бұл тасты Ail na Míreann ("бөліністер тасы") деп атайды, өйткені бұл аймақтардың шекаралары кездескен жер деп айтылады. Оны "мысық тас" деп атайды, өйткені ол отырған мысықтың пішініне ұқсайды. Уизнейдегі ең үлкен ескерткіш - Ратнеу, сегіз пішінді жер өңдеу фигурасының қалдықтары. Ерте ортағасырлық жол төбенің етегінен Ратньюге қарай созылады. Ратнью бастапқыда шығыс есігі бар арықпен белгіленген бір дөңгелек қоршау болды. Оның ішінде ішінара күйген жануарлардың сүйектері салынған бірнеше шұңқыр бар еді. Бұл жерде "ағашқа су құйып, оны бірден сөндірген" деген ритуал бар. Сондай-ақ, жан-жаққа күйген жануарлардың сүйектері салынған үлкен күл төсегі де бар еді. Бұл "ерде от үнемі жанып тұратын" және мал құрбандығы жасалатын "құрбандық орны" болғанға ұқсайды. Диндсенхас ("жерлердің иесі") Уиснея - друид Миддің жеті жыл бойы жалындаған қасиетті отты тұтандырған жері деп айтады. Мифологияда Уизней мен Тараның бір-бірімен байланысы бар деп айтылады. Әдебиетте Тара негізінен патшалық билікпен байланысты, ал Уисней негізінен рухани билікпен байланысты. Бұл қала Тарамен ежелгі Slighe Assail деп аталатын жолмен байланысты; қазіргі R392 жолы көбінесе оның бағыты бойынша жүреді. Дейрдре мен "Уиснех ұлдары" немесе "Уислиу ұлдары" (Нейси, Ардан және Айнл) туралы қайғылы әңгіме ирланд мифологиясының Ольстер циклінің бөлігі болып табылады. Монмутский Джеффридің Historia Regum Britanniae ("Британия патшаларының тарихы") деген еңбегінде Стоунхендж бастапқыда Британияға көшірмес бұрын Ирландиядағы "Киллар төбесінде" (монс Киллараус) тұрған деп жазылған. Бұл Уиснейге қатысты деп есептеледі, өйткені Килларе - төбенің етегінде орналасқан орын.