Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Eischen қаласы - оңтүстік-батыс Люксембургтегі Хабшт коммунасының ең үлкен қаласы және оның әкімшілік орталығы. 2023 жылы қалада 2,206 адам тұрады.
the town
Eischen is the largest town in the commune of Habscht in south western Luxembourg, and its administrative centre. As of 2023, the town has a population of 2,206.
Атауы
Айшен өз атын қала арқылы ағатын Айш өзенінен алған. Оның этимологиясы кельт сөзінен басталады isc немесе ysche, яғни су. 13 ғасырдан бастап қала әртүрлі грамоталарда әртүрлі жазылумен (мысалы, Eysch, Eske, Yxen) аталады.
Eischen takes its name from the river Eisch, which flows through the town. Its etymology goes back to the Celtic word isc or ysche, meaning water. Since the 13th century, the town is mentioned in various chartas, with different spellings (e. g. Eysch, Eske, Yxen).
География
Eischen Люксембургтің батыс/оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. Барлық жағында ормандармен қоршалған, шығысында әкімшілік бірлікті құрайтын Хобсхайд шағын қаласымен, оңтүстік-шығысында Штейнфорт қаласына апаратын жолмен, оңтүстік пен батысында Бельгияның Люксембург провинциясымен шекаралас, солтүстігінде Гайчел шағын ауылы орналасқан. Айш өзені қаланың ортасымен батыстан шығысқа қарай ағады, шамамен Хобсхайдке баратын жолмен.
Eischen is situated in the west/south western part of Luxembourg. Surrounded by forests on all sides, it borders to the east on the small town of Hobscheid, with which it forms an administrative unity, to the south east, a road leads to the town of Steinfort, to the south and west, it borders on the Belgian Province de Luxembourg and to the north lies the small hamlet of Gaichel. The river Eisch runs through the centre of town from west to east, approximately following the road to Hobscheid.
Тарих
Айшенді қоршаған аймақта кем дегенде галло-римдік кезеңнен бері халық тұрады. Біздің заманымыздың алғашқы ғасырларында римдіктер Ейшеннен батысқа қарай бірнеше шақырым жерде, Бельгия шекарасынан кейін, қазіргі Клерфонтейн деп аталатын аймақта бекіністі елді мекен құрды. Эйшендегі және оның айналасындағы қазба жұмыстары біздің заманымыздың 2-ші ғасырындағы Галло-рим қабірлерін ашып көрсетті. Ерте орта ғасырларда римдік қоныс нығайтылған Карлсбьергке айналды. Бұл бекініс Эйшеннің айналасындағы аймақты саяси және экономикалық жағынан үстем етті. 1216 жылы графша Эрмезинде Клерфонтен аббатшылығын құрды, бұл көп ұзамай осы аймақтағы діни және экономикалық өмірді жандандырды. Графиня Эйшен тұрғындарын крепостнойлықтан босатты. Қала алғаш рет 1247 жылы Ермезинде өсиетінде аталады. Келесі ғасырларда Эйшен мен Клерфонтен арасындағы кең орманға қатысты меншік құқығы қала тұрғындары мен монастырь арасындағы тұрақты дау-дамайдың көзі болды. 1839 жылы Люксембургтің француз тілінде сөйлейтін бөлігі Бельгияның билігіне кірді. Бұл Эйшенді шекаралық қалаға айналдырды, оны Клерфонтеннен және Арлон қаласынан бөлді, ол енді Бельгияның жаңа мемлекетіне тиесілі болды. 1880 жылы қалада темір жол вокзалы ашылды. Эйшен арқылы өтетін темір жол желісі оңтүстіктегі Петингенді елдің солтүстігіндегі Этельбрукке жалғастырды. 1969 жылы тастап тасталды. Бұрынғы темір жол вокзалының аумағы әлі күнге дейін Op der Gare (немесе ағылшын тілінде At the station) деп аталады.
The area around Eischen has been populated at least since Gallo Roman times. In the first centuries AD, the Romans established a fortified settlement a few kilometres west of Eischen, across the border to Belgium in the area which is now known as Clairefontaine. Excavations in and around Eischen have brought to light Gallo Roman graves from the 2nd century AD. During the early Middle Ages, the Roman settlement evolved into the fortified Karlsbierg. This fortress politically and economically dominated the area around Eischen. In 1216, the countess Ermesinde founded the Abbey of Clairefontaine, which soon invigorated the religious and economical life in the area. The countess released the inhabitants of Eischen from serfdom. The town is first mentioned in 1247, in Ermesinde's testament. During the following centuries, property rights concerning the extended forests between Eischen and Clairefontaine were a source of constant quarrel between the town inhabitants and the monastery. In 1839, the French speaking part of Luxembourg came under Belgian rule. This turned Eischen into a border town, separating it from Clairefontaine and the town of Arlon, which now belonged to the new state of Belgium. In 1880, the town's railway station was inaugurated. The railway line running through Eischen connected Petingen in the south to Ettelbruck in the north of the country. It was abandoned in 1969. The area of the former railway station in still known as Op der Gare (or, in English, At the station).
Шіркеу
1860 жылдары Жан Фурнел Эйшеннің жаңа шіркеуін тұрғызды. Қазіргі таңда шіркеу Эйшеннің сәулет ерекшелігі болып табылады. Ол қалаға қарап тұрған төбеде орналасқан. Негізгі мұнараның биіктігі 53 м, оның екі жағында екі жұқа дөңгелек мұнара бар. Нео-романтика стиліне ұқсас негізгі кіреберіс порталы аспан кілттерін ұстайтын Қасиетті Петір бейнеленген рельефпен бағындырылған. Киелі үйдің ішкі бөлігінің кең, биік кемесі төменгі аралықтардан аркадамен бөлінеді. Үш жақты бас құрбандық үстеліне рококо стиліне тән алтын әшекейлер қойылған, олардың арасында қасиетті Петір, қасиетті Пауыл және Исаның үш фигурасы орналасқан. Жақсылық құрбандық үстелдері ұқсас стильде салынған, сол жақтағы құрбандық үстелінде Исаны ұстап тұрған Мәриям ана және оң жақтағы Қасиетті Жүсіптің мүсіні. Жергілікті мереке немесе kermesse тамыздың бірінші жексенбісінде, қаланың қамқоршысы - Санкт-Петердің мерекесі күні атап өтіледі.
In the 1860s, the new parish church of Eischen was erected by Jean Fournel. The church is now a predominant architectural feature of Eischen. It is situated on a hill overlooking the town. The main tower stands 53 m tall, flanked by two slender round sidetowers. The main entrance portal, reminiscent of the neo romance architectural style, is crowned by a relief representing Saint Peter as keeper of the keys to Heaven. The vast, high nave of the church's interior is separated from the lower aisles by an arcade. The three sided main altar presents rococo style gold ornaments in between which are placed the three figures of Saint Peter, Saint Paul and Jesus. The side altars are built in a similar style, with the Virgin Mary holding baby Jesus in the left side altar, and a statue of Saint Joseph to the right. The local holiday, or kermesse, is celebrated on the first Sunday in August, on the feast day of the patron saint of the town, Saint Peter.
Қызықты деректер
Қаланың солтүстігінде Гайчел ауылы орналасқан. Ол жартылай Люксембургтің, жартылай Бельгияның аумағында орналасқан гольф алаңына әйгілі. Рентерт шіркеуі 17 ғасырда салынған. Ол Бельгия аумағында орналасқанына қарамастан, Эйшен еншісіне жатады. Айшенді қоршаған жер - жаяу жүру үшін өте қолайлы. Штейнфорттан орман арқылы Айшенге дейін жаяу жүру және велосипедпен жүру жолы бар. Facebook әлеуметтік желісінде "Мен - Eischen" деп аталатын топ бар.
To the north of the town lies the hamlet of Gaichel. It is renowned for its golf course, which is located partly on Luxembourgish and partly on Belgian territory. The chapel of Rentert was built in the 17th century. It belongs to the parish of Eischen, even though it lies on Belgian territory. The area around Eischen is ideally suited for hiking. A hiking and bicycle trail leads from Steinfort through the forest to Eischen. The popular social network, Facebook, has a group called "I'm an Eischen".