Кіріспе
Австралиялық композитор Росс Эдвардс (23 желтоқсан 1943 жылы туған) - оркестрлік және камералық музыка, хор музыкасы, балалар музыкасы, опера және кино музыкасы сияқты әр түрлі музыканың австралиялық композиторы. Оның ерекше дыбыстық әлемі оның терең экологияға деген қызығушылығын және музыканы элементтік күштермен қайта байланыстыру қажеттігіне деген сенімін, сондай-ақ оның дәстүрлі ритуал мен бимен байланысын қалпына келтіруді көрсетеді. Ол сондай-ақ музыканың емдік әсері зор екенін мойындайды. Оның музыкасы адамзатты қоршаған ғасырлар бойына таусылған құпиялармен байланысты, сонымен бірге Австралиядағы тамырларымен байланысты, оның мәдени әртүрлілігін атап өтеді және оның табиғи ортасынан, әсіресе құстардың әндері мен құрт-құрттардың құпия үлгілері мен ұшқыштарынан шабыт алады. Тынық мұхит жағалауында тұрып, жұмыс істейтін композитор ретінде ол осы кең аймақтың қызықты әлеуетін жақсы біледі.
Ross Edwards (born 23 December 1943) is an Australian composer of a wide variety of music including orchestral and chamber music, choral music, children's music, opera and film music. His distinctive sound world reflects his interest in deep ecology and his belief in the need to reconnect music with elemental forces, as well as restore its traditional association with ritual and dance. He also recognises the profound importance of music as an agent of healing. His music, universal in that it is concerned with age old mysteries surrounding humanity, is at the same time connected to its roots in Australia, whose cultural diversity it celebrates, and from whose natural environment it draws inspiration, especially birdsong and the mysterious patterns and drones of insects. As a composer living and working on the Pacific Rim, he is aware of the exciting potential of this vast region.
Ерте өмір және білім
Росс Эдвардс Австралияның Сидней қаласында дүниеге келіп, өскен. Оның ата-анасы инженер Фрэнк Эдвардс болды. Эдвардс Сидней грамматикалық мектебінде оқыды, ол кезде музыка ұсынылмаған. 15 жасында Эдвардс Нью-Саут-Уэльс музыка консерваториясына түскі ас уақытында және демалыс күндері фортепиано, гобой, гармония, контрапункт және теорияны зерттеуге рұқсат алды. 1970 жылы Эдвардс Лондон қаласында Питер Максвелл Дэвиспен бірге оқуын аяқтады. 1970 жылы Сиднейге оралғанда Эдвардс Сидней университетінің музыка кафедрасында сабақ берді. Сол жылы ол Сидней консерваториясының композиция мектебінде оқытушы болды, 1980 жылға дейін сол жерде болды, содан кейін ол еркін композитор және оқытушы болып жұмыс істей бастады. Эдвардс пен оның әйелі Хелен Пирл Бич деген жағалаудағы ауылдан жұмыс істеп, 1984 жылы екі баласының білім алуы үшін Сиднейге қайтуды талап етпейінше, идилликалық және өнімді өмір сүрді.
Edwards attended Sydney Grammar School, which did not offer music at the time. At 15 years of age, Edwards was granted permission to enter the New South Wales Conservatorium of Music to study piano, oboe, harmony, counterpoint and theory during lunch hours and weekends. A further Commonwealth Scholarship enabled Edwards to complete his studies with Peter Maxwell Davies in London in 1970, earning a Master of Music degree,
Returning to Sydney in 1970, Edwards taught in the Music Department of Sydney University and in 1974 married Helen Hopkins, one of his students. In the same year he became a lecturer in the Sydney Conservatorium's School of Composition, remaining there until 1980, when he began working as a freelance composer and lecturer. Working from their home in the coastal village of Pearl Beach, Edwards and his wife Helen, a piano teacher, led an idyllic and productive life until the education of their two children necessitated moving back to Sydney in 1984.
Музыкалық мансап
Табиғатынан оқшауланған Росс Эдвардс карьералық жолға түсуден аулақ болды, өз жұмысын насихаттауды елемей, негізінен өзінің ішкі шақыруларына жауап берді. Сиднейде тұратын және қаладан батысқа қарай көк тауларда жұмыс істеуге жиі кететін ол өз орнын және өзіне тиесілі екенін сезінеді. Ол өзінің "Австралияда тұрып, жұмыс істеп, әлемге австралиялық тұрғыдан қатысты композитор" ретінде тәжірибесіне сүйенеді. Алайда, Эдвардстың музыкасының беткі жағы оқшаулаушы болудан алыс, ол көбінесе көптеген мәдениеттерге жанама сілтеме жасап, "түрлілікте бірлікті интуитивті іздеу" деп сипаттаған. Эдвардстың шығармалары, оның табиғи тыныш тұрғанына қарамастан, халықаралық музыкалық фестивальдарда, мысалы, Уэльстегі Гламорган аңғары фестивалі, Эдинбург халықаралық фестивалі, Таунсвиллдегі Австралия камералық музыка фестивалі, Нью-Йорктегі Мостли Моцарт фестивалі, Лондон фестивалі, Дарвин халықаралық гитара фестивалі, Канберра халықаралық музыка фестивалі, Аделаида фестивалі, Мельбурн фестивалі, Аризонадағы Тусон қысқы камералық музыка фестивалі, Стокгольм, Базель, Варшава және Сиднейдегі қазіргі заманғы музыка фестивальдерінің халықаралық қоғамы, Сидней мен Перт фестивальдері.
Елеулі оқиғалар
Елеулі оқиғаларға Австралияның радио хабар тарату корпорациясы мен Австралияның екі жүз жылдық мерейтойына арналған бірлескен комиссияның скрипкалық концертті құрастыруға арналған Маниниас (1988); 1990 және 1995 жылдары Австралияның шығармашылық "Китинг" стипендиялары; және Австралия орденінің марапаты AM (1997). Сиднейдің мыңжылдық мерекесіне қосқан үлесі "Таң мантралары" атты композициясын бүкіл әлем бойынша миллиардтаған көрермендер телеарна арқылы тыңдады, бұл халықаралық деңгейде үлкен танымалдыққа ие болды. 2007 жылы Musica Viva Australia байқауының көрнекті композиторы атанды.
Ынтымақтастықтар
2005 жылы Эдвардстың "Bird Spirit Dreaming" хобоэ концерті, бастапқыда хобоэлі Диана Доэрти мен Сидней симфониялық оркестрі үшін жазылған, АҚШ-та Доэрти, Нью-Йорк филармониясы және Лорен Маазельдің премьерасы болды, содан кейін ол бүкіл әлем бойынша гастрольге шықты және құштарлықпен қабылданды. Тағы бір елеулі жетістік - 2010 жылы Ұлыбританияда премьерасы скрипкалық концерт Манинияс, 2010 жылы Эдинбург халықаралық фестивалінде оның бағыштамасымен, Дене Олдинг, Сидней симфониялық оркестрі және Владимир Ашкенази. Бұл шығарма халықаралық танымалдылыққа Сан-Франциско балеті үшін Стэнтон Уэлчтің би хореографиясы арқылы ие болды. Уэлш пен Эдвардстың тағы бір бірлестігі - "Зодиак" балеті 2015 жылы Хьюстон балетімен сәтті премьераланды. Эдвардстың ерекше ырғақтарымен бірге биге деген жақындық та бар. Австралиялық саксофонист Эми Диксонмен тағы бір маңызды ынтымақтастық, ол қазір Лондонда тұрады, үш жаңа шығарма шығарды: саксофондық концерті Full Moon Dances (2012); 2016 жылы премьерасы Диксон шотландтық перкуссионист Колин Карримен және Сидней симфониялық оркестрімен бірге бірге болған "Құрбақ және жұлдыздар циклі" қос концерті; және Диксон Ұлыбританиядан келген Элиас Стринг квартетімен 2017 жылы Сиднейдегі Musica Viva фестивалінде премьерасын өткізген Bright Birds and Sorrows.
Ерте кезең: табиғат әлемі әсері
1970 жылдардың басында Эдвардс күтпеген дағдарысты бастан кешірді. Ол заманғы Еуропа музыкасының құлдырауына байланысты дағдарысқа ұшырағандықтан, бірнеше жыл бойы композиция жасай алмады. Анасының өлім аузындағы ауруына байланысты Австралияға оралғаннан кейін, ол Сидней консерваториясында дәріс оқыған кезде, 1974 жылы әйелі мен сәби ұлымен бірге Сиднейдің солтүстігіндегі Перл Бич ауылына көшіп барды. Брисбен су ұлттық паркіне жанасатын "жабайы аңдар көп" Перл Бич оған және оның жұмысына бірден әсер етті. "Жазғы күндері цикадалар қаптап, таңғажайып бірден басталып, тоқтап, кешке жәндіктер басталады. Мен жәндіктердің ән-күйіне таңғалдым, өйткені олар терең хабар жеткізуге дайын еді, бірақ ол ақыр соңында түсініксіз болды. Менің музыкадағы барлық уақыт қатынастары - сөз тіркестері мен бөлімдердің салыстырмалы ұзындығы - осы ежелгі дауыстардың әсерінен, олардың симетриясы мен қайталануы жиі біздің мұрагерлік музыкалық синтаксисімізге жақын көрінеді. Мен мыңжылдықтар бойы мұндай дауыстар әлемнің көптеген музыкасын туғызғанын және олардың әртүрлі халықтық және діни дәстүрлерде болуын байқау қиын емес екеніне күмәнім жоқ".
Қауіпсіздік пен шолу: қасиетті сериялар және одан да көп
Эдвардстың Перл Бичке көшуі оның ертедегі кейбір жұмыстарының күрделі күрделілігінен ауқымды, медитативтік композицияларға (мысалы, Алыстағы мұнара (1978) және Этимоланг (1984)), оның қасиетті сериясы ретінде танымал болды, ол табиғи ортаның күрделі дыбыстарын тығыз тыңдау мен сіңіруге негізделген. Эдвардстың таңғалуы, бұл скелеттік композициялар "православтық модернизмнің елшілерінің ықыласына ие болды", Эдвардс осы "стильдік соғыс" деп аталатын соғыстан аулақ болып, дау-дамайдың ортасында өзінің инстинктивті дауысын іздеді.
Маниня стилі: табиғаттың биі
1980-ші жылдары Эдвардстың Брисбен су ұлттық паркіне баруға ұйғарып алған пішіндері, ырғақтары мен уақыт аралық қатынастары оның музыкасының құрылымы мен текстурасын қалыптастыруға көмектесе бастады. Бұл оның музыкасының бұрыштық, жанды ән-күйінің сипатын, ырғақты ұяшықтардағы ырғақты ұяшықтардағы әртүрлі қайталанумен ерекшеленді. Бұл "би әндері", ол оны атап өткендей, кейде қате түрде минималистік қозғалысқа сәйкес келеді, оны Пол Стэнхоуп мұқият зерттеді, ол ырымдық мінез-құлықты ұсынды деп мәлімдеді.
Түрлілігі мен эклектизм
ХХІ ғасырдың басында Эдвардстың музыкасы, әсіресе оның әртүрлі үлкен масштабтағы шығармаларында, оның ертедегі шығармаларының көптеген тұрақты элементтерін біріктіре бастады. Балалық қарапайымдылық, көркемделген шығыс пентатоникасы, ортағасырлық батыс модальділігі, жай әннің фрагменттері, кейде экспрессионисттік ашудың жарылуы, мотивтер мен батыс контрапунктінің дамуын қамтитын күрделі текстуралар, шығыс гетерофониясы және шығыс пен батыс үндемесі бар терең рухани өлшем. Мұнда жергілікті музыкаға сілтеме жасалып, бірақ тікелей цитаталар жоқ: диджеридуның қай жерде пайда болатыны әрқашан композитор мен орындаушы арасында талқыланған. Бұған ол көбінесе театр мен рәсімдерді, костюмдерді, жарықтандыруды және биді қосады, бұл әсіресе Bird Spirit Dreaming (2002), Full Moon Dances (2012) және Frog and Star Cycle (2015) сияқты оркестрлік шығармаларында көрінеді. Мәдени символдар, мысалы, Мәриям ана және оның шығыс баламасы, Гуаньинь, жанашырлық құдайы, қоршаған ортаны қорғаушы және тәрбиелейтін Жер Ананың кейпімен жиі пайда болады. Эдвардстың жұмысы әрқашан экологиялық бағытқа ерекше көңіл бөлген. Алайда, жер бетіндегі белсенділіктің артында, құпия австралиялық бұта әрқашан бірлік пен үйлесімділікті қамтамасыз ететін тұрақты фон ретінде болады. 1970 жылдары Эдвардстың табиғат дыбыстарына зейінмен, ой жүгірту арқылы үйлесуі оның музыкасына үлкен әсер етті. Ол қасиетті мүсіндерді дыбыстық ойлануға арналған заттар ретінде қарастырды .
Симфониялар
Симфония No. 1 "Da Pacem Domine" (1991) Симфония No. 2 "Ер шаңырағы әндері" (199697) Симфония No. 3 "Матер Магна" (19982000) Симфония No. 4 "Жұлдыз ән" (2001) Симфония No. 5 "Уәде етілген жер" (2005)
Symphony No. 2 "Earth Spirit Songs" (1996–97)
Symphony No. 3 "Mater Magna" (1998–2000)
Symphony No. 4 "Star Chant" (2001)
Symphony No. 5 "The Promised Land" (2005)
Жеке өмір
Росс Эдвардс 1974 жылы өзінің студенттерінің бірі Хелен Хопкинске үйленді. Ол қазіргі уақытта оның менеджері, көптеген жылдар бойы фортепиано мұғалімі болып жұмыс істеді және әрқашан оның жұмысын қолдаушы болды. Олардың Джереми мен Эмили деген екі баласы бар.