Кіріспе

Жан Пол де Сомер (1598 20 желтоқсан 1667), жиі Шевалье Пол деп аталатын француз адмиралы және теңіз офицері болды. Ол бірнеше Жерорта теңізі науқандарында қызмет етті. Өзінің қарапайым шыққандығына қарамастан, ол жас кезінен бастап әскери-теңіз флотына тартылды. Иерусалимнің Сент-Джон орденінің атынан қарапайым теңізші болғаннан кейін, ол өз капралын өлтіргені үшін шеттетілді, ол Жерорта теңізінде жекешелік жасады, содан кейін кардинал Ришелье өтініші бойынша Корольдік теңіз флотына қосылды және Франко-испан соғысының (1635-1659) бүкіл уақытында шайқасты. Көптеген жеңістерінің арқасында ол Леванттың генерал-лейтенанты және вице-адмиралы болып тағайындалды. Ол Ұлы шебер Мартин де Реденнің лайықты рыцары және қолбасшысы атанды. Ол 1666 жылы өзінің мансабын Савойя Немурс ханшайымын Лиссабонға тасымалдаумен аяқтады, ол кейін Португалияның патшайымы болады. Ол өзінің қарапайым шыққан жерін ұмытқан жоқ, сондай-ақ жомарттық танытты.

Туған жері мен жастық шағы

Бекітілмеген аңыздарға сәйкес, ол кір жуушы әйелдің және Шато-д'Ифтің губернаторы Пауль де Фортияның баласы. Алайда Марсельдегі Ғылым, әдебиет және көркемсурет академиясының хатшысы капитан Жорж Бургоан шевалье Пауль маркиз мен кір жуушының табиғи баласы емес екенін анықтады. Ол Пауылдың католикалық және буржуазиялық отбасынан шыққан офицердің, капитан Эльзиас Самуэль мен жас ханым Жанна Риштің Марсельде үйленгенінің заңды ата-анасын атап өтті. Сен-Жиллдің бас приоры кеңесінің отырысында, ұсынылған құжаттарды ескере отырып, 1633 жылы 14 қарашада ол "қауым бауырларының қатарына қабылдануға және Мальтадағы монастырға баруға лайық" деген қорытындыға келді. Оның фамилиясын Самуил немесе Саумер деп өзгерту оның алыс еврейлік тегіне сілтеме жасаудан аулақ болу үшін жасалды. Ол өзін әрқашан "Капитане Пауль" деп атаған. Ол өмірінің алғашқы жылдарын Château d'If-те ата Джулиен де Малаусенмен өткізді, бірақ жас кезінен бастап саяхаттауға деген ықыласын сезінді. Ол үш жыл бойы сапар шегіп, Иерусалимдегі Сент-Джон орденінің командиріне теңізші ретінде қызмет етті. Сомер 12 жасында Мальта орденінің флотында теңізге жүзіп жүрген.

Иерусалимнің әулие Иоанн орденінің қызметінде

Бірнеше жылдан кейін Пауыл Мальтаға оралып, Сент-Эльмо фортында сарбаз болып қызмет етті. 1614 жылы ол өзінің елордасына ренжігендіктен, оны дуэльге шақырып, өлтіреді. Ол дереу тұтқындалды, бірақ кейбір француз рыцарьлары орденді тастау шартымен Ұлы шебер Алоф де Вигнакурдан кешірім алды. Олар оны Ла-Сиоттаға сауда шабуылына бара жатқан қарулы бригантинага отырғызды.