Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Литвалық раввин (1887-1972) Дэвид Коэн (1887-1972) (сонымен қатар "Рав Ха Назир" деп те аталады) раввин, талмудист, философ, каббалист және раввин Абрахам Исаак Куктың шәкірті. Ол белгілі яһуди аскеті болғандықтан, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда нәзирлік ант берді.
Lithuanian rabbi (1887–1972)
David Cohen (1887–8 August 1972) (also known as "Rav Ha Nazir," the Nazirite Rabbi) was a rabbi, talmudist, philosopher, kabbalist, and a disciple of Rabbi Abraham Isaac Kook. A noted Jewish ascetic, he took a Nazirite vow at the outbreak of World War I.
Білім
Коэн Вильняға жақын Майшиагалада (қазіргі Литвада) белгілі раввиндік отбасында дүниеге келген. Жас кезінде Радунь иешивасында рабби Исраил Мейр Каганның, Воложин иешивасында және Слабодка иешивасында оқыды. Тіпті сол кезде де оның тынбай, ізденісшіл ақыл-ойы оны ешивотта оқытылатын дәстүрлі пәндерден тыс пәндерді оқытуға талпындырды. Осылайша ол рабби Самсон Рафаэль Хирш пен рабби Абрахам Исаак Куктың алғашқы жазбаларына жүгінді. Сонымен қатар, ол университетке түсуге дайындық ретінде орыс тілін оқыды. 1905 жылғы Революция кезінде ол екі рет тұтқындалды, бірақ қамауға алынбады. Оның рухани бейқамдығы мен интеллектуалды көкжиегін кеңейту қалауы оны барон Дэвид Гвенцбург құрған еврей зерттеулері академиясына оқуға жіберді, онда оның жақын оқушыларының бірі - Зальман Шазар, кейін Израиль президенті болды. Сол жерден ол Фрайбург университетінде білім алу үшін Германияға барды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол жау шетелдік ретінде тұтқындалды, бірақ босатылып, Базельге (Швейцария) жол тартты. Ол Тораны оқып, сонымен қатар Базель университетінде философия, классикалық әдебиет және Рим заңдарын оқып, еврей қауымына араласты. Ол бір уақытқа сол жердегі еврей студенттер қоғамының төрағасы болды және яһуди философиясы туралы дәріс берді. Сол кезде ол өмір бойына назир болуға ант берді. Бұл ант адамның шашын кесуден және жүзім бұтасының өнімдерін жеуден мүлдем бас тартуды білдіреді. Алайда, оның жеке аскетизм одан әрі барды: ол вегетариан болды, ет қана емес, сонымен қатар былғарыдан жасалған кез-келген киімнен бас тартты және үнемі үндемеу анттарын (ивритте "Сөз оразасы" деп аталады) ұстады. Әр апта сайынғы тыныштық әр Шаббат; әр Рош Ходеш кешінде (Йом Кипур Катан) ай сайынғы тыныштық, ал Ерев Рош Ходеш Элулдан бастап Йом Кипурдың соңына дейін 41 күндік жыл сайынғы тыныштық кезеңінің басты бөлігі. Сонымен қатар, ол 9 тілді жақсы білгенімен, еврей тілінен басқа ешнәрседен бас тартты. Сонымен қатар, Иорданияның Иерусалимнің ескі қаласын 1947-1949 жылдардағы Палестина соғысында басып алғаннан бастап, Израильдің алты күндік соғысында (1967 жыл) ол өз үйінен кетпеуге ант берді. Ақырында, Израиль тәуелсіздігін алғаннан бері (1948), ол Иерусалимнің қасиетті қаласынан кетпеуге ант берді және шын мәнінде Иерусалимнен тек 3 рет (өлімінен 24 жыл өткен соң) шықты. Әр рет мұндай кету арнайы Бейт-Дин (рабби соты) тарапынан ресми түрде мақұлданды. Алайда, ол оқшаулаушы емес еді және кез-келген адамға, оның мәртебесіне, жасына немесе көптеген жағдайларда эксцентрикалықлығына қарамастан, өте жылы, қонақжай және құрметпен қарады. Раввин Коэн Израильде болып жатқан күнделікті оқиғаларды жақсы білетін және маңызды өзекті мәселелер бойынша өз пікірін ашық айтудан тартынбайтын.
Cohen was born in Maišiagala, near Vilna (in modern Lithuania), the scion of a distinguished rabbinic family. In his youth he studied at the Raduń Yeshiva under Rabbi Yisrael Meir Kagan, at the Volozhin yeshiva, and at the yeshiva in Slabodka. Even at that time, his restless and inquiring mind led him to extend his studies beyond the traditional subjects taught in the yeshivot. Thus he turned to Rabbi Samson Raphael Hirsch and the early writings of Rabbi Abraham Isaac Kook. He also studied Russian to prepare himself for entrance to the university. During the Russian Revolution of 1905 he was twice arrested but was not detained. His spiritual unrest and the desire to widen his intellectual horizon led him to enrol in the Academy for Jewish Studies established by Baron David Guenzburg, where one of his close fellow students was Zalman Shazar, later president of Israel. From there he proceeded to Germany to study at the University of Freiburg. At the outbreak of World War I he was interned as an enemy alien, but was released and made his way to Basel, Switzerland, where he became involved in the Jewish Community while continuing studying Torah and also studying philosophy, classical literature, and Roman law at the University of Basel. He was for a time chairman of the Jewish Students' Society there and delivered lectures on Jewish philosophy. It was then that he took upon himself a lifelong Nazirite vow, which involves complete abstention from cutting one's hair and partaking of any products of the vine. However, his personal asceticism went further: he became vegetarian, eschewing not only meat but also any garment made of leather, and practised self imposed silence vows (referred to in Hebrew as "Speech Fasts") on a regular basis. A weekly silence every Shabbat; a monthly silence every Rosh Hodesh Eve (Yom Kippur Katan), and the highlight an annual silence period of 41 days from Erev Rosh Hodesh Elul to the end of Yom Kippur. In addition, despite being proficient in [9] languages, he refused to speak anything but the Holy Language Hebrew. Additionally, from the capture of the Old City of Jerusalem by the Jordanians in 1947–1949 Palestine war until the capture by the IDF in the Six Day War (1967), he vowed not to leave his home. Finally, since Israel's independence (1948), he vowed not to leave the Holy City of Jerusalem and, in fact, left Jerusalem only on 3 occasions after that (24 years until his passing), with each such departure being formally approved by a special Beith Din (a Rabbinical Court) granting him temporary permission to depart from his undertaking. However, he was not a recluse and was extremely warm, welcoming and respectful towards any person who came to see him, regardless of this person's status, age, or in many cases, eccentricities. Rabbi Cohen was fully aware of the day to day occurrences in Israel and did not hesitate to publicly express his views on important topical issues.
Раввин Абрахам Исаак Кукпен кездесу
Оның өміріндегі ең маңызды оқиға 29 ав, сол кезде Швейцариядағы Сент-Галленде болған раввин Кукпен кездесуі (1915). "Осы кезде менің өмірім қауіп-қатерде еді", - деді ол. "Мен оны тыңдадым, жаңа адам болдым. Мен шебер таптым". Ол өзінің дүниелік білімін тастап, өзін толығымен яһуди ой-пікірлеріне арнауды шешті. 1922 жылы ол Израиль еліне оралған раввин Куктан өзі құрған ешивада оқытушы болуға шақырады. Ол тарих, философия, этика, еврей грамматикасы мен Киелі кітапты қамтитын оқу бағдарламасын жасауға көмектесті. Ол Талмуд, этика және философия пәндерінен дәріс оқытатын болды. Екі күн сайын кездесіп, раввин Кук оған өзінің философиялық еңбектерін редакциялауды сеніп тапсырды, оған Кук идеяларын таратумен қатар, ол өз өмірін арнады, өз еңбектерінің ешқайсысын жарияламады, бірақ ол 30-дан астам еңбектерді қолжазба түрінде қалдырды. Бұл кітаптың бірінші томы оның өлімінен аз уақыт бұрын жарық көрді. Ол екі бөлімнен тұрады: "Иудей дін философиясының негіздері" және "Ішкі даналықтың негіздері".
The turning point in his life came with his meeting, on 29 Av, with Rabbi Kook, who was then in St. Gallen in Switzerland (1915). "My life then stood in the balance," he noted. "I listened to him and was turned into a new man. I had found a master." He decided to abandon his secular studies and devote himself entirely to Jewish thought. In 1922 he received an invitation from Rabbi Kook, who had returned to the Land of Israel, to become a tutor in the yeshiva which he had established. He helped draw up the curriculum, which was also to include history, philosophy, ethics, Hebrew grammar, and Bible. He was appointed lecturer in Talmud, ethics, and philosophy. The two used to meet daily, and Rabbi Kook entrusted him with the editing of his philosophical works, to which, along with disseminating Kook's ideas, he dedicated his life, hardly publishing any of his own works, although he left over 30 works in manuscript. The principal exception was the Kol Nevu'ah, of which the first volume appeared shortly before his death. It is in two parts, "The Foundations of Jewish Religious Philosophy" and "The Foundations of Inner Wisdom."
Жеке өмір
Коэн өзінің туған апасы Сара Коэнмен (Эткин) үйленген және екі ұлы мен қызы болды: Зфия Горен (Исраилдің бас раввині рабби Шломо Горенге үйленген) және Хайфаның бас раввині рабби Шиар Яшув Коэн. Коэн, оның әйелі мен балалары вегетариандық болды. Коэннің "Яхрейт" 28 сәуірде өтеді. 1977 жылы оның есіне "Незир Ехав" атты үш томдық Festschrift басылып шықты.
Cohen was married to his cousin, Sarah Cohen (Etkin) and had a daughter and a son: Zfia Goren (who married Rabbi Shlomo Goren, a chief rabbi of Israel), and Rabbi She'ar Yashuv Cohen, a chief rabbi of Haifa. Cohen, his wife and his children were vegetarian. Cohen's Yahrzeit is on the 28th of Av. In 1977, a three volume Festschrift entitled Nezir Ehav was published in his memory.