Кіріспе

Кокинбодағы қала және коммуна, Чили Екінші гипотеза бойынша, Комбарбала сөзінің шығу тегі мапудунгун тіліндегі "Ко Кам Бала" сөзінен шыққан, онда "Ко" - су, "Кам" - алыс, ал "Бала" - қаз дегенді білдіреді. Осылайша, Кокамбала сөзбе-сөз "қаздар бар алыс су" немесе Қаз көлін білдіреді. Шын мәнінде, қалаға жақын жерде "Батшаның тоғаны" деп аталатын жер бар. Бұл тоғанды инка әскері оңтүстікке қарай алға жылжу кезінде, содан кейін испан конкистадоры Диего де Алмагро, кейін Педро де Вальдивия демалу орны ретінде қолданды. Комбарбала тұрғындары қаланың аты туралы әзіл айтуды жақсы көреді: олар "Ла" деп аталатын жергілікті абориген испандықтармен бірге саяхаттауға кеткен деп санайды. "Ла" бетін қырқып, қалың сакалмен оралды, бұл әдеттегідей емес, өйткені Оңтүстік Америка аборигендері сакал өсірмейді. Осыған байланысты, адамдар бұл аймақты "Кон Барба Ла" деп атады. Бұл тарих қала құрылғанына 100 жыл толуын атап өту кезінде балалар көңіл көтеру үшін айтылады.

Испандықтарға дейінгі

Комбарбала орналасқан географиялық аймақта бастапқыда Моле, Диагуита және Инка халқы өмір сүрген. Бұл аймақты алғаш қоныстанған моле халқы болды. Моль халқы аңшы-жинақшы болған, бірақ олар да ауыл шаруашылығының кейбір бастапқы түрлерін қолданған. Олар осы аймақты шамамен б.з.д. 400 жылдан 900 жылға дейін мекендеген. Олардың шығу тегі әлі күнге дейін белгісіз, дегенмен кейбір болжамдар оларды Амазонка жауын-шашын орманына, қазіргі Боливия арқылы Чилидің Атакама және Кокимбо аймақтарына дейін жеткізді. Диагита халқы осы аймаққа біздің заманымыздың 700 жылы, Молле халқынан шамамен үш жүз жыл өткен соң келді. Олар Аргентинадан Анды тауларының бірнеше жазғы өткелдерінің бірі арқылы өтіп кетті. Олар егін шаруашылығының озық түрлерін, қыш құмыра жасау, тас өңдеу, тоқу және металлургияны, негізінен мыс пен қолаға негізделген). Олар сондай-ақ таспен бейнеленген бейнелерді, петроглифтер деп атаған. Бұл петроглифтер диагита халқының космологиясын бейнелейді деп есептеледі. Қазіргі уақытта Ринкон-лас-Чилкас аймағында осы археологиялық қазыналардың бірқатары табылды. Инка жаулап алушылары біздің заманымыздың 1450 жылы келді. Жеңіс бейбіт өтті және негізінен мәдени аспектілерге әсер етті деп есептеледі. Олар инка жолдарын кеңейтіп, тау-кен өндірісі мен ауыл шаруашылығының озық түрлерін қолданды.

Испандықтар басып алған жерлер мен отар

Диего де Алмагро экспедициясы 1536 жылы осы аймаққа келген. Көп ұзамай олар Перуге бос қол оралды. Осыдан кейін Педро де Вальдивия экспедициясы 1541 жылы осы аймаққа келді. Олар аңғардың көбіне адам тұрмағанын байқады, өйткені жергілікті тұрғындардың көпшілігі төбелерде жасырынған. Алмагро мен оның адамдарының іс-әрекеттерінен жергілікті тұрғындар испандардан қорқа бастады. "Кокамбала" аңғарының атын жазған алғашқы испан хронологы - Жеронимо де Вивар. Ол былай деп жазды: "Онда жаңбыр жауады және жаз айларында (Копиаподан гөрі) осы аймақта жақсы өзендер бар". Ол тұрғындардың санын "Өте көп емес" деп сипаттады. Қаланың ресми негізі қалмастан бұрын, өмір өте қиын болған. Бірінші санақ бойынша (Комбарбала, Коготи және Пама) аймағының жалпы саны 240 адам, 60 отбасында таралған. Олардың көбісі мал шаруашылығымен айналысқан. 1757 жылы жалпы халық саны 1140 адам болды. Сол жылы епископ Мануэль де Алдай сол аймақта вице-приходты құрды. 1774 жылы бұл жер епархия мәртебесіне ие болды. Кейін 1789 жылы 3 наурызда жергілікті тұрғындар испандық губернатор Амброзио О'Хиггинске сол жерде шіркеу құруды тапсырады. Бұл 1789 жылы 30 қарашада орын алды. Қаланың бастапқы атауы "Вилла де Сан-Франциско де Боржа де Комбарбала" болды. Негізіне губернатор және кейін вице-король Амбросио О'Хиггинс билігімен капитан Хуан Игнасио Флорес қосты. XVIII ғасырдың басында бұл аймақта мыс, алтын және күміс кен орындары ашылды. Осылайша Комбарбала маңызды кен өндіру орталығы болды. Алайда 80-жылдардың ортасында Аугусто Пиночеттің әскери диктатурасы қалада жұмыс істейтін минералдық өңдеу зауытын бұзып, кен байлығы дәуірін аяқтады және қаланы экономикалық белгісіздік дәуіріне жіберді. Соңғы жылдары 90-шы жылдары құрғақ жерлерді суландыру әдістерінің арқасында экспортқа арналған жүзім өсіру негізгі экономикалық қызмет түріне айналды, бірақ тек маусымдық жұмыс орнын құру.

Демография

Ұлттық статистика институтының 2002 жылғы санағына сәйкес, Комбарбала ауданы 13,483 адамды құрайды (6,695 ерлер және 6,788 әйелдер). Олардың 5494 (40,7%) -ы қалалық, 7989 (59,3%) -ы ауылдық жерлерде өмір сүрген. 1992 және 2002 жылғы санақтарда халық саны 6,3%-ға (899 адам) азайды.

Климат

Комбарбаланың климаты жартылай құрғақ, салыстырмалы ылғалдылығы 50% шамасында. Жазғы температуралар шөлді климатқа тән түндердің суық болуымен өзгереді. Қысқы температурасы, әдетте, мұздықтан жоғары, ең төменгі температурасы - ~. Жылдың басым бөлігінде күн ашық және күн ашық. Жыл сайын жауын-шашын мөлшері 200 мм-ге жуық, бірақ ұзақ уақытқа созылған құрғақшылық пен қатты жаңбырлар бұл аймақта сирек кездеспейді. Коммунада кездесетін өсімдіктер аймақтың климатына тән, климаттың құрғақтығы мен салыстырмалы ылғалдылығының төмендігіне бейімделген. Аймақтың басым бөлігінде кэкті, кальян және қарақұмық түрлері басым. Алайда өзендер жағасындағы аңғарларда евкалипт пен жылаушы сабан сияқты суды көбірек қажет ететін түрлерді табуға болады. Өзендер екі негізгі көзден: жаңбыр мен балқыған қардан тамақтанады. Сондықтан олардың деңгейі жылына кем дегенде екі рет көтеріледі: қыста жаңбырдың салдарынан, ал жазда қардың еруі салдарынан. Қалыпты жылда жауын-шашын мөлшері 200 мм-ге дейін жетеді. Бірақ құрғақшылық пен қатты жаңбырлар жиі болады. Анд тау тізбегінен түсетін бірнеше кіші өзендер бар, олар өз суларын коммунадағы үш негізгі өзенге: Комбарбала, Коготи және Памаға сыйлайды. Олардың барлығы 150 миллион текше метрлік (~ 39 миллиард галлон) сыйымдылығы бар Коготи бөгетіне аяқталады. Одан Гуатуламе өзеніне құяды, содан кейін Монте Патрия коммунасындағы Ла Палома бөгетіне құяды.

Экономикалық қызмет

Екі ғасырға жуық уақыт бойы Комбарбаланың негізгі экономикалық қызметі мыс, алтын және күміс өндіру болды. Алайда, шағын тау-кен операцияларының төмендеуіне байланысты бұл қызмет едәуір азайды. Тау-кен өндіруден басқа, ауыл шаруашылығы, ешкі бағу және комбарбалита тасын қолөнермен жасау сияқты басқа да маңызды өндірістік қызмет түрлеріне айналды. Бұл аймақта таспен жұмыс істейтін және әр түрлі сәндік және пайдалы бұйымдар шығаратын көптеген қолөнершілер бар. Ез сырлары да аймақтың танымал өнімі болып табылады, ал экспортқа арналған жүзім өндірісі басты ауыл шаруашылығы қызметіне айналды, тек қана маусымдық жұмыс жасайтын ескертумен. Комбарбаланы солтүстікке қарай орналасқан әуеайлақ - Ла Пеликана әуежайы қызмет көрсетеді.