Кіріспе

Уильям МакИнтайр (6 наурыз 1806 - 12 шілде 1870) - шотландтық австралиялық пресвитериандық дін қызметкері және педагог.

Ерте өмір

Уильям МакИнтайр Шотландияның Инвернесс графтығының Килмониваг еншісіндегі қой өсіретін Дункан МакИнтайр мен Кэтрин Кеннедидің бесінші ұлы және жетінші баласы болды. Ол 1823 жылы Глазго университетіне оқуға түскенде латын және грек тілдерін жақсы білетін. Ол 1829 жылы магистратураны бітіріп, 1832 жылы діни ілімді бітіріп, Дунон пресвитериімен лицензияланды. Ол ағасы Аллан жүргізген Глазго мектебінде сабақ берді және оны 1837 жылы Гринокта уағыз айтқан доктор Джон Данмор Ланг Австралияға шақырды. Ол өзінің досы Джеймс Форбспен бірге 1837 жылы 29 маусымда Глазгодағы Шотландия шіркеуінің пресвитериі арқылы Австралия үшін тағайындалды. Ол 1837 жылы 7 тамызда Портриден шығып, 1837 жылы 12 желтоқсанда Сиднейге келген Мидлотиан кемесімен 260-ға жуық иммигранттың капелланы болып тағайындалды.

Австралиядағы алғашқы қызмет

МакИнтайр Австралиядағы алғашқы гэль тілінде сөйлейтін министр болды және Мидлотианға келген иммигранттар негізінен сол тілде сөйледі. Ланг губернатор Гипске лорд Гленелг оларға топ ретінде қоныстануға рұқсат етілетіндігі туралы ашық кепілдік бергенін жалған айтты, бұл әдеттегі саясатқа қайшы келеді. Көпшілігі Патерсон өзенінің бойындағы Эндрю Лэнгтің қожалығындағы шағын, бірақ өнімді фермаларда қоныстанды. Әсіресе 1857 жылдан бастап олар жаңа жерлер ашылған кезде солтүстікке қарай қозғала бастады және 1864/65 жылғы жалпы пресвитериандық одақтан тыс қалған Шығыс Австралияның пресвитериандық шіркеуіне кірген қауымдардың көпшілігінің өзегін құрады. 1838 жылдың қаңтар айында МакИнтайр Лэнгтің Синодына қосылды, Лэнгтің Австралия колледжінде сабақ берді және Лэнг 1839 жылдың қаңтар айынан 1841 жылдың наурызына дейін шетелде болған кезде Лэнгтің локум-тененсі болып қызмет етті. Ол Ланг Синоды мен Пресвитерияның 1840 жылы қазанда жүзеге асырылған бірлестігін жеңілдетті. 1840 жылы МакИнтайр Мейтлендке шақырылды, бірақ екінші шақырудан кейін 1841 жылдың қыркүйегінде ғана қоныстанды. 1844 жылы 3 сәуірде ол Мэри МакИнтайрмен (1786-1872) тұрмысқа шықты, ол Питер МакИнтайрдың (1783-1842) қарындасы және мұрагері Джеймс Форбс. Олар Майтлендтің шығысындағы Питнакри қонысын өздерінің үйі етті. Питердің мүлкі, оның ішінде жер телімдері мен жерлерге лицензия 25000 фунт стерлингке тең болды, сондықтан Мэри өте бай болды. Балалары жоқ еді, ақшаның көп бөлігі шіркеуге және қайырымдылық мақсаттарына өз уақытында жіберілді.

Шығыс Австралияның пресвитериан шіркеуі

1846 жылдың қазан айында Макинтайр наразылық білдіргендерді бастап шығып, Шығыс Австралияның пресвитериан шіркеуін құрды. Ол Сиднейдегі алғашқы PCEA шіркеуін, 1846 жылы сатып алынған ескі Питт-стрит қауымдық шіркеуін ішінара қаржыландырды. 1849 жылы Мейтленд қаласында Фри-Черч-стритте әлі күнге дейін бар кірпіш шіркеу ашылды. МакИнтайр православиелік және евангелистік шіркеуді көргісі келді, бірақ 1851 жылы алтын табылғанға дейін жаңадан жауынгерлерді табу қиын болды және таулы және төменгі жерлер арасындағы шиеленістер болды. 1854 жылы ол өзінің ағасы Аллан мен МакКаллохты, ол МакИнтайрдың немересіне үйленген, ПСЕА қызметіне жалдады. МакИнтайр Сиднейдегі Кастлерег көшесі, Сент-Джордж шіркеуіне көшірілді және 20 ақпан 1862 жылы қабылданды. Ол жалақысыз қызмет етті және 12000 фунт стерлингтік қарызды қайтыс болған кезде 5000 фунтқа дейін қысқартты.

Әдеби және білім беру жұмысы

МакИнтайр жергілікті жерде оқытылған тұңғыш пресвитериандық діни қызметкерді (Австралия Синоды 1847 жылы тағайындаған Дж. Ол Лэнгтің 1839-1840 жылдары шетелде болған кезінде оның "The Colonist" газетін редакциялады. Ол "Жайлаудағы дауыс" (18461852) атты екі апталық газет шығарды. Оның басты әдеби еңбегі 1854 жылы Эдинбургте жарық көрген Таудағы уағыздың түсіндірмесі болды. Ол 1855 жылы Мейтленд орта мектебін құрды, классиканы қоса алғанда, бірқатар сабақтарды оқыды, ақысыз (1857 59) мектеп директоры болды және мектепті Жаңа Оңтүстік Уэльстегі ең жақсылардың біріне айналдырды. Бірнеше кітапша мен трактатпен қатар, МакИнтайр қайтыс болуына аз уақыт қалғанға дейін ай сайын "Сыбайлас куәлік" (186570) атты басылымын шығарды.

Дін бірлігіне деген көзқарас

Шотландияның отаршылдық шіркеулер одағына деген көзқарасы 1857 жылы өзгерді, ал 1859 жылы Викториядағы одақтан бөлек тұрған еркін шіркеудің симпатиясы 1860 және 1861 жылдары Шотландияның еркін шіркеуінің мойындауынан бас тартылды. Сондықтан МакИнтайр Жаңа Оңтүстік Уэльс пресвитериандарының одағы туралы ойлады және ол 1863 жылдың қарашасында қанағаттанарлық негізді қамтамасыз етті деп ойлады; бұл, әрине, Викторияға қарағанда жақсы жасалған негіз болды. Алайда, оның табиғи гэльдік сайлау округінің кейбіреулері Шотландияның қалыптасқан шіркеуіне одақтасқандармен одақтасуды ойламады. 1863 жылдың желтоқсан айында Маклиндегілер сепаратистік бағыттан бас тартты. МакИнтайр ақырында теорияда негіз қанағаттанарлық болғанымен, синдикалистер оны пайдалануды жоспарлаған жоқ деп сендірді. Ол әртүрлі шотланд шіркеулерінің діни қызметкерлерін тең дәрежеде қабылдап, шіркеу қалыптасқан шіркеудің қателіктеріне қатысы бар болды және сондықтан Эрастиандыққа қарсы ПСЕА куәлігін бұзды. Ол бұл - Вестминстерлік сенім сенімнің басқа да ілімдеріне қатысты шындыққа деген көзқарасты білдіретінін түсіндірді. Соңында 22 PCEA министрлерінің 5-і 1864/65 жылы жүзеге асырылған одақтан тыс жалғасты, ал бірнешеуі шын мәнінде жақтамаған. ПЦЭА-да әлі күнге дейін сақталған капелла псалмодиясының практикасы МакИнтайр мен оның әріптестері Эрастиан мәселесі деңгейінде принциптік мәселе ретінде қарастырылмаған. Ол жақсы уағыздаушы, әрі жақсы адам еді. Ол қатаң принциптерге сай өмір сүрген адам еді. Квинсленд штатының премьер-министрі әрі Австралияның Жоғарғы сотының бірінші төрешісі Сэмюэл Гриффит: "Барлығы алғанда, ол ерекше адам болды, ал оның есімі Жаңа Оңтүстік Уэльстің ең беделді адамдарының бірі ретінде есте қалуға лайық", - деп жазды.