Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джованни Паоло Олива (4 қазан 1600 - 26 қараша 1681) - Иса қоғамының он бірінші генерал-губернаторы.
Giovanni Paolo Oliva (4 October 1600 – 26 November 1681) was the eleventh Superior General of the Society of Jesus.
Өмірбаян
Олива 1600 жылы Генуяда дүниеге келді, ал 1616 жылы Иса қоғамына кірді. Ол паптардың - Иннокентий X, Александр VII, Климент IX және Климент X - басшылығымен Палатадағы Апостольдық уағыздаушы болды. 1661 жылы генерал-губернатор Гошвин Никель ауырып қалған кезде XI жалпы қауым оны мұрагерлік құқықты генерал-викарий етіп сайлады. Оның басты мақсаты - өз институты мен басқа діни ордерлер арасындағы қайшылық пен жеке кезігудің барлық себептерін жою еді, оларға ол өзін өте құрметпен және иілгішпен көрсетті. Ол Еуропадан тыс жерлерде, әсіресе Жапонияда жаңа миссионерлік қызметтер құрып, миссионерлік қызметін кеңейтті. Оның қырық рет ораза тұтқан оразалар кітабы және алты томдық "In Selecta Scripturae Loca Ethicae Commentationes" еңбегі оның білімділігі мен дінін адалдықпен ұстанғанын көрсетеді. Кардинал Франческо Сфорца Паллавичиномен болған оқиғаны еске алып, Олива оның мыңдаған хаттарын басып шығарды, олар басқалар басып шығармай, қате түсіндіруі мүмкін.
Oliva was born at Genoa in 1600, and in 1616 he entered the Society of Jesus. A famous pulpit orator, he was an Apostolic Preacher of the Palace under Popes Innocent X, Alexander VII, Clement IX, and Clement X. In 1661, during the disease of the Superior General Goschwin Nickel, the General Congregation XI elected him vicar general with the right of succession. His chief aim was to remove all causes of dissension and of personal friction between his institute and other religious orders, towards which he showed himself most reverent and yielding. He extended and increased the missions, creating new ones outside of Europe, especially in Japan. His book of forty odd sermons for Lent, and his work of six folio volumes, In Selecta Scripturae Loca Ethicae Commentationes, demonstrate his scholarship and piety. Remembering what had happened to Cardinal Francesco Sforza Pallavicino, Oliva printed one thousand of his letters, in order that they might not be printed by others and be misconstrued.
Паптың зайыбы
1678 жылы ағылшындық хабаршы Титус Оутс оны Паптың құлдырауының жетекшілерінің бірі деп атады, бұл Англия королі Карл II-ді өлтіру үшін жасалған католиктік уәде, бірақ шын мәнінде ол Оутстың жеке ой-пікірлері. Олива үшін бақытты жағдай, ол ағылшын иезуиттерінен айырмашылығы, ол ағылшын билігінің қолынан қауіпсіз болды. Оутс оны ешқашан кездестірген емес, бірақ бірнеше ағылшын иезуиттерімен таныс болды және ол иезуиттердің сенімін білдіретін қоғам туралы жеткілікті білген. Шын мәнінде, Оливаның өзі ашық-айқын католик болған Карл патшаны өлтіруге еш қиялы болмады, тіпті Олива онымен хат алысқан болуы мүмкін, ол әрине, Англияның болашақ королі Джеймс II-ге, өзінің ағасына жазған. Сонымен қатар, ол егемен билікті құлатуға тырысудың заңсыз екендігіне қатты көзқарас танытты, егер иезуиттер осындай әрекеттерге қатысқан болса (оның ойынша, бұл өте мүмкін емес деп ойласа да), олар заңның толық жазасын алуға лайық деп мәлімдеді. Ол Римдегі Сант-Андреа-аль-Квириналеде қайтыс болды.
In 1678 the English informer Titus Oates named him as one of the ringleaders of the Popish Plot, a supposed Catholic conspiracy to kill King Charles II of England, which in fact was entirely Oates' own fabrication. Fortunately for Oliva, unlike the many English Jesuits who suffered in the plot, he was safely out of reach of the English authorities. Oates had never met him but was acquainted with several English Jesuits, and knew enough about the society to make it appear that he was in the Jesuits' confidence. In reality, Oliva could have no motive to kill King Charles, who was himself an all but open Roman Catholic, and Oliva may even have corresponded with him, as he certainly did with his brother, the future King James II of England. In addition, he took a strong view of the unlawfulness of attempting to overthrow a sovereign ruler, stating that if any Jesuits had engaged in such actions (while stressing that he thought it most improbable that they had) they deserved to suffer the full penalties of the law. He died at Sant'Andrea al Quirinale in Rome.