Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генрих Юлиус (15 қазан 1564 - 30 шілде 1613), Велф әулеті мүшесі, 1589 жылдан бастап қайтыс болғанға дейін Брансвик-Люнебург герцогы және Брансвик-Волфенбюттель князі болды. Ол 1566 жылдан бастап Халберштадт князьдік епископтығының және 1582 және 1585 жылдар аралығында Minden князьдік епископтығының әкімшісі болды.
Duke of Brunswick Wolfenbüttel
Henry Julius (Heinrich Julius; 15 October 1564 – 30 July 1613), a member of the House of Welf, was Duke of Brunswick Lüneburg and ruling Prince of Brunswick Wolfenbüttel from 1589 until his death. He also served as administrator of the Prince Bishopric of Halberstadt from 1566 and of the Prince Bishopric of Minden between 1582 and 1585.
Ерте өмір
Генрих Юлий Гессен-ам-Фалльштейнде Брансвик-Люнебург герцогы Юлийдің (1528-1589) және оның әйелі Гедвиг Бранденбургтің (1540-1602) үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Брансвик-Волфенбюттель княздігі әлі де оның атасының әкесінің герцогы Генрих V билігі астында болған кезде. 1566 жылы екі жасында ол соборлық бөлімнің Хальберштадт епископтығының лютерандық әкімшісі болып сайланды. 1568 жылы патшалық билікке келгеннен кейін оның әкесі Вольфенбюттель жерінде протестанттық реформаны жүзеге асырды. 1576 жылы ол Генри Юлиусты жаңадан құрылған протестанттық Хельмштедт университетінің бірінші ректоры етіп тағайындады. Он екі жасында ғана Генрих Юлий факультетте латын тілінде жүргізілген теологиялық пікірталастарға қатысты. Заңгерлік оқуын бітіргеннен кейін, ол әкесімен сот төрешісі болып жұмыс істеді. Ол ер жеткенде, өз заманының ең білімді әміршілерінің бірі болып саналды.
Henry Julius was born in Hessen am Fallstein as the eldest son of Duke Julius of Brunswick Lüneburg (1528–1589) and his wife Hedwig of Brandenburg (1540–1602), at the time when the Principality of Brunswick Wolfenbüttel was still under the rule of his grandfather Duke Henry V. Already in 1566, at the age of two, he was elected Lutheran administrator of the Halberstadt bishopric by the cathedral chapter; however, a condition of his election was an agreement that the cathedral chapter would lead the prince bishopric under its own authority until Henry Julius reached the age of 14. His father implemented the Protestant Reformation in the Wolfenbüttel lands upon his accession in 1568. In 1576 he appointed Henry Julius first rector of the newly established Protestant University of Helmstedt. Even though he was only twelve years old, Henry Julius participated in theological debates among the faculty that were held in Latin. After finishing his study in law, he was employed by his father as a court judge. When he came of age, he was rated one of the most educated princes of his time.
Мансап
Генрих Юлий 1578 жылы Халбертштадт билеушілік епархиясын басқаруды қолға алды, ол рухани билеуші ретінде де, рухани билеуші ретінде де белсенді болды. Ол епископтық жерлердегі жалпы білім беруді жақсартты және католиктердің артықшылықтарын сақтауға рұқсат беріп, бірақ діни қызметкерлерге әуесқойларға тыйым салғаннан басқа, ол әкесі бастаған протестанттық реформаны жүзеге асырды. Оның орташа саясатын ескере отырып, оған Миден князьдік епископтық әкімші лауазымы ұсынылды және оны 1582 жылы соборлық бөлім сайлады. Алайда Генрих Юлий барлық уағыздарды Аугсбургтің діни ілімдері бойынша уағыздау керек деп бұйырғанда, күткендер орындалмай қалды. Үш жылдан кейін ол Веттин ханшайымы Доротея Саксонияға үйленуге кеткенде, ол лютерандық епархияны тастап кетті. 1589 жылы Генрих Юлий Брансвик Вольфенбюттельдің билеушісі ретінде әкесінан кейін Саксонияны Рим заңымен алмастырды, ал жергілікті ақсүйектердің орнына академиялық дәрежеге ие заңгерлер сот ретінде қызмет етті. Ол сонымен қатар сәулет өнерін жақсы білген және өзінің Вольфенбюттельдегі резиденциясын байсалды Везер қайта өркендеу стилімен қайта тұрғыза бастады, соның ішінде 1608 жылы басталған протестанттық Беата Мария Виргинис бас шіркеуінің құрылысы. Ол сондай-ақ қаланы қоршап қамалдар мен қабырғалар салдырды. Ол Ханс Вредман де Вристі қамалдарды дамытуға шақырды және Хорнбург пен Ошерслебен арасындағы батпақты жер арқылы канал салдырды. Оның тұсында салынған ең маңызды ғимараттардың бірі - Хелмстедт университетінің негізгі лекциялық залы - Юлеум Новум. Алайда ол мемлекеттің қаржысын бақылаудан айырылып, үлкен көлемде мемлекеттік қарызды жинады. Асыл әулеттердің құқықтары шектелгенде, жергілікті абыройы Генрих Юлиді Шпайердегі Рейхскамергерихте (Император соты) сотқа берді. 1601 жылы келісімге келді.
Henry Julius took over administration of the Halbertstadt prince bishopric in 1578, he became active as a temporal as well as spiritual ruler. He improved general education in the episcopal lands, and completed the implementation of the Protestant Reformation begun by his father, although he allowed Catholic office holders to keep their privileges — except that he strictly prohibited priests from having mistresses. In view of his moderate policies, he also was offered the position of an administrator of the Minden prince bishopric and was elected by the cathedral chapter in 1582. Nevertheless, expectations were disappointed, when Henry Julius ordered that all sermons ought to be preached according to the Augsburg Confession. When he resigned from office three years later, to marry the Wettin princess Dorothea of Saxony, he left a virtual Lutheran diocese. In 1589, when Henry Julius succeeded his father as ruler of Brunswick Wolfenbüttel, he replaced Saxon by Roman Law, and instead of local nobles, lawyers with academic degrees now served as judges. He was also versed in architecture and began to rebuild his Wolfenbüttel residence in a lavish Weser Renaissance style, including the construction of the Protestant Beatae Mariae Virginis main church which started in 1608. He also had had extended barracks, walls and fortifications laid out around the city. He invited Hans Vredeman de Vries to develop ramparts and had a canal built through a swampland between Hornburg and Oschersleben. One of the most important buildings erected under his rule was the Juleum Novum, the main lecture hall of the Helmstedt university. However, he lost control of the state's finances and amassed large amounts of public debt. When the rights of the nobles were reduced, the local nobles sued Henry Julius at the Reichskammergericht (Imperial Court) in Speyer. A compromise was struck in 1601.
Саясат
Протестант князі болғанмен, Генрих Юлий Габсбург императоры Рудольф ІІ-нің жақын кеңесшісі болды. 1600 жылдан бастап ол бірнеше рет Прага қасаратында императордың сотында болды. Ол Рудольфтің сенімін артты және 1607 жылы Гегеймрат және оның "бас директоры" атанды. Бұл лауазым оған империяның істеріне үлкен ықпал етті. Сондай-ақ, Рудольф пен оның ағасы Матиас арасындағы қақтығысты шешуге қол жеткізді және Богемия корольдігіндегі католик және протестант иеліктері арасындағы айырмашылықтарды уақытша шешуге көмектесті. Генрих Юлий мен Брауншвик азаматтары арасында оның билігін мойындаудан бас тартқанда, күрделі жанжал туындады. Генрих Юлий қаланың дәстүрлі артықшылықтарын растауға дайын болмады және жалдамалы әскерлерді (Ландскнехт) орналастырды, бұл 1605 жылы азаматтық соғысқа әкелді. Дания королі Кристиан IV-тің араласқан әрекеті сәтсіз болды, ал 1606 жылы император Рудольф II қалаға тыйым салды. 1607 жылы Генрих Юлий тыйым салудың егжей-тегжейін келісу үшін императордың сотына тағы барды. Ал, оның орнына императордан Брансвик бүлікшілерімен күресуге толық қолдау тапты. Алайда қалаға жасалған барлық шабуылдар сәтсіз аяқталды. Генрих Юлийдің тұсында яһудилер мен сиқыршыларды қудалау тарихи шыңға жетті. Ол өзінің алғашқы жылдары еврейлерді өз мемлекетінен қуып шығады. Ол сондай-ақ сиқыршыларды өртеп жіберген; бір замандас хроникашы Лехелнхольце алаңының кішкентай орманға ұқсайтынын жазды, сондықтан бағаналар толы болды. Герцог театр мен актерлік өнердің жанкүйері болды. 1593 және 1594 жылдары ол он бір пьеса жазды, онда ол князьдердің сиқыршыларды өртеу моральдық міндеті туралы жазды. Ол Роберт Браунды, Томас Саквиллді және олардың театр компаниясын шақырды, олар бірнеше жыл бойы оның "Сюзанна" кішіретілген нұсқасын сахналады. Оның басқа пьесалары, бес комедиясы, төрт трагедиясы көп табысқа жетпеді, алайда, олардың бірі Барон Мюнхгаузеннің жоғарғы әңгімелерінің негізі болды. Герцог Генрих Юлий Джон Даулендті өзінің капельмейстері Михаэль Преториустың әйгілі Греннинген органды ойнағанын көруге шақырды. 1612 жылы император Рудольф қайтыс болғанда, герцог Генрих Юлий Прага сарайына өзінің орнын басушы Маттиаспен кеңесу үшін оралды. 1613 жылы 20 шілдеде Прагада, мүмкін, алкогольді ішімдіктерден қайтыс болды. Ол Вольфенбюттельдегі Мариенкирхеде жерленді.
Though a Protestant prince, Henry Julius became a close advisor to the Habsburg emperor Rudolf II. From 1600 onwards he stayed at the emperor's court at Prague Castle several times. He gained Rudolf's confidence, and was named Geheimrat and his "chief director" in 1607. This position gave him much influence in Imperial affairs. He also managed to resolve the conflict between Rudolf and his brother, Matthias and assisted in temporarily resolving the differences between Catholic and Protestant estates in the Kingdom of Bohemia. A serious conflict occurred between Henry Julius and the Brunswick citizens, when they refused to recognize his overlordship. Henry Julius was not willing to confirm the city's traditional privileges and had mercenary (Landsknecht) troops deployed, leading to a civil war in 1605. Attempts by King Christian IV of Denmark to mediate failed and in 1606, Emperor Rudolf II banned the city. In 1607, Henry Julius again went to the emperor's court, in order to negotiate the details of the ban. In return, he was given the emperor's full support in dealing with the Brunswick insurgents. Nevertheless, all attacks on the city failed. Under the rule of Henry Julius, the persecution of Jews and witches reached a historic peak. Early in his career he expelled the Jews from his state. He was also a committed burner of witches; one contemporary chronicler wrote that Lechelnholze Square looked like a little forest, so crowded were the stakes. The duke was a dedicated follower of theatre and acting. In the years 1593 and 1594, he wrote eleven plays, in which he wrote about the moral duty of princes to burn witches. He invited Robert Browne, Thomas Sackville and their theatre company, who staged a shortened version of his "Susanna" for several years. His other plays, five comedies, four tragedies, were not very successful; however, one was a basis for the tall tales of Baron Munchausen. Duke Henry Julius also invited John Dowland to come and see Michael Praetorius, his Kapellmeister, playing on the famous Gröningen organ. When Emperor Rudolf died in 1612, Duke Henry Julius returned to the Prague court to consult his successor, Matthias. On 20 July 1613 he died in Prague, possibly of alcohol abuse. He was buried in the Marienkirche at Wolfenbüttel.