Кіріспе

Ұлттық жиналыстың қауіпсіздік бөлімі

Франциядағы Ұлттық жиналыстың (RN) саяси партиясының (бұрынғы "Ұлттық фронт") қауіпсіздік бөлімі – Қорғаныс және қауіпсіздік департаменті (DPS) немесе Département Protection et Sécurité. Бұл бөлім тікелей RN президентіне бағынышты және 2007 жылдан бастап Эрик Сталенс басқарады. 2007 жылы құрамында 1500 мүше болған.

Миссия

DPS миссиясы – Ұлттық жиналыстың басшыларын физикалық қорғауды қамтамасыз ету және партияның іс-шараларын немесе кездесулерін бақылау. Басқа саяси партиялардың қауіпсіздік қызметтерінен ДПС-тің ерекшелігі – оның жартылай әскери сипаты, көптеген мүшелерінің (бұрынғы әскери қызметшілер, полиция немесе күзетшілер) өту тегі және құрал-жабдығында құқық қорғау органдарының жылдам әрекет ететін бригадаларының қару-жарағына ұқсас қалқан мен формалар болуы. Қызыл берет (десантшылар) және Жасыл берет (Шетелдік легион) дәстүрі өте күшті. 2022 жылы ДПС әскери стильін костюмдермен формалды стильге өзгертті, бірақ партия басшыларын, әсіресе Ле Пенді қорғау миссиясын сақтап қалды.

1998 Парламент комиссиясы ДПҚ актілері туралы

1998 жылы парламенттік комиссия құрылды, оны социалистік депутат Бернард Грассе басқарды (жасыл парламенттік депутат Ноэль Мамер және консервативті депутат Патрик Деведжан да оның құрамына кірді), наразылық акциялары мен басқа да оқиғалар кезінде болған бірнеше зорлық-зомбылық оқиғаларынан кейін оның қызметін тергеу үшін. 1999 жылдың 3 маусымында жарияланған есепте полиция қызметкерлері емес, наразылыққа қатысушылардың жеке куәліктерін тексерген бірнеше жағдай анықталды. Сондай-ақ, Groupe Union Défense (GUD), OAS-тің бұрынғы мүшелері, жалдамалы әскерлер және жеке әскери мердігерлермен байланыстар да анықталды. Парламенттік комиссия 1996 жылдың соңында Монсо-ле-Мин оқиғасынан кейін, 1996 жылдың 25 қазанында ДПС бөлімшесі CRS тәртіпсіздікке қарсы бөлімшелері сияқты, қарапайым полиция күштері ретінде әрекет еткендіктен, ДПС таратылуы керек деп мәлімдеді. Бруно Мегре РН-ден бөлініп шыққан Mouvement National Républicain (MNR) ұйымын құрғаннан кейін, ДПС өзі де екі ұйымға бөлінді: бір жағынан ДПС, екінші жағынан DPA (Département Protection Assistance). ДПС-тің бұрынғы бір мүшесі Libération газетіне кеңінен сұхбат берді. «Доминик» деген псевдониммен ол ДПС-тің бұрынғы парашютистер мен Шетелдік легион мүшелерінен, Чад, Ливан және Орталық Африка Республикасындағы француз әскерлерінің операцияларының қатысушыларынан құралған арнайы «ресми емес» араласу жасақтары бар екенін түсіндірді. ДПС-тің кейбір мүшелері Заирде (1997 және 2001), Мадагаскарда (2002 жылы Дидье Рацирака саяси дағдарысты шешу үшін жалдамалы әскерлерді шақырды), Кот-д'Ивуарда (2001–2003) жасырын операцияларға қатысты.

Бруно Мегредің бөлінуіне дейін Бернард Курселдің басшылығы

DPS-те дулығалар мен қалқандар, газ маскалары, көз жасыратын газ тарататын құралдар, резеңке оқтар атуға арналған қарулар, оқтан қорғайтын жилеттер, таяқтар және қорғасын салмағы бар қолғаптар бар. DPS журналистер мен фашизмге қарсы белсенділердің есімдері, мекенжайлары және фотосуреттері бар компьютерлік тізімдерін жасаған деген күдік бар. Олар қарсыластарына жазалау шараларын қолданады, бірақ Доминиктің айтуынша, полициямен, тіпті полиция комиссарларымен де жақсы қарым-қатынаста. Олар полковник және капитан сияқты әскери шендер бойынша ұйымдастырылған. "Азаттық" басылымының мәліметінше, қазіргі уақытта ДПС-те 3000 мүше бар. 1993 жылдан бері бұл ұйымды Бернар Курсель басқарып келеді, ол: «Біз тек өзімізді қорғаймыз. Біз басқа топтардың жиналыстарына ешқашан шабуыл жасамаймыз», – дейді. "Шекарасыз тілшілер" ұйымының мәліметінше, ДПС Ұлттық жиынның қызметін қадағалайтын журналистер туралы ақпарат жинаған және бірнеше рет тілшілерді ұрып-соғуға жауапты болған. Бруно Мегрет бөлінгеннен кейін Бернар Курсель 1700 мүшесімен бірге оны ДПС-тен ертіп кетті, ал Жан-Мари Ле Пен оның орнына Марк Беллиерді, содан кейін Жан-Пьер Шабрутті тағайындады.

1980 жылы Бернар Курсель Бруно Голлиннің қатысуымен, жалдамалы әскерлерді тартатын және қару-жарақ саудасы туралы ақпарат беретін Қорғаныс министрлігінің ресми ұйымы – Direction de la Protection de la Sécurité et de la Défense (DPSD) мүшесі болды. Екі дүниежүзілік соғыс аралығында DPSD-нің «Ла Кагуль» террористік тобымен байланысы болған немесе болған деген күдік бар. 1983 жылы Бернар Курсель ағасымен бірге жалдамалы фирма құрған деген күдік бар. Келесі жылы ол француз қару-жарақ өндіруші компаниясының бұрынғы қауіпсіздік директоры болды. 1989 жылы ол Орсе мұражайының қауіпсіздігіне жауапты болды, ал бұл жауапкершілікті президент Франсуа Миттеранның құпия сүйіктісі Анн Пинжо өз мойнына алды. 1993 жылы Курсель ДПС-тің жетекшісі болды, ал 1999 жылы Конго Республикасы президенті Дени Сассу Нгуессоның жеке күзетшілеріне жетекшілік етті. Содан кейін ол Пуант-Нуардағы «Elf» мұнай компаниясының инфрақұрылымының қауіпсіздігін қамтамасыз етті.