Кіріспе

Британдық табиғатты зерттеуші, эмбриолог, анатомист және антрополог басқалар Фредерик Вуд Джонс FRS

Өмірбаян

Джонс Лондон қаласында дүниеге келген, ол ертедегі адамдар туралы, олардың ағашқа бейімделулері (Ағаш адамы) туралы көп жазған және қазіргі физикалық антропология саласының негізін қалаушылардың бірі болған. Ле Грос Кларктың досы Вуд Джонс, сондай-ақ, алынған қасиеттерді мұра етіп алуға болады деген пікірге деген даулы сенімімен және Дарвинизмге қарсылық танытуымен танымал болды. Ол Лондон әйелдер медицина мектебінде, Аделаида университетінде, Гавайи университеті Маноада, Мельбурн университетінде, Манчестер университетінде және Англияның Корольдік хирургтар колледжінде анатомия мен физикалық антропологиядан сабақ берді. Джонс 1927 жылы Оңтүстік Австралия Корольдік қоғамының президенті болды, 1925 жылы Тасмания Корольдік қоғамынан RM Джонстон Мемориалдық медалімен және 1941 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс Корольдік қоғамынан Кларк медалімен марапатталды. Ол 1943-1945 жылдары Ұлыбритания мен Ирландияның анатомиялық қоғамының президенті болып сайланды. 1910 жылы Лондонда Джордж Клуни Ростың төртінші қызы Гертруда Клуни Росқа үйленді. Кейіннен ол Лондон зоологиялық қоғамының мүшесі болды және қоғамның кітапханашысы болған екінші әйел ғана болды.

Тарсиандық гипотеза

Джонс ұзақ уақыт бойы адамзаттың антропоид емес ата-бабасын жақтырады. Ол ғылымға адам, маймыл және адамқұрылысындағы маймылдардың жалпы ата-бабасы болатын жеткілікті жалпыланған түрді табу үшін бастапқы тарсиоидтық қордан бұрын іздеу керек деп сенді. Джонстың 1918 жылдан бастап өлгенге дейін ұстанып келген тарсиандық гипотезасы адамның даму сызығы маймылдар мен маймылдардан емес, 30 миллион жыл бұрын Олигоценнен бұрын, алғашқы приматтар тобымен ортақ ата-бабадан, оның жалғыз тірі қалған түрі - Тарсиерден ерекшеленетінін мәлімдеді. Вуд Джонс өзінің "Адам ата-бабалары" (1923) еңбегінде өзінің Тарсиандық гипотезасын былайша сипаттады: Вуд Джонс адам мен маймылдардың (және маймылдардың) арасындағы жалпы құрылымдық ерекшеліктерді конвергентті эволюция арқылы түсіндірді. 1948 жылы ол былай деп жазды:

Философия

Джонс ұйымдасқан дінді және антропоморфтық құдай идеясын қабылдамады. Ол табиғаттың артында ғаламдық ақыл бар деп сенді. Ол Ян Смуцтың тұтастай философиясын қорғады және дарвинизмді қатты сынға алды. Оның философиялық көзқарастары "Дизайн және мақсат" (1942) атты кітабында талқыланған.