Giovanni Martini da Udine

Кіріспе

Джованни Мартини немесе Джованни Мартини да Удине (1470/75 30 қыркүйек, 1535) - Ренессанс дәуірінің итальяндық суретшісі және мүсіншісі, 1470 және 1475 жылдар аралығында Удине қаласында туған. Пеллегрино да Сан-Даниэлемен бірге ол Солтүстік-шығыс Италияның Фриули аймағындағы қайта өрлеу дәуірінің басты өкілдерінің бірі.

Өмірбаян

Суретші отбасынан шыққан Джованни Мартиннің ұлы және Доменико да Толмеццоның немересі болды. Көп жылдар бойы ол 15 ғасырдың соңы мен 16 ғасырдың басында Удин мен Фриулиде жұмыс істеген Иоанн Крестительдің қолтаңбасын қойған, сондай-ақ Удиннен шыққан суретші ретінде танылды. Қазіргі уақытта бұл жұмыстар Альвизе Виваринидің ізбасары Джованни Баттиста да Удинге тиесілі. Джованни Мартинидің 1501 жылы қол қойылған алғашқы жұмысы - бұл Удин соборындағы Қасиетті Марк шіркеуінде орналасқан Киелі Стефан, Жером, Эрмакор, Аббат Антоний және Бекті Бертран деген қасиеттілердің бейнесі бар Киелі Марк пен Иоанн Крестительдің құрбандық үстелінің кескіні. Бұл жұмысты собордың кафедрасының деканы Джакомо Гордино Аквилея патриархы Доменико Гриманиге жазған хатында қатты сынға алды. Ол суретшідің Санкт-Маркка берген әскери сипатына наразылық білдірді, бұл Фриули лейтенанты Антонио Лорэданның портреті болуы мүмкін. Тағы бір құрбандық үстелінің артқы жағында 1507 жылы салынған Санкт-Урсула құрбандық үстелінің бейнесі Удиндегі Санкт-Петр-Мартирд шіркеуінде жасалды. Бұл екі құрбандық үстелінің Мартинидің Альвизе Виварини мен Сима да Конгельяноның шығармаларын білгенін көрсетеді және Фриули дәстүрлерімен байланысты. 1507 жылы ол әкесі мен ағасының шеберханасын мұра етіп, ағаштан ою-өрнек салынған құрбандық үстелдерінің дәстүрін қабылдады, Фриулидің дәстүрлі готика стилін Венеция Қайта өрлеу дәуірінің сәніне бейімдеді. Ол 1515 жылы Продолонедегі (Сан-Вито-аль-Талиаменто) Санта-Мария-делле-Грацие шіркеуінің ағаш құрбандық үстелін жасады. Бұл жиынтық мүсіндердің композициясының ырғағы әлі күнге дейін Кватроцентодағы Толмеццо мектебінің дәстүрімен тығыз байланысты көрсетеді. Мартинидің ағаштан жасалған құрбандық үстелдерінің ең танымал түрі - Мортеглианодағы құрбандық үстелі, оны 1526 жылы аяқтады. Бұл керемет еңбегі үшін оған сол кездегідей 1180 дукат төленді. Биіктігі бес метрден асатын және Фриулидегі ең үлкен құрбандық үстелі 60 мүсіннен тұрады. Ол бұрынғыдай жеке клеткаларға бөлініп, жеке клеткаларға бөлінген, бірақ архитектуралық шеңбердің бағандары арқылы кеңістіктік сабақтастығына ие, мысалы, Пиета тобы мен Dormitio Virginis-ті байланыстыра отырып, көрінеді. Ол суретшінің шедеврі ретінде ғана емес, сонымен қатар Ренессанс дәуірінің ағаш мүсіндерінің ең жоғары көріністерінің бірі ретінде қарастырылады. Басқа мысалдарды Фаедис пен Реманцакконың приходтық шіркеулерінде табуға болады.

A member of a family of artists, Giovanni was the son of Martin and the grandson of Domenico da Tolmezzo. For many years, he was identified as the painter, also from Udine, who signed John the Baptist and worked in Udine and in the Friuli, between the end of the 15th and early 16th century. Currently these works are attributed to Giovanni Battista da Udine, a follower of Alvise Vivarini. Giovanni Martini's first signed work, in 1501, is the altarpiece St. Mark and St. John the Baptist, with Saints Stephen, Jerome, Ermacore, Abbot Anthony, and the Blessed Bertrand, located in the Chapel of St. Mark in Udine Cathedral. This work was highly criticized by Giacomo Gordino, the dean of the chapter of the cathedral, in a letter to Domenico Grimani, Patriarch of Aquileia, complaining of the martial aspect given to St. Mark by the painter, which may be a portrait of Antonio Loredan, lieutenant of Friuli. Another altarpiece, the St. Ursula Altarpiece, dated 1507 on its back, was created for the Saint Peter Martyr church in Udine. These two altarpieces demonstrate Martini's knowledge of the works of Alvise Vivarini and Cima da Conegliano, and are connected with the traditions of Friuli. In 1507 he inherited his father and uncle's workshop and took on the tradition of carved wooden altars, adapting the traditional Gothic style of Friuli to the fashion of the Venetian Renaissance. He completed a wooden altar in 1515 for the church of Santa Maria delle Grazie in Prodolone (in San Vito al Tagliamento). The rhythm of the composition of the statues of this set shows a still strong link with the tradition of the school of Tolmezzo in the Quattrocento. The most representative of Martini's wooden altars is that in Mortegliano, which he completed in 1526. For this impressive work he was paid the enormous sum for the time of 1180 ducats. The altar, which stands more than five meters high and is the largest in Friuli, consists of 60 statues. It is divided into registers and subdivided into individual cells, as previously, but it has a spatial continuity through the columns of the architectural framework, as can be seen for example linking the Pietà group and the Dormitio Virginis. It is regarded not only as the artist's masterpiece, but also as one of the highest expressions of wooden sculpture of the Renaissance. Other examples can be found in the parish churches of Faedis and Remanzacco.