Кіріспе

Обазин аббатшылығы, сондай-ақ Аубазин аббатшылығы деп аталады, қазіргі Аубазинес қаласындағы цистерциан монастыры болды.

Тарих

Монастырьға 1134 жылы Обазиндік әулие Стефан негізін қалады. Олар көптеген ізбасарларын тартты және Туль епискобы Эустордждің санкциясымен виконт Архембо берген жерге монастырь салды. 1142 жылға дейін олардың белгіленген ережесі болған жоқ, алайда осы жылы әулие Стефан тұрақты киім киді. Ол цистерциан монахтарына өз ізбасарларын өмір сүру салтына үйретті және 1147 жылы өзінің аббатшылығын Cîteaux-ке қосып, оған қосылды. Олардың саны көбейген сайын бірнеше іргетастар салынды. Цистерциандыққа қосылғанға дейін аббатханада Коюроу қаласында әйелдер монастыры болды. Бұл ұйым Ситоа қаласында жиі кездеспейді, бірақ ол Обазиннің жақсы атын арттырды. Обазин аббатшылығының Limousin және Quercy қалаларында негіздері болды, сондай-ақ Рокамадурдың айналасындағы барлық фермалар, атақты қасиетті жерлер. Бұл цистерциан шаруашылықтары Аликс, Калес, Боннекост, Кузу, Карлуцетте, Сеньергке жақын жерде және соңғысы Ла Паннонияда орналасқан. Кверсидегі цистерциандықтардың бұл шеңбері паломшыларға, Рокамадур монахтары мен Обазинге ағаш пен азық-түлікпен қамтамасыз ете алды. Алайда олар жүз жылдық соғыстан кейін аман қалмады. Олардың кейбіреулері Ла Паннония және Боннекост сияқты кішкентай қамалдарға айналды, ал басқалары жоғалып кетті. Обазиннің ең көрнекті абаттарының арасында Бордоның архиепискобы Франсуа д'Эскобло (1628 ж. қайтыс болды) және Реймстің архиепискобы кардинал Шарль де ла Рош Эймон (1777 ж. қайтыс болды) болды. Абатхананы басып тастады және оның мүлкін үкімет 1791 жылы Француз төңкерісі кезінде тәркіледі. Содан кейін үкімет онжылдықтың қалған бөлігінде аббатхананы жезөкшеханаға айналдырды.

Шіркеу

Аббат шіркеуінің құрылымы Революциядан аман қалды және қазір қалпына келтірілгеннен кейін Аубазинестің приход шіркеуі болып қызмет етеді.