Кіріспе
Оңтүстік Кореядағы Тас пагодасы Сеокгатап (hangul=석가탑) - Оңтүстік Кореядағы тас пагода, 1962 жылы 12 желтоқсанда 21-ші Ұлттық қазына болып тағайындалды. Оның толық атауы - Сакиямуни Йёраэссангюсеолбеоп Тэп, кейде оны Көлеңкесіз пагода немесе Булгукса Самчеунг Сеоктап ("Булгуксаның үш қабатты тас пагодасы") деп атайды. Пагоданың биіктігі 10,75 метр, ол Оңтүстік Кореяның Кёнджу қаласында орналасқан Болгукса ғибадатхана кешеніндегі Даботаптың қарама-қарсысында орналасқан. Бұл 751 жылы Болгуксаның аяқталғанынан басталған.
Seokgatap (hangul=석가탑) is a stone pagoda in South Korea designated as the 21st National Treasure on December 12, 1962. Its full name is Sakyamuni Yeoraesangjuseolbeop Tap, and is sometimes referred to as the Shadowless Pagoda or the Bulguksa Samcheung Seoktap ("three storied stone pagoda of Bulguksa"). The pagoda stands 10.75 meters high, directly across from Dabotap within the Bulguksa Temple complex in Gyeongju, South Korea. It probably dates to around 751, when Bulguksa was completed.
Сипаттама
Сеокгатап пагодасы оның күрделі ағасы Даботапқа мүлдем ұқсамайды. Пагоданың дизайны өте қарапайым және негізгі, ал үш қабаттың 4:3:2 арақатынасы бар, бұл пагодаға тепе-теңдік, тұрақтылық және симметрия сезімін береді. Сеокгатаптың қарапайымдылығы мен Даботаптың күрделілігі арасындағы қарама-қайшылық Будданың шолу мен әлемнен ажыратуының екі жақты табиғатын бейнелеуге арналған немесе ол аспандық пен жерді бейнелейді. Пагоданың үш қабатты ғимараттары екі қабатты негізге негізделген. Пагоданың қарапайымдылығын оның бетінде ою-өрнектер мен рельефтер жоқ екендігі күшейтеді. Алайда, пагоданы сегіз лотос гүлдері қоршап тұр. Пагоданың жоғары бөлігі 1973 жылы Сеокгатаптан жүз жыл бұрын салынған пагодаға сәйкес келеді.
Қазыналар табылды
1966 жылы ғибадатхананың монахтары динамит жарылысының дыбыстарымен оянып қалды. Олар ұрылардың пагоданы жарытып, ішіндегі құпияны ұрлап кетуге тырысқанын анықтады. Ұрылар қазынаны ұрлап алудан бұрын қашып кетеді, бірақ будда монахтары бағалы монументтерді, сарираларды және әлемдегі ағаш блогынан басылған материалдың ең көне үлгісін (Ұлы Дхарани Сутрасы) тапты.
Ұлттық қазына No 126
Сарира - бұл құрметке ие болған монахтың немесе кейде патшалық әулеттің сүйектері сақталатын монумент. Ұрылар ұрлық жасағалы, жұмысшылар пагоданы жөндеп, қайта қалпына келтіріп жатқанда, оның ішінде жасырылған қазынаны тапты. Айта кетерлігі, Даботап пагодасын жапондықтар 1920 жылдары жөндеу үшін бұзған, бірақ ешқандай жазбада табылған қазына туралы айтылмаған. Олардың қазынасына буддалық рухтың қола мүсіні, қола айна, ағаштан жасалған шағын пагода, жібек, хош иісті заттар, гогок және мәрмәрлер кірді. Пагоданың іргетасынан қағаздар табылды, бірақ олар оқылмайды. Сарира қорабы үй пішініне ұқсас, оның төбесінде ою-өрнек бар. Қабырғалардың әрқайсысында шатырдың төбесінде орналасқан жүзім бұтасының өрнегі бар. Сондай-ақ, лотос мотивтері қолданылған, ал шатырдың жоғарғы жағында жапырақ тәрізді ою-өрнек бар. Ең көне ағаштан жасалған баспа - "Ұлы Дхарани" сутрасының көшірмесі. Бұл мәтін бірнеше себеппен әлемдегі ең көне басылған материал болып табылады. Пагоданың өзі 751 жылы салынған, басып шығару сол күннен бұрын жасалған болуы керек және басқа ешқандай баспа материалдары 750-751 жылынан бұрын жазылмаған. Оның ұзындығы 620 см, ені 8 см. Баспаға бір жолда орташа есеппен сегіз-тоғыз таңбадан тұрады. Жазу окистенуден нашарлап, 1988 және 1989 жылдары қайта қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді.