Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сот үкімін ұсыну ережесі - бұл АҚШ-тың заңсыз құқық бұзушылық реформасы, оның мақсаты қажетсіз сот дауларын бақылау және келісімді ынталандыру. Бұл ережеге сәйкес, егер азаматтық сот ісінде шешімді ұсыну ретінде белгіленген келісім ұсынысы жасалса, онда ұсыныс қабылданбайды және соттың соңғы шешімі жасалған соңғы ұсыныстан аз қолайлы болса, онда ұсынысты қабылдамаған тарап белгілі бір жазаларға ұшырайды. Сол принципті Англиядағы Calderbank ұсынысының заңына сәйкес табуға болады. Жазалар мемлекетке байланысты әр түрлі, бірақ көбінесе басқа тарапқа белгілі бір адвокаттардың ақысын, өтелетін сот шығыстарын және сот үкімін шығарудың пайызын қосады. Көптеген юрисдикциялар бұл сыйақыларды ұсыныстар жасалғаннан немесе қабылданбағаннан кейін жинақталған алымдар, шығындар мен пайыздармен шектейді. Сонымен қатар, ұсынысты қабылдамаған тарап кейбір адвокаттық ақылардан, сот шығыстарынан және сот шешімінен бұрын төленетін сыйақылардан айырылып қалуы мүмкін. Бұл ретте де, көпшілік юрисдикциялар келісімшартты қабылдамаған тараптан келісімшартты қабылдамағаннан кейін пайда болған адвокаттық ақы, шығындар мен пайыздар ғана алынады. Бұл ереже ажырасу немесе бала күтімі туралы сот ісінде қолданылмайды. Бұл ереже алғаш рет XIX ғасырдың аяғы мен XX ғасырдың басында бірқатар штаттарда енгізілді, кейіннен 1938 жылы Азаматтық іс жүргізудің федералды ережелерінде қабылданды және қазіргі уақытта Азаматтық іс жүргізудің федералды ережелерінің 68-бабы деп аталады. Көптеген штаттар ережеге әртүрлі дәрежеде өзгерістер енгізді. Сот үкімін ұсыну ережелерін мемлекеттік зерттеуді Американың сот адвокаттары колледжі құрастырды және әр мемлекеттің қолданысын көрсетеді. АҚШ-тың Мэриленд штатында бұл ереже тек медициналық кінәға қатысты жағдайларда қолданылады. Бұл ереже 2006 жылдың 27 сәуірінде АҚШ-тың Джорджия штатында заңға айналды. Грузияда сот шешімі соңғы келісім ұсынысынан 25% -дан кем болмауы керек, әйтпесе бас тартқан адам адвокаттың ақысын төлейді. Алайда, Грузияның Жоғарғы соты 2007 жылы жарғыны жойды, себебі ол ретроактивті әрекет етеді және сондықтан конституциялық емес. Заңның жаңа нұсқасы кейіннен сынға ұшырағаннан кейін, қазір заң болып табылады. Невада Жоғарғы Сотының 1998 жылы NRCP 68-де шешімді ауыстыру туралы ережені қабылдауы шешімді ұсынуды таңдаған тараптарға айтарлықтай икемділік берді. Бұл жоғары деңгейдегі икемділік Невадаға тән және ол Неваданың сот заңын ұсынуын өте күрделілендірді. Бұрынғы заңнан және басқа да мемлекеттердегі тәжірибеден ауытқу арқылы 1998 жылғы ереже мыналарды рұқсат етеді: шектеулі жағдайларда бірнеше тараптарға үкімнің бөлінбеген ұсыныстарын беруге болады; кез келген байланысты емес тараптар кез келген тарапқа үкімнің бөлінбеген ұсынысын беруге болады; тарап біржолғы сомаға немесе шығындар, адвокаттардың ақысы мен пайыздардың кез келген комбинациясын қамтитын сомаға арналған ұсынысты құрастыра алады; тарап талап ету арқылы ұсынылған сомаларды үлестіретін ұсынысты құрастыра алады; тарап (немесе бірнеше тараптар) үкімнің бөлінетін ұсынысын бірнеше тараптарға барлық тараптар қабылдауы шартын қамтитын үлестірілген ұсынысты бере алады; және тарап сотқа жүгіне алады, бірақ үкімнің ұсынысынан өзін қорғай алады, бұл жағдай барлық тараптар қабылдамаған кезде үкімнің үлесті ұсынысын "қабылдау" арқылы жүзеге асырылады.
The Offer of Judgment rule is a United States tort reform law aimed at controlling unnecessary litigation and at encouraging settlement. Under this rule, if a settlement offer designated as an offer of judgment is made in civil litigation, the offer is rejected and the final court decision is less favorable than the final offer that was made, then the party who rejected the offer is subject to certain penalties. The same principle can be found in the Calderbank offer jurisprudence in England. The penalties vary by state, but often include some combination of an award to the other party of certain attorneys' fees, compensable litigation costs and prejudgment interest. Most jurisdictions limit these awards to fees, costs and interest accumulated after the offer is made or rejected. In addition, the party who rejected the offer may lose their entitlement to certain attorneys' fees, compensable litigation costs and prejudgment interest. Here again, most jurisdictions provide that the party who rejected the offer loses no more than their entitlement to the attorneys' fees, costs and interest incurred after the making or rejection of the settlement offer. The rule is not applicable in divorce proceedings or child custody proceedings. This rule was first introduced in a number of states in the late 19th and early 20th centuries, subsequently adopted in 1938 in the Federal Rules of Civil Procedure, and is currently designated as Rule 68 of the Federal Rules of Civil Procedure. Many states have modified the rule by varying degrees. A survey of state Offer of Judgement Provisions has been compiled by the American College of Trial Lawyers and indicates the use by each state. In the U. S. state of Maryland the rule is only applicable to medical malpractice cases. This rule became law in the U. S. state of Georgia on 27 April 2006. In Georgia, the threshold was set such that the final court decision must be no more than 25% less favorable than the last settlement offer or the rejector becomes liable for attorney fees. However, the Georgia Supreme Court struck the statute down in 2007, on the ground that it purported to act retroactively and was therefore unconstitutional. A new version of the statute survived subsequent challenge and is now law. The Nevada Supreme Court's 1998 adoption of a replacement offer of judgment rule in NRCP 68 introduced a tremendous degree of flexibility to parties that choose to serve offers of judgment. This high degree of flexibility is unique to Nevada, and it has greatly complicated Nevada's offer of judgment law. In departing from prior law and from the practice in every other state, the 1998 Rule allows for the following: unapportioned offers of judgment may be served to multiple parties under limited circumstances; any unrelated parties may serve an unapportioned offer to any party; a party may draft an offer for a lump sum or for an amount that includes any combination of costs, attorneys' fees and interest; a party may draft an offer that apportions the offered amounts by claim; a party (or multiple parties) may serve an apportioned offer to multiple parties that includes a condition that it be accepted by all parties; and a party may proceed to trial but shield itself from offer of judgment penalties by "accepting" an apportioned offer of judgment that is conditioned by the acceptance of all parties where all parties do not accept.