Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия футбол менеджері (1936-2004) Харольд МакНалли (1936 жылы 7 шілде - 2004 жылы 12 желтоқсан) - ағылшын футболшысы, жаттықтырушысы және менеджері, Уиган Атлетик пен Честер Сити клубтарының менеджері.
English football manager (1936–2004)
Harold McNally (7 July 1936 – 12 December 2004) was an English football player, coach and manager, noted for his spells as manager of Wigan Athletic and Chester City.
Лигаға қатыспағандардың тарихы
Футбол лигасының менеджері үшін әдеттегідей емес, МакНаллидің ойыншылық мансабы әуесқой ретінде Скельмерсдейл Юнайтедте өтті. Ойыншы ретінде зейнетке шыққаннан кейін ол клубтың жаттықтырушысы болды, кейіннен ол лигалық емес футболдағы алғашқы маусымында Саутпорттың менеджері болды және Футбол лигасы клубтары оның жетістіктерін мойындауға бастаған кезде Альтриншамның жаттықтырушылар құрамының мүшесі болды. МакНалли кәсіппен тас қалаушы, және кеншінің ұлы.
Unusually for a Football League manager, McNally's playing career was spent as an amateur at Skelmersdale United. Upon retirement as a player, he became coach at the club and later served as manager at Southport in their first season in non league football and was a member of coaching staff at Altrincham as Football League clubs began to take note of his achievements. McNally was a stonemason by trade, and the son of a miner.
Латиктерге қосылу
1981 жылы "Виган" клубына жаттықтырушы ретінде қосылып, келесі жылы менеджердің көмекшісі болды. Клубтың менеджері Ларри Ллойд 1982-1983 жылдар маусымының соңында Ноттс Каунти клубының менеджері болып кетті. МакНалли менеджер болып тағайындалды және команданы жасөспірімдер ойыншыларымен және төменгі лигалармен қайта құруға көмектесті (олардың бірі Пол Джевелл болды, ол клубты ақырында менеджер ретінде Премьер-лигаға алып кірді), келесі маусымда 13-орынға жетті. Ол өзінің жаңа құрамын маусым соңында сатумен аяқтады. Бұл қаржылық проблемаларды жеңілдету үшін, тағы бір қайта құруға мәжбүр етті. Келесі маусым сәтті өтпеді, сондықтан МакНалли 1985 жылдың ақпан айында отставкаға кетті. Ол көп ұзамай күмәнданушыларды үндетпей қалдырды, өйткені Дэвид Гленн, Милтон Грэм және Джон Келлидің жаңа қолтаңбаларының көмегімен "Блюз" 1931 жылы Футбол лигасына кіргеннен бері екінші рет жоғарылату үшін Төртінші дивизионда екінші орын алды. Ол негізгі ойыншылар Энди Холден мен пәлсапалы Стюарт Риммердің жарақаттануынан айырылғанымен, Честер әлі үш ойын ойнамай жатып, жоғарылатуды бекітті. 1986-1987 және 1987-1988 жылдары Честерді қауіпсіз жерге жеткізгеннен кейін, МакНалли 1988-1989 жылдары клубпен ең табысты маусымын өткізді. Ол "Сияндарды" үшінші дивизиондағы (қазіргі бірінші лига) сегізінші орынға жеткізді, бұл төрт ұпайға ғана плей-оффқа жолдама алды. Бұл кампанияда Фулхэмге қарсы 7-0 есебімен жеңіске жетті, бұл клубтың 30 жылдан астам уақыттан бері ең үлкен лигалық жеңісі болды. Өкінішке орай, келесі маусымда Честер 16-орында үйде күресті, клубтың болашағына қатысты күмән артып, олар сүйікті Силанд-роуд үйінен кететіндігі белгілі болды. Клубтағы алғашқы жылдары МакНалли бірнеше футболшыларды футбол лигасына шығарды, олар ұзақ кәсіби мансапқа ие болды. Грэхам Абель, Барри Батлер, Карл Дейл және Дэвид Пьюг лигадан тыс футболдан сәтті қолға түсті, ал Брайан Крофт, Крис Лайтфут, Эйдан Ньюхаус, Робби Пейнтер және Колин Вудторп жасөспірімдер қатарында жетістіктерге жетті.
He joined Wigan as a coach in 1981, becoming assistant manager the following year. The club's manager, Larry Lloyd quit to become the manager of Notts County at the end of the 1982–83 season, and at about the same time, owner Ken Bates pulled his investment out of the club, forcing the sale of most of the first team. McNally was appointed manager and rebuilt the squad with youth players and lower–league signings (one of them being Paul Jewell, who would eventually steer the club into the Premier League as manager), leading the side to a creditable 13th place finish the following season. He ended up having to sell his new squad at the end of the season to alleviate the continuing financial problems, forcing another rebuild. The following season was not as successful, and McNally resigned in February 1985. He was to soon silence his doubters, as with the help of successful new signings of David Glenn, Milton Graham and John Kelly, the Blues finished runners–up in Division Four for only their second promotion since joining the Football League in 1931. Although he had to contend with the loss of key players Andy Holden and the prolific Stuart Rimmer through injury, Chester sealed promotion with three games still to play. After comfortably guiding Chester to safety in 1986–87 and 1987–88, McNally enjoyed his most successful season with the club in 1988–89. He led the Blues to eighth position in Division Three (now League One), missing out on a play–off spot by just four points. The campaign included a 7–0 home win over Fulham, the club's biggest league win for more than 30 years. Unfortunately the following season saw Chester struggle home in 16th place, amid growing uncertainty over the club's future as it became clear they would be leaving their cherished Sealand Road home. During his early years at the club, McNally had given Football League debuts to several players who went on to have long professional careers. Graham Abel, Barry Butler, Carl Dale and David Pugh were successfully captured from non league football, while Brian Croft, Chris Lightfoot, Aidan Newhouse, Robbie Painter and Colin Woodthorpe all progressed through the youth ranks.
Кейінгі жылдар
Честер 1990-1991 жылғы маусымды 60 шақырымнан астам қашықтықтағы Макклсфилдтегі Мосс Роузда өткізді, бұл бүкіл Футбол лигасының ең төменгі орташа қатысуы болды. МакНалли маусымның аяғында 19-орында Честерді қауіпсіз жерге жеткізді, бірақ ол клубтың Рождестволық кешінде оқиғалар бақылаудан тыс болғаннан кейін жаңа келісімшарт Кит Бертчинмен бірге ауруханаға жатқызылғаннан кейін дұрыс емес себептермен жариялылықты тартты. Алғашқы 12 айда ол Честердің трансферлік рекордын үш рет бұзды. Ол 1991-92 маусымның қарсаңында клубқа қайтып оралған Нейл Мортон, Эдди Бишоп және Стюарт Риммерді қабылдады. Келесі маусымда Честер үстелдің аяғында күресті және олар үйде 52 шайқаста Дарлингтонмен 1992 жылдың 4 қаңтарында күрескенде, Ситидің аман қалуына аз үміт бар еді. Бірақ МакНалли күмәнді үлкен қашуды қадағалауға көмектесті, маусымның соңғы 18 матчында төрт жеңіліс болды (соның ішінде 1992 жылдың 25 сәуірінде Стоук Ситиді қуып жүргенде 1-0 жеңіске жетті), Честер төмендеу аймағынан бес ұпай жоғары аяқтады. Маусым соңында The Sun МакНаллиді өзінің жетістіктері үшін жылдың менеджері деп атады. Оның соңғы келісімшарты Шон Гарнет болды, ол Транмир Роверстен қарызға алынған.
Chester spent the 1990–91 season exiled more than 40 miles away at Moss Rose in Macclesfield, operating on the lowest average attendance in the whole Football League. McNally guided Chester to safety before the end of the season in 19th place, although he attracted publicity for the wrong reasons after being hospitalised along with new signing Keith Bertschin after events got out of hand at the club's Christmas party. During the first 12 months in exile, McNally broke Chester's transfer record three times when signing Neil Morton, Eddie Bishop and Stuart Rimmer, who made a shock return to the club on the eve of the 1991–92 season and went on to become the club's record goalscorer. The following season saw Chester struggling at the foot of the table and when they were thrashed 5–2 at home by fellow strugglers Darlington on 4 January 1992, there appeared little hope for City to survive. But McNally helped oversee an unlikely great escape, with just four defeats in the final 18 matches of the season (including an outstanding 1–0 win at promotion chasing Stoke City on 25 April 1992) seeing Chester finish five points above the relegation zone. At the end of the season, The Sun named McNally as their manager of the year for his achievements on a shoe–string budget. His final signing was Shaun Garnett, on loan from Tranmere Rovers.
Маверик менеджері
Гарри МакНеллиді білгендердің барлығы ол туралы сүйікті әңгімелерін айтады. Оның астында ойнаған ойыншылар жиі оның қатысқан көптеген қызықты оқиғалары туралы сүйіспеншілікпен айтады, мысалы, 1987 жылы Бьюримен 4x4 теңдікте Честердің ұпайларды қалай лақтырып жібергеніне ашуланып, суық сусыз ваннаға секіру. Сол жылдың басында МакНалли Честердің атақты қарсыласы Врексемде өткен Фрейт Ровер Трофиі кезінде көрермендерді таң қалдырды. Честер 1:0 есебімен артта қалғанда, ол жарақат алған Честер ойыншысын аяғына көтеріп, олар себеп үшін өлуге дайын болуы керек деп айтты. МакНалли 2004 жылы 12 желтоқсанда Честерде 68 жасында жүрек соғысынан қайтыс болды. Оның тірі қалған жақын туыстары болмағанымен, бірнеше белгілі футболшы өзінің жерлеу рәсіміне қатысты.
Everyone who knew Harry McNally has a favourite story about him. Players who played under him often speak with affection about a number of the bizarre incidents he was involved in, such as jumping in a bath containing no cold water when raging at how Chester had thrown the points away in a 4–4 draw with Bury in 1987. Earlier that year, McNally had astounded spectators during a Freight Rover Trophy tie away at Chester's arch rivals Wrexham. Frustrated as Chester trailed 1–0 with time ticking away, he hauled an injured Chester player to his feet, saying they should be prepared to die for the cause. McNally died from a heart attack in Chester on 12 December 2004, aged 68. While he had no surviving close relatives, several notable footballing figures attended his funeral.