Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эфелер - түрік бейресми жасағының басшылары, олар Зейбектер мен Кизандар деп аталды. Эфе сөзінің шығу тегі туралы бірнеше теориялар бар. Түрік үшін Эфе - ерекше мәдениет. Осы себепті, Эфе халқы әлі күнге дейін құрметтеледі және ерекше мерекелерде Зейбек билері орындалады. Эфе мен Зейбектер ұйымы алғаш рет 16 ғасырда Осман империясының бүкіл билігін жойған Джелали көтерілісі кезінде көрінді. Сол уақыттан кейін жергілікті қысым мен әділетсіздікке қарсы шыққан және тауларда қоныстанған адамдар Эфе немесе Зейбек деп аталды. Эфелер киімдері, қару-жарақтары мен жалпы сыртқы келбетімен ерекшеленді, олар тіршілік үшін және Эфе өміріне барынша сай болу үшін құрылды. Мысалы, олар сол кездегі әдеттегіден қысқа шым киіп, жағадан бір жағы ғана өткір ұшы бар ятаган киіп жүрді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ефес грек-түрік соғысы (1919-1922) кезінде грек күштеріне қарсы партизандық шабуылда өздерінің Зейбектер тобын бастап, Түркияның Тәуелсіздік соғысында жаңадан құрылған ұлттық армияға ерікті түрде қосылған. Республика жариялағаннан кейін, Эфе топтары соғысқа қатысқаны үшін Тәуелсіздік медальонмен марапатталды. Эфе басшыларының көпшілігі әскери атақтар мен зейнетақыларды алды. 1923 жылы Түркия Республикасы құрылғаннан кейін олар зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Батыс Анатолия қалаларына қоныс аударды. Ең танымал ефесі - Йүрік Әли ефесі, Демирчи Мехмет ефесі, Килиоглу Гусейін ефесі, Постулу Местан ефесі, Атчалы Кел Мехмет ефесі, Молла Ахмет ефесі, Сачлы ефесі, Гөкчен Гусейін ефесі, Месутлу Местан ефесі, Чакыркалы Мехмет ефесі және Ефесі Каранчи.
The Efe were the leaders of Turkish irregular soldiers , called the Zeybeks and Kızan. There are several theories about the origins of the word Efe. For Turks, Efe is a special culture. For this reason, Efe people are still respected and Zeybek dances are performed at special celebrations. The organization of the Efe and Zeybeks were first seen in the 16th century during the Jelali revolts which dismantled power throughout the Ottoman Empire. After that time, men who rebelled against local pressures and injustices and settled in the mountains were called Efe or Zeybek. The Efe were distinctive in their attire, weapons and general appearance, which were created for survival and to best suit the life of an Efe. For example, they wore shorter trousers than were common at the time, and a yataghan with only one side with a sharpened point which was useful in mêlée combat. After the World War I Efes were known for leading their bands of Zeybeks in guerrilla strikes against the Greek forces during the Greco Turkish War (1919 1922), before voluntarily joining the newly formed national army in the Turkish War of Independence. After the declaration of the Republic, Efe groups were awarded with The Medallion of Independence for their participation in the war. Most Efe leaders received military ranks and pensions for their services. When they retired after the foundation of the new Turkish Republic in 1923, they resettled in the cities of western Anatolia. The most widely known Efes are Yörük Ali Efe, Demirci Mehmet Efe, Kıllıoğlu Hüseyin Efe, Postlu Mestan Efe, Atçalı Kel Mehmet Efe, Molla Ahmet Efe, Saçlı Efe, Gökçen Huseyin Efe, Mesutlu Mestan Efe, and Çakırcalı Mehmet Efe, and Efe Karanci.