Кіріспе

Орташа айлық жалақы индексі (AIME) АҚШ-тың әлеуметтік қамсыздандыру жүйесінде 1978 жылғы "Жаңа бастама әдісі" бойынша әлеуметтік қамсыздандыру туралы заңның II тарауы бойынша төленетін жәрдемақылардың құнын анықтайтын негізгі сақтандыру сомасын есептеу үшін қолданылады. Атап айтқанда, орташа айлық жалақы - бұл жұмыс барысында алушы алған айлық табыстың инфляцияға қарай түзетілген орташа мөлшері. Әрбір күнтізбелік жылда әрбір қамтылған жұмыскердің жалақысы әлеуметтік қамсыздандыру жалақысының базасына (SSWB) дейін әлеуметтік қамсыздандыру басқармасымен бірге тіркеледі. Егер жұмысшының 35 немесе одан аз жыл еңбек өтілі болса, онда орташа айлық жалақы индексі 35 жылдан кем жалақының сандық орташасы болып табылады; 35 жылдан аз жыл үшін орташасын есептеу үшін нөлдер қолданылады. Алайда, жалақы инфляциясына байланысты, федералды үкімет жалақыны индекстеп, 2004 жылы 35 648,55 доллар тапқан 1994 жылы 23 753,53 доллар тапқанмен дәл бірдей. Бұл екі көрсеткіш Ұлттық орташа жалақының жыл сайынғы индекстеу тізіміне негізделген. Бұл тізбекте алдыңғы жылдардың жалақысы қосылады, сондықтан 60 жасқа дейінгі барлық жылдардағы жалақылар тең деңгейде болады. Мұндай деректерді толық жинауға бір жылдан астам уақыт кетеді және кейбір адамдардың туған күні қаңтарда болатындықтан, 2006 жылы жасалған 62 жастағы есептеу 2004 жылғы ұлттық орташа жалақыға негізделуі керек. Заң бойынша 2006 жылы 62 жасқа толған барлық қамтылған жұмысшылар жалақыны индекстеу кезінде бірдей қарастырылуы тиіс, сондықтан бүкіл 2006 жылға арналған 2004 жылғы ұлттық орташа жалақының көрсеткіші қолданылуы тиіс. Осылайша 61 және 62 жастағы жалақы төмендеуге индекстелмейтіндіктен бонус алады. 35 жылдан астам жалақысы бар жұмысшылар үшін орташа айлық жалақы индексі ең жоғары 35 жылдық жалақының орташасын ғана алады. Осы санды 12ге бөлгенде, айлық мөлшерлеме пайда болады (осылайша "Орташа айлық индекстелген табыс" деп аталады).