Кіріспе

1168 - 1191 жылдар аралығында Палермоның архиепископы Вальтер Офамил немесе Офамил (фл. 1160-1191), латын тілінен аударғанда Gualtiero Offamiglio немесе Offamilio, латын тілінен аударғанда Ophamilius, Cefalù архидиакономы, Agrigento деканы және Палермо архиепискобы (1168-1191), "il primo ministro" деп аталатын, патшаның бірінші министрі. Ол Сицилияға Пётр Блуанский мен Стефан дю Перчемен бірге Ротроу, Руан архиепискобы, Наварра королевасы Маргареттің туысы, бастапқыда Вильгельм I Сицилияның және Маргареттің патшалық балаларына тәлімгер ретінде келді. Оның анасы Бона Клуни абатшылығының қамқоршысы және 1172 жылы корольдің девота эт фиделис нострасы болды. Оның әкесі белгісіз. Оның аты-жөніне байланысты ол ұзақ уақыт бойы ағылшын ("Walter of the Mill") деп саналды, бірақ бұл түсіндірме қазір Вальтерді Вильгельм II-нің протоfamiliaris, корольдің корольдік үйіндегі аға сенімді адамы, familiaris regis деп атаған ophamilius пайдасына қабылданбады.

Өмірбаян

Вальтер тарихта алғаш рет 1160 жылы корольдің балаларына латын тілінде тәлім берген. Ол Каппелла Палатинаның каноны болғанға дейін және 1168 жылы Стивен ду Першеден кейін бос архиепископтық таққа үміткер болғанға дейін жоғары болды. Хьюго Фалькандустың айтуынша, Вальтер "сайлау арқылы емес, зорлық-зомбылықпен" билікке келді. Дегенмен, корольдік регенттің немесе ықпалды Томас Бекеттің қолдауысыз, оның фракциясы папа Александр III-ге өзінің сайлануын растауға пара берді және ол 28 қыркүйекте Палермо кафедральді соборында құттықталды. Ол Пётр Блуаннан екіжақты құттықтаулар алды, ол өзінің "немізгер тууы" туралы хат жазды. Ол өзінің ұстазы болған Вильгельм II-нің сарайының тұрақты серігі болды. Ол Вильгельмді Византиялық қалыңдығын күтуге Тарентоға ертіп барды, бірақ бұл мүмкін болмады, ол 13 ақпанда Англияның Генрих II қызы Иоаннаны корольдікке тағайындады. 1174 жылы патша мен вице-канцлер Матье Ахельоның жоспары алғашқы жемістерін бере бастады. Рим папасы Сицилияда жаңа архиепископтық құру ісіне қолдау білдіретін қысқа серияның біріншісін шығарды, оның орталығы Уильямның жақында құрған Монреалдің бенедиктиндік Клюника аббатханасында болды. Аталған аббатхананың иесі патшаның мақұлдауымен патшалықтағы кез келген прелатпен автоматты түрде архиепископ болып тағайындалатын. Сицилияның ескі грек-православ митрополиттерінің шіркеуі - Агия Кириаканың Монреальде орнауы дәстүрдің аса құндылығы бар дәуірде патшаның ісіне зор ықпал етті. 1176 жылдың көктемінде Монреалдің бірінші архиепискобының тағайындалуымен Палермо архиепискобының билігі қатты азайды. Бұл кезде Вальтер Палермодағы жаңа собор құрылысын бастады, бұл әдемі Монреалдің әсеріне қарсы тұру үшін, Гаутвилль әулетінің жаңа кесенесі. 1189 жылы Вильгельм қайтыс болғаннан кейін, Вальтер корольдің денесі үшін Монреалдың архиепискобына қарсы бекер күресті. 1184 жылы Вальтер Роджер II-нің қызы Констанция мен Фредерик Барбароссаның ұлы Генрихтің некелерін қолдады. Ол жалғыздардың бірі болды, өйткені Констанция, тақтың жалғыз заңды мұрагері ретінде, "оның некесі Сицилияны жояды" деген пайғамбарлыққа байланысты ұзақ уақыт бойы монастырда болды. Ол Вильгельм II-ді алмастыру үшін Констансаны қолдаса да, Папа Климент III-нің өтініші бойынша 1190 жылдың қаңтар айының басында Леччелік Танкреді өзінің соборында патша етіп тағайындайтын болды. 1191 жылдың басында ол табиғи себептермен қайтыс болды және қайта салынған соборында жерленді. Ғасырлар бойы қайта-қайта өңделген собордан басқа, Вальтер өзінің өнерге қамқорлығына архитектуралық белгі ретінде Санта-Кристина және Санто-Спирито шіркеулерін қалдырды. Соңғысы - "Керемет шіркеуі", оның алдында 1282 жылы алғашқы қорлау және алғашқы Сицилия кештейі орын алған шіркеу. Рихард С. Германо оны Матаймен бірге "Патшалықтың ең берік екі тірегі" деп атады. Қазіргі заманғы тарихнама ондай мейірімділік танытпайды. Джон Джулиус Норвич оны "патшалықтағы ең зиянды ықпал" деп атайды, өйткені "оның Сицилияның жағдайын жақсарту немесе Сицилияның табысын арттыру үшін бірде-бір конструктивті қадам жасағаны туралы дәлел жоқ". Ол барлық сицилиялық патшалар патшалық артықшылықтары үшін күрескен феодаторлықтардың көшбасшысы және Фердинанд Чаландонмен, Генриге қарсы тұрып, оның қарсы тұруы үшін қолдайтын империалист ретінде саналады. Әдебиетте Уолтер, оның ағылшын тууы негізінде, 1550 жылдары Джон Бейлдің латын рудименттерінің авторы ретінде танылды. Леопольд Гервио Уолтерді англо-норман жазушысы Гуальтер Англикуспен сәйкестендірді. Ол тіпті Гвальтердің (Вальтердің) Эзоптың аңыздарын латын тілінде нұсқауы жас Вильгельм II-ді оқытуға және көңіл көтеретіндей болды деп болжады.