Кіріспе

Тлальтенанго-де-Санчес-Роман - Мексиканың Закатекас штатының оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан муниципалитет. Муниципалитеттің орташа биіктігі 1,723 метр (5,653 фут) теңіз деңгейінен жоғары және муниципалитет аумағын қамтиды. Муниципалитет Сьерра-де-Моронсмен шектелген аңғарда орналасқан және солтүстікке қарай ағатын Тлальтенанго өзенінің жағалауында орналасқан. Тлальтенангоның солтүстігінде Момакс және Генерал Хоакин Амаро муниципалитеттері, шығысында Хуануско және Джальпа муниципалитеттері, оңтүстігінде Тепечитлан муниципалитетінің муниципалитеттері және батысында Атолинга муниципалитетінің муниципалитеттері орналасқан.

Халық саны

2005 жылғы санақ бойынша Тлальтенанго де Санчес Роман муниципалитеті 21 636 тұрғынды құрады. Олардың 14 520-і муниципалитеттің бас қаласында, ал қалғандары айналадағы ауылдық қоғамдастықтарда өмір сүрді. 2000 жылы муниципалитетте 7223 экономикалық белсенді адам болды. Ең ірі жұмыспен қамту секторы - ауыл шаруашылығында шаруашылықпен айналысатын халық, ол экономикалық белсенді халықтың 19,1%-ын жұмыспен қамтыды, содан кейін көтерме және бөлшек саудада 16,8% жұмыс істеді, ал өңдеу өнеркәсібінде 11,9% жұмыс істеді.

Тарих

1530 жылы Тлальтенанго аңғарында өзен жағалауындағы жерді өңдеген және аңғарды қоршап тұрған тау жоталарының өсімдіктері мен жануарлары мол екендігіне сенімді болған жергілікті какскандар өмір сүрді. Какска тіліндегі "Тлальтенанго" сөзінің мағынасы (қабырғалармен қоршалған жер) аңғардың таулы жеріне сілтеме жасайды. Осы қабырғалар арасында, шығыста Сиерра-дель-Микстон және батыста Сиерра-де-Тепеке, Нуньо Белтран де Гусман мен оның сарбаздары, тарихшы Питер Герхардтың айтуынша, "Өлі денелер мен қираған үйлер мен егіндер жолы" қалдырып, тірі қалған еркектерді қызметке кірістіріп, әйелдер мен балаларды аштыққа қалдырды. "Лиенцо-де-Тлаксала" суреті 56-қадамда "Тлальтенапа" каскандары өз жерлерін испандықтар мен олардың союздары Тлаксалтектерге қарсы қорғаған шайқас сипатталған. Тлальтенанго мен оның маңындағы тұрғындары испандықтармен алғашқы кездесуін қатты еске түсірген болса керек. Олар қатты уайымдағандықтан, 1531 жылы Эль-Тейулдің маңындағы таулардан қазіргі Ночистланның маңында Гвадалахараның Киелі Рухтың қаласы деп аталатын қала салуға тырысқан испандарға қарсы шабуыл жасады. Гвадалахара қаласы қираған күйде қалды және испандықтар қала өз қазіргі орнында (Атемаяк аңғарында) 1542 жылы салынғаннан кейін тағы үш рет құтқаруға тырысты. 1541 жылы каскандар испандарға қарсы қаруды тағы да қолға алды, олардың одақтастары Тепехуан, Закатек және Гуачичиль. Бүгінде Сьерра-де-Морон деп аталатын Сьерра-дель-Микстоннан аймақтың жергілікті одақтастары испандарға шабуыл жасады. Микстон соғысы екі жылға жетпеген уақытқа созылды, бірақ бейбітшілік ұзаққа созылмады. 1550 жылы соғыстың тұқымы тағы да шықты, бұл үлкен Чичимека соғысы, көптеген Чичимека этностары жүргізген соғыс (Чичимек - бұл оңтүстіктегі өркениетті этностар солтүстіктегі көшпелі этностарды сипаттау үшін қолданған қорлаушы термин). Бұл соғыс қырық жылға жуық созылып кетті. Тлальтенанго алқабының тұрғындары бұл көтеріліске қатыспаған сияқты, алайда айналасындағы хаостан аймақ соғыстың зардаптарын тартты. Испанияның коронасына бағынып, Тлальтенанго айналасындағы Какскан қалалары солтүстіктен олардың бұрынғы одақтастары - закатектер шабуылдарына ұшырады. Соғыс тек вице-король Луис де Веласко чичимектермен бейбітшілік орнату туралы шешім қабылдағанда ғана аяқталды. Бейбітшілік ұсынысының бір бөлігі ретінде вице-король Кичимектерге киім, құралдар мен азық-түлік таратуға Корольдік қазынаның өкілеттігін пайдаланды. Сонымен қатар, ол жүздеген таласкальтек отбасыларын қытайлықтардың арасына көшіп барып, олардың католик дінін қабылдап, егіншілік тәсілдерін үйрету арқылы өмір сүру салтын өзгертуге талпындырды. 16 ғасырдың соңында Тлальтенангоның маңында испандықтар аз болған. 1540 жылдары, мүмкін Микстон соғысынан кейін, аңғардағы қалалар бірқатар испандарға энкомиендалар ретінде тапсырылды. Тлальтенанго қаласы Торибио де Боланосқа, Тепечитлан Нуньо Белтран де Гусманның сарбазы Педро де Бобадиллаға, ал Эль Теуль Хуан Дельгадоның энкоминедасына тапсырылды. Бұл адамдардың XVI ғасырда жергілікті халықтарға қатысты өз құқықтарын жүзеге асыра алғандығы екіталай, өйткені бірінен соң бірі болған көтерілістер оны қиындатқан болар еді. Алайда соғыс аяқталған соң, испандықтар келіп, жаңадан бейбітшілік орнаған жергілікті тұрғындар арасында қоныстанды. 1550 жылы Тлальтенанго қаласында 132 үй болды, онда 626 адам өмір сүрді. 1561 жылы салық төлеушілердің саны (ересектер) 379-ға жетті. 1570 жылы салықтық халық саны 1000 адамға жетті және Тлальтенанго қаласында 20 испандық өмір сүрді. Бұл аңғарда 8000-нан астам адам тұратын. Халықтың осындай тез өсуі сол уақытта аймаққа көп көшіп-қонушылардың келгенін көрсетеді. Үш жылдан кейін, әрине, аурулар мен соғысқа байланысты, қала халқы 380 қосалқы өзенге дейін азайды. 1584 жылы халық әлі де қалпына келмеді, өйткені 3000-нан астам тұрғыны болды, олардың барлығы дерлік жергілікті тұрғындар. Бұл тұрғындар өздерінің Тлальтенанго өзенінің бойындағы фермаларында егілетін жүгері, бақша, бұршақ, қызанақ, өрлде өсетін инжир және кактус жемшөптерімен, сондай-ақ өздері өсірген тауық пен күрішпен қоректенеді. 1616 жылы аңғардағы испандықтардың саны жергілікті тұрғындарға испандықтардың өгіздері мен жылқыларының олардың шаруашылықтарына келтірген зардаптарына наразылық білдіруге жеткілікті болды. Бұл аймақтағы испандар мен америкалықтар арасындағы нәсілдік араласқандық сол алғашқы жылдары болды. Жергілікті тұрғындардың �...