Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нильс Антон Альфхильд Астер (17 қаңтар 1897 - 19 қазан 1981) - 1926 жылдан 1950 жылдардың ортасына дейін Голливудта белсенді болған швед актері, "еркек Грета Гарбо" ретінде белгілі. 1916-1963 жылдар аралығында ол жетпістен астам көркем фильмдерде, оның он алтысы үнсіз дәуірде түсірілген. Ол бүгінде негізінен екі үнсіз фильм үшін еске алынады. Ол швед Грета Гарбомен бірге түсірген "Жалғыз стандарт" және "Жабайы орхидеялар" және Франк Капраның "Генерал Йеннің ащы шай" фильміндегі тақырыптық кейіпкерді бейнелеуі.
Swedish actor (1897–1981)
Nils Anton Alfhild Asther (17 January 1897 – 19 October 1981) was a Swedish actor active in Hollywood from 1926 to the mid 1950s, known as "the male Greta Garbo". Between 1916 and 1963 he appeared in over seventy feature films, sixteen of which were produced in the silent era. He is mainly remembered today for two silent films – The Single Standard and Wild Orchids – he made with fellow Swede Greta Garbo, and his portrayal of the title character in the controversial pre Code Frank Capra film The Bitter Tea of General Yen.
Өмірбаян
Астер, туған аты Нильс Антон Альфхильд Астер, швед азаматтары Антон Андерссон Астердің (1865 жылы 21 ақпанда, Кароли, Малмё қаласында туған) және Хильдегард Августа Акерлундтың (1869 жылы 3 қарашада, Малмёхус округінің Содра Саллерупта туған) ұлы. Антон Андерсон Астер Хилдагард Аугуста Акерлундқа (Хильда Акерлунд) үйленуді уәде еткенмен, ол Копенгагеннің Вестербро ауданындағы Санкт-Матфей прихотында Нильсті туғанда үйленбеген еді. Осылайша, неке уәдесіне байланысты, Нильс заңды емес бала болған. (Осыған қоса, ата-анасы үйленгенде, Антонның баласын ресми түрде мойындағаны туралы жазба жасалды.) Ол өзінің алғашқы жылын Швецияның Хилли қаласында ат құюшы Расмус Хеллстром мен әйелі Эмилия Кристина Мёльлермен асырап алған бала ретінде өткізді. 1897 жылы 26 ақпанда Хиллиде шомылдыру рәсімінен өтті. Оның туған ағасы Гуннар Антон Астер (туған 4 наурыз 1892 жылы, Кароли, Мальмё) болды оның әкесі баласының бұрынғы некеден Анна Паулина Оландер, қайтыс болды шілдеде 1895. Жас кезінде Астер Стокгольмге көшіп, Огуста Линдбергтен актерлік шеберлік сабақтарын алды. Линдберг арқылы Астер Гетеборгтағы Лоренсбергстеатернде алғашқы театрлық тапсырмасын алды, ал 1916 жылы Мауриц Стиллер оны Герман Бангтың 1902 жылғы Микаэль романы бойынша режиссерлік еткен шведтік үнсіз фильм - 1916 жылғы гей тақырыпты фильм - The Wings (шведше: Vingarna) роліне алды. Копенгагенде Астерді өзінің қанаты астына Данияның Корольдік театрының актер Аге Гертель алды. Бұл көп ұзамай 1918-1926 жылдар аралығында Швецияда, Данияда және Германияда бірқатар кино рөлдеріне әкелді.
Asther, born Nils Anton Alfhild Asther, was the son of Swedish nationals Anton Andersson Asther (born February 21, 1865, Caroli, Malmö) and Hildegard Augusta Åkerlund (born November 3, 1869, in Södra Sallerup, Malmöhus County). Although Anton Andersson Asther had promised Hildagard Augusta Åkerlund aka Hilda Åkerlund marriage, she however was unwed when she gave birth to Nils in Sankt Matthæus parish in the Copenhagen borough of Vesterbro where she stayed very briefly. Thus, due to the marriage promise, technically, Nils was not an illegitimate child. (Also: when the parents married, a note was made of Anton´s official acknowledgement of the boy.) He spent his first year as a foster child in Hyllie, Sweden with saddlemaker Rasmus Hellström and wife Emilia Kristina Möller. He was christened in Hyllie on February 26, 1897, before moving in with his biological parents who had married on May 29, 1898, in Malmö. His half brother Gunnar Anton Asther (born March 4, 1892, in Caroli, Malmö) was his father's child from a previous marriage to Anna Paulina Olander, who had died in July 1895. As a young man Asther moved to Stockholm, where he received acting lessons from Augusta Lindberg. It was through Lindberg that Asther received his first theatrical engagement at Lorensbergsteatern in Gothenburg, and in 1916 Mauritz Stiller cast him in The Wings (Swedish: Vingarna), a gay themed Swedish silent film from 1916, directed by Mauritz Stiller, based on Herman Bang's 1902 novel Mikaël. In Copenhagen, actor Aage Hertel of the Royal Danish Theatre took Asther under his wing. This soon led to a number of film roles in Sweden, Denmark and Germany between 1918 and 1926.
Голливуд
1927 жылы Астер Голливудқа кетеді, оның алғашқы фильмі "Топси мен Ева" болды. 1928 жылы оның сұлулығы оны әйгілі актерге айналдырды, ол Пола Негри, Марион Дэвис және Джоан Кроуфорд сияқты жұлдыздармен ойнады. Ол өзінің сұлу көрінісін күшейтетін жұқа шашы өсті. Оның ең танымал фильмдерінің бірі - Джоан Кроуфорд, Джонни Мак Браун, Анита Пейдж және Дороти Себастьянның қатысуымен шыққан "Біздің билеуші қыздарымыз" болды. Астерді Грета Гарбоның қарсысына Wild Orchids-те Жавандық принц Де Гейс рөлінде таңдады. Фильмдерде дыбыс пайда болған кезде Астер акцентін азайту үшін дикция мен дауыс сабақтарын алды және әдетте акцент проблемасы болмаған рөлдерге, мысалы, "Генерал Йеннің ащы шайында" қытайлық генерал Йенге тартылды. Астер алты фильм түсірді. Ол 1940 жылы Голливудқа оралды, 1949 жылға дейін тағы 19 фильм түсірсе де, оның мансабы ешқашан бірдей болмады, ол көбінесе кішігірім қосалқы рөлдерде ойнады. 1950 жылдардың басында Астер теледидардағы мансабын қайта бастауға тырысты, бірақ кіші телесериалдардың бірнеше эпизодындағы рөлдерді ғана қамтамасыз ете алды. Швецияға қайтқанда ол мүлдем жоқшылықта қалды. Ол жергілікті театрмен келісімшарт жасап, төрт фильмде рөл ойнады. 1920-ші жылдардағы театр қауымдастығы мен кино индустриясы гей актерлерді аздап сақтап, әрқашан жыныстық бейімділіктері туралы құпия болған және жариялы түрде орынсыздық туралы ұсыныстар болмаған жағдайда қабылдады. Астер жасырын жүрді. Ол өзінің жыныстық бейімділігін жасыру үшін Грета Гарбоға үйленуді ұсынды. Астер мен Гарбо Швецияда танысып, шетелге жаңа келгендіктен, олар көп уақытты бірге өткізді. Олар Голливудтың сыртындағы досының фермасына жиі баратын, онда демалып, атпен жүзіп, тау шарықтаумен айналысатын немесе Ароухед көлінде жүзе алатын. "Теңізші" - Грета Гарбоның еркек, гей / бисексуал достарына арналған сүйікті термин. 1929 жылы "Каталина" фильмінің түсірілімінде Нильс Астермен бірге "Жалғыз стандарт" фильмінде оны қатты ұстағаны үшін актерді сөгіп жатқанын естіді. "Мен сенің теңізшілеріңнің бірі емеспін", - деп еске салды ол. 1930 жылдардың басында Нильс швед режиссері Мауриц Стиллермен және швед жазушысы Хьяльмар Бергманмен және басқа ер адамдармен қарым-қатынаста болған деген хабарлар тарады. Астер өзінің мемуарларында осылардың кейбіреулерін атап өтті. Ол актер / каскадер және Екінші дүниежүзілік соғыс теңізші Кен Дюменмен ұзақ уақыт қарым-қатынаста болды. Кен Дюменнің айтуынша, ол 1940-шы жылдардың басында Голливуд бульварында Астермен кездесті және олар ұзақ уақыт қарым-қатынаста болды. Олардың Эвелин Астер Дункан есімді бір баласы болды, ол швед әкесі, американдық анасы және бавариялық туылғандықтан бұқаралық ақпарат құралдарында "халықаралық нәресте" деп аталды. Олардың қызының ұлты талқыланды, және Астер егер бұл олардың қызының Америкаға келуіне көмектесетін болса, американдық азаматтыққа өтініш беруді ұсынды. Астер мен Дунканның некелері басынан-ақ дауылға айналып, бұқаралық ақпарат құралдарына жем болды. Олар 1932 жылы ажырасып кетті.
In 1927, Asther left for Hollywood, where his first film was Topsy and Eva. By 1928 his good looks had made him into a leading man, playing opposite such stars as Pola Negri, Marion Davies and Joan Crawford. He grew a thin mustache which amplified his suave appearance. One of his most popular films was Our Dancing Daughters, starring Joan Crawford, Johnny Mack Brown, Anita Page, and Dorothy Sebastian. Asther was cast opposite Greta Garbo in Wild Orchids as the tempting Javanese Prince De Gace. With the arrival of sound in movies, Asther took diction and voice lessons to minimize his accent, and was generally cast in roles where an accent was not a problem, such as the Chinese General Yen in The Bitter Tea of General Yen. Asther made six films there. He returned to Hollywood in 1940, and although he made another 19 films up until 1949, his career was never the same, and he appeared mostly in small supporting roles. In the early 1950s, Asther tried to restart his career in television, but managed only to secure roles in a few episodes of minor TV series. he returned to Sweden, almost destitute. There he managed to get an engagement with a local theater and had four film roles before finally giving up on acting in 1963 and devoting his time to painting. The theatrical community and the film industry in the 1920s accepted gay actors with little reservation, always provided they remained discreet about their sexual orientation and there was no public suggestion of impropriety. Asther was closeted. He proposed marriage to Greta Garbo to hide the true nature of his sexual orientation. Asther and Garbo had known each other in Sweden, and finding themselves relatively new to a foreign land they spent a great deal of time together. They often visited a friend's ranch outside Hollywood where they could relax, ride horses, go climbing, or swim at Lake Arrowhead. "Sailor" was a favored term for Greta Garbo's male, gay/bisexual friends. In 1929 during filming on location in Catalina The Single Standard with Nils Asther, she was overheard berating the actor for grabbing her so roughly. "I'm not one of your sailors," she reminded him. Rumors exist from the early 1930s that Nils had relationships with Swedish director Mauritz Stiller and Swedish writer Hjalmar Bergman and with other male colleagues. Asther mentions some of this in his memoirs. He had a long term relationship with actor/stuntman and World War II Navy sailor Ken DuMain. According to Ken DuMain, he met Asther on Hollywood Boulevard in the early 1940s, and they enjoyed a long term relationship. They had one child, Evelyn Asther Duncan, nicknamed in the media as "the international Baby" due to her Swedish father, American mother, and Bavarian birth. Their daughter's nationality was debated, and Asther offered to apply for American citizenship if it would help the process of getting their daughter into America. Right from the start, Asther and Duncan's marriage proved stormy and became fodder for the tabloids. They divorced in 1932.
Мемуарлары
Астердің естеліктері ол қайтыс болғаннан кейін швед тілінде жарық көрді. Кітаптың алғы сөзін театр тарихшысы Уно "Мигган" Эрикссон жазды. Ол 1958 жылы Гетеборгке келген Астермен бір рет қана кездескен. Соңындағы сөзді Иво Викландер жазды. Кітаптың орта бөлігі Астердің тууы мен 1958 жылы Швецияға оралуы арасындағы жылдардан тұрады. Иво Викландер кейінгі сұхбаттарында Нильс Астердің өлімінен бұрын өмірінің кейбір бөліктерін жоюға ниетті екенін және оның автобиографиясындағы көптеген материалдар артық айтылған немесе қызықты оқиға жасау үшін толықтай жасалып шығарылған деп мәлімдеді. Графиня Линде Клинкковстрем фон Розен олардың "қатысуы" бірге түсіріліп жатқанда әзіл-оспақ болғанын мәлімдеді. Алайда ол Нильсті өзінің отбасымен, швед суретшісі Нильс Дардельмен және оның еркін ойлы көркемдік ортасымен таныстырды.
Asther's memoir was published posthumously in Swedish. The book was put together with a foreword by theatre historian Uno "Myggan" Ericson, who had met Asther only once, when he arrived in Gothenburg in 1958. The afterword was written by Iwo Wiklander. The middle of the book, written by Asther, covers the years between his birth and his return to Sweden in 1958. Iwo Wiklander claimed in later interviews that Nils Asther was intent on erasing parts of his life before his death, and that much material in his autobiography was exaggerated – or completely made up – to make a more interesting story. Countess Linde Klinckowström von Rosen claimed their "engagement" was a practical joke while filming together. She did however, introduce Nils to her family, and to the Swedish painter Nils Dardel and his freethinking artistic circle.