Кіріспе

Роберт Мюррей Хансон (4 ақпан 1920 - 3 ақпан 1944) - Оңтүстік Тынық мұхит аспаннан 25 жапон ұшағын атып түсірген АҚШ-тың теңізшілер корпусының ұшқышы. Ол өлімнен кейін Құрмет медалімен марапатталды. Бес баланың бірі, ол Эдит Хансон мен Эрл Дорчестер Хансонның ағасы.

Алғашқы жылдар

Роберт М. Хансон бірнеше онжылдықтар бойы Үндістанда қызмет еткен методист миссионерлерінің ұлы еді. Лакхнауда (Индия) оның ойыншы достары индус балалары болды. Ол бауырлары Марк, Стэнли, Эрл және Эдитпен бірге Батыс Үндістан Гималайдағы Муссуридегі американдық Вудсток мектебінде оқыды. АҚШ-та орта мектепте оқығаннан кейін ол Үндістанға оралып, сол кездегі Солтүстік Үндістанның ірі провинциясы Агра мен Оудхтың біріккен провинцияларының ауыр салмақтағы және ауыр салмақтағы күрес чемпионы болды. Оның құрметіне Вудсток мектебінің спорт алаңы әлі күнге дейін Хансон алаңы деп аталады.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1938 жылдың көктемінде ол колледжге оқуға АҚШ-қа қайтып бара жатқанда, Еуропаны велосипедпен аралап, Аншлюс кезінде Венада болды. Ол Перл-Харборға шабуыл жасалған кезде Миннесота штатының Сент-Поль қаласында Хэмлайн университетіне оқуға барған. 1942 жылы мамыр айында әскери-теңіз ұшуларына оқуға түсіп, 1943 жылы 19 ақпанда Техас штатының Корпус-Кристи қаласында әскери-теңіз флотының екінші лейтенанты болып тағайындалды. 1943 жылы маусымда бірінші лейтенант Хансон Оңтүстік Тынық мұхитқа келді. Оның батыл тактикасы мен өлімге деген мүлдем немқұрайдылығы көп ұзамай танымал болды. Ол жеке ұшақпен ұрыстың шебері болғандықтан, алты күн қатарынан 20 жау ұшағын құлатты. Ол 1943 жылы 1 қарашада Бугенвилл аралынан қарсылас алты торпедоға қарсы шабуыл жасағаны үшін және 1944 жылы 24 қаңтарда Жаңа Британияда жалғыз өзімен күресіп, төрт жапондық жауынгерді, ең үздік жапондық жауынгерді, түсіргені үшін құрмет медалімен бірге берілген. F4U 1 Corsair ұшағын ұшқан ВМФ 215 құрамасының мүшесі, аса екі рет атып түсірілді. Бірінші рет оны Бугенвилл аралынан бір "Зеро" ұшағы ұстады. Ұшағын теңізге құлатып, алты сағат бойы резеңке құтқару салға отырды, кейін оны USS Sigourney (DD 643) құтқарып алды. Екінші апат оның 24 жасқа толуына бір күн қалғанда болды. Ол соңғы рет 1944 жылы 3 ақпанда, оның ұшағы Жаңа Британиядағы Рабаул үстінде (мұңға толы болғандықтан) истребительдің миссиясын тоқтатқаннан кейін теңізге құлаған кезде көрінді. Ол Нью-Айрландияның оңтүстігіндегі Сент-Джордж мысында орналасқан маякты жоюға тырысты, бұл маяктан өткенде ұрыс тобының қарсысына флакс-атқыштармен ату арқылы ұрыс тобының қиындықтарын туғызды. Оның эскадрилья басшысы капитан. Гарольд Л. Спирс өзінің зақымдалған ұшағын суға түсіруге тырысқан кезде қарады. Ұшақ қанаттарының бірі толқынға ұшырап, ұшақ ыдырап кетті. Ол ұшақпен бірге суға батып, ұшқыштар қақпасынан қашып құтыла алмады. Кейіннен ол соғыста қаза тапқан деп жарияланды. Оның Манила, Филиппин және Ньютон, Массачусетс қалаларында мемориалдық ескерткіштері бар. Құрмет медалі лейтенанттың анасына генерал-майор Леви Г. Мерит 1944 жылы 19 тамызда Массачусетс штатының Бостонында табыс етті.