Кіріспе

Лорделу-ду-Ору (Lordelo do Ouro) - Португалиядағы Порту муниципалитетіне қарасты бұрынғы азаматтық приход. 2013 жылы шіркеу Lordelo do Ouro e Massarelos жаңа шіркеуінде бірікті. 2011 жылы тұрғындар саны 22 270 адам, ауданы 3,64 км2. Ол Дуро өзеніне қарап тұр. Жергілікті көрнекті орындарға Сан-Мартиньо-де-Лордело шіркеуі, Серральвес саябағы және заманауи өнер мұражайы, сондай-ақ басқа да заманауи сәулет ғимараттары кіреді. Бұл шіркеу жергілікті тұрғындар үшін өте маңызды және әлі күнге дейін онда қызмет өткізіледі.

Тарих

Герб Портуның өзен жағалауындағы бұл еншісінің тарихын баяндайды: алтын, Арапбида көпірі, фермалар мен өнеркәсіп және Киелі Екатеринаның дөңгелегі. Лордело-ду-Оуро ("Алтын иелігі") Португалия империясы кезінде Африка мен Бразилиядағы колониялардан келген алтын (оуро) жүк тасымалынан өз атын алды. Бұл өзен жағасындағы шағын приход, онда кеме жасау орындары португалдар қолданған көптеген "наустарды" салдырды, алдымен 1383 1385 дағдарысы кезінде кастильдіктер Лиссабонды қоршаудан босату үшін, ол Авиздің шебері Иоанды Португалия королі ретінде таныды, ал кейіннен король Иоанн I Сеутаны (Солтүстік Африка) жаулап алудағы алғашқы флоты ретінде. Портоның типтік тағамдары деп аталатын тамақ 1415 жылы Портода пайда болды, онда тұрғындар Лордело-ду-Оуро кемежайсында салынған кемелерді қамтамасыз етті және Сеутаны жаулап алу кезінде қалада болғанның бәрімен, Африка жағалауына жүзуге баратындарға таза ет ұсынды, ал тек жануарлардың іштері, мал азықтарымен қалдырылды. Өзен жағалауындағы аумақ Порто 2001 Мәдениет астанасы кезінде жаңартылды, бірақ шағын кеме жасау орындары тарихи естеліктер ретінде сақталған. Тау басында орналасқан Санта-Катарина кішкентай шіркеуі әлі де 1395 жылы, король Иоанн I-нің ұлы Генрих Навигатордың туғаннан кейін бір жыл өткенде, жақын маңдағы Рибейрада құрылғандығы туралы жазуды сақтап қалды. XIX ғасырда теңізде суға түсу модасы Порту қаласының батысқа қарай теңіз жағалауына дейін кеңейуіне себеп болды, бұл Фос-ду-Дуроның жұмақ ретінде бай адамдар үшін кеңейтілді. Бұл даму 20 ғасырда жалғасып, әсіресе 60 жылдары Арабида көпірі салынғаннан кейін, көлікті арттырып, Порттың батыс бөлігіне кіруді жеңілдетті. Осылайша, Лордело-ду-Оуро революциядан кейін дейін Батысқа қарай Фоз мен Шығысқа қарай Порту орталығы арасындағы ескірген егістіктер мен бұталар ескірген жерлермен таза приход ретінде сақталды. ХХ ғасырдың соңында, әсіресе 1974 жылғы "Карлығаш революциясынан" кейін, шіркеу көп өзгерді. Барлық гектар жер жаңа тұрғын үй салуға, әсіресе әлеуметтік мақсаттар үшін пайдаланылды. Әлеуметтік тұрғын үй ("bairros sociais" немесе "bairros camarários") Estado Novo режимі кезінде (1933-1974) Антонио де Оливейра Салазар және кейін Марсело Каэтано бастаған, бірақ революция оны үлкен масштабқа кеңейтті.

Көрікті жерлер

Санта-Катарина часовнясы мұхит, Гайяның оңтүстік шеті, Арабида көпірі және қалған жасыл жерлерге көз жүгіртеді. Жақын жерде Лордело шіркеуі әр сағатта қоңырау шалып тұрады. Бесса стадионы (Боависта футбол клубынан), епархияның бұрынғы солтүстік шекарасы, енді епархияның бөлігі емес, бірақ Ботаникалық бақ шығыс шекараны белгілейді, ал епархия Фозға батысқа қарай созылады. Калем бағында Сеутаны жаулап алған флотты еске алатын мүсін бар, кейде көшіп-қонушы құстардың үйірлері бақтың алдындағы өзеннің тас тақталарында демалуға тоқтайды. Музей Серральвес - бұл, бәлкім, еншілес өлкедегі ең танымал мәдени орын.