Сэмюэл Паркс (1914-1975) – американ актері, «Jolson Story» фильміндегі рөлімен танымал. Коммунистік партияға қатысқаны үшін Голливудта қара тізімге түсіп, мансабы тоқтап қалды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1914–1975)
American actor (1914–1975)
Сэмюэл Лоуренс Клусман Паркс (13 желтоқсан 1914 – 13 сәуір 1975) – американдық сахна және кино актері. Оның мансабы эпизодтық рөлдерден басталып, көмекші рөлдер арқылы ең басты рөлдерге дейін жетті, бірақ ол коммунистік партия ұясының мүшесі болғанын мойындағаннан кейін дерлік тоқтатылды, нәтижесінде Голливудтың барлық студиялары оны тізімнен шығарды. Оның ең танымал рөлі – Эл Джолсон, оны ол екі фильмде сомдады: «The Jolson Story» (1946) және «Jolson Sings Again» (1949).
Samuel Lawrence Klusman Parks (December 13, 1914 – April 13, 1975) was an American stage and film actor. His career arced from bit player and supporting roles to top billing, before it virtually ended when he admitted to having been a member of a Communist Party cell, which led to his blacklisting by all Hollywood studios. His best known role was Al Jolson, whom he portrayed in two films: The Jolson Story (1946) and Jolson Sings Again (1949).
Өмір және мансап
Паркс Канзас штатының Олате қаласында Нелли (Клусман) мен Фрэнк Х. Паркстың ұлы болып дүниеге келді. Ол анасының яһуди дінінде тәрбиеленді. Ол Иллинойс штатының Джолиет қаласында өсіп, 1932 жылы Джолиет Тауншип орта мектебін бітірді. Ол Иллинойс университетінде медициналық мамандыққа дайындалды және бірнеше жыл театр труппаларында ойнады. Джон Гарфилдтің ұсынысымен ол Голливудқа Warner Bros. компаниясының "Мама Равиоли" туындысының рөліне барды. Туынды түсірілмегенімен, Паркс 1941 жылы Columbia Pictures компаниясымен келісімшартқа қол қойды.
Parks was born in Olathe, Kansas, the son of Nellie (Klusman) and Frank H. Parks. He was raised in his mother's religion of Judaism. He grew up in Joliet, Illinois, and graduated from Joliet Township High School in 1932. He attended the University of Illinois as a pre med student, and played in stock companies for some years. He traveled to Hollywood At John Garfield's suggestion, for a role in a Warner Bros. production of Mama Ravioli. Although the movie was cancelled, Parks did sign a contract with Columbia Pictures in 1941.
Қосалқы ойыншы
Колумбиямен келісімшарт бойынша жұмыс істеген көптеген актерлер сияқты, Паркс жоғары бюджетті фильмдерде екінші рөлдерде ойнады, ал B категориялы фильмдерде маңызды рөлдерге ие болды.
As with most Columbia contract players, Parks received supporting roles in high budget films and more substantial roles in B pictures.
Жұлдыздық атақ
Паркс толыққанды жұлдызға айналғаннан кейін, Columbia оны әртүрлі масштабты өндірістермен шұғылдатып тұрды. Ол студияның ең ірі жұлдызы Рита Хейвортпен бірге "Жерге түсу" (1947) фильмінде ойнады. Сол жылы кинотеатр операторлары оны АҚШ-тағы ең танымал 15 жұлдыздың қатарына қосты. Содан кейін ол "Қылышкер" (1948) және "Батырдың қылышы" (1948) атты приключениялық фильмдерде түсті. Паркс 1948 жылы Columbia компаниясымен жасасқан келісімшарынан бас тартуға тырысты, бірақ бұл әрекеті сәтсіз аяқталды. Сол жылы ол Америкаға қарсы қызметтер комитетін (HUAC) сынады. Ол "Жолсон қайта ән салады" (1949) фильмін жасады, ол тағы да үлкен кассалық табысқа ие болды. Фильмдегі әріптесі Барбара Хейл онымен бірге "Жедел үйлену" (1950) комедиялық фильмінде қайта жұмыс істеді. 1950 жылы ол және оның әйелі өздерінің "Күзет пост" фильмін түсіруді жоспарлап отырғанын жариялады. Ұлыбританиялық кинотеатр операторлары оны Ұлыбританиядағы ең танымал жұлдыздардың тоғызыншысы деп таныды.
Now that Parks was a fully fledged star, Columbia kept him busy in elaborate productions. He appeared opposite the studio's biggest star, Rita Hayworth, in Down to Earth (1947). That year, exhibitors voted him the 15th biggest star in the US. Then, he made some swashbucklers, The Swordsman (1948) and The Gallant Blade (1948). Parks tried to break his contract with Columbia in 1948, but was unsuccessful. That year he criticised the House Un American Activities Committee (HUAC). He made Jolson Sings Again (1949), which was another huge box office hit. His co star in the film, Barbara Hale, teamed with him again in the comedy feature Emergency Wedding (1950). In 1950 he and his wife announced plans to make their own film Stakeout. British exhibitors voted him the 9th most popular star in the UK.
Қара тізімге енгізу
1951 жылы Паркс киноиндустрияның қара тізіміне ену қаупімен АҚШ-тың өкілдер палатасының антикоммунистік әрекеттер комитеті (ХУАК) алдына шақырылды, бірақ ол куәлік беруге мәжбүр болмауды өтінді. Соңында ол көз жасын төгіп куәлік берді, бірақ оны бәрібір қара тізімге енгізді. Паркс ақырында бұрынғы әріптестерінің есімдерін комитетке берді. Комитет алдындағы жауабынан кейін, «Колумбия Пикчерс» оны төрт жылға жасалған келісімшартынан бас тартты, ал Паркс «Small Wonder» (кейіннен «Бірінші рет») фильмінде түсуге дайындалып жатқан еді. Ол кезде Паркс бір фильмге 75 000 доллар гонорар алған. Оның «MGM» үшін түсірген «Love Is Better Than Ever» романтикалық комедиясы бір жылға тоқтатылды. 1953 жылы ол «Форд телетеатры» үшін телефильм түсірді және Англияда «Tiger by the Tail» (1955) британдық фильмінде ойнады. Ол сахнада және кейде телеарналарда ойнап, көңілі көтеріліп өмір сүрді. Оның соңғы маңызды рөлі Джон Хьюстонның «Фрейд» (1962) фильмінде болды.
In 1951, Parks was summoned to appear before the HUAC under threat of being blacklisted in the movie industry, but he begged not to be forced to testify. He eventually did so in tears, only to be blacklisted anyway. Parks eventually gave up the names of his former colleagues to the committee. Following his admission before the committee, Columbia Pictures dropped him from his contract, although it had four years to run, and Parks had been set to star in the film Small Wonder (which later became The First Time). At the time, Parks' fee was $75,000 a film. A romantic comedy he made for MGM, Love Is Better Than Ever, was shelved for a year. He made a TV film for The Ford Television Theatre in 1953 and starred in the British film Tiger by the Tail (1955) in England. He continued to squeeze out a living acting on the stage and doing occasional television programs. His last appearance in a major role was in the John Huston film, Freud (1962).
Кейінгі мансап
Паркс ақырында киноиндустриясын тастап, табысты құрылыс бизнесін құрды. Біраз уақыттан соң ол әйелі Бетти Гарреттпен бірге Лос-Анджелес агломерациясының әртүрлі жерлерінде орналасқан көптеген пәтер үйлеріне ие болды. Паркс оларды салмақтанғаннан кейін сатудың орнына, меншігінде қалдырып, үй иесі ретінде жалдау ақысын алуды жөн көрді, бұл шешім өте тиімді болып шықты. Осы кезеңде жұбайлар Лас-Вегастағы концерт залдарында, жазғы спектакльдерде және Бродвей шоуларының гастрольдік труппаларында сирек-сирек өнер көрсетті.
Parks eventually left the film industry and formed a successful construction business. Eventually, he and his wife, Betty Garrett, owned many apartment buildings scattered throughout the Los Angeles metropolitan area. Rather than sell them upon completion, Parks decided to retain ownership and collect rents as a landlord, a decision that proved to be extremely profitable. During that period, the couple occasionally performed in Las Vegas showrooms, summer stock productions, and touring companies of Broadway shows.
Жеке өмір
Паркс 1944 жылы актриса Бетти Гарреттке үйленді. Ол «Қалада» сияқты Голливуд фильмдерінде және «Барлық отбасы» телесериалында Арчи Банкердің көршісі Ирен Лоренцо рөлінде, ал «Лаверн және Ширли» телесериалында үй иесі Эдна Бабиш рөлінде ойнады. Оның мансабы Парксқа үйленуінің нәтижесінде де қиындықтарға тап болды, және олар 1950-ші жылдардың көп бөлігін театр мен музыкалық эстрадалық қойылымдармен өткізді. Бірге олардың екі ұлы болды: актер Эндрю Паркс және композитор Гаррет Паркс. Ларри Паркс актер Джефф Бриджестің әкесі де болды. Демократ болғандықтан, ол 1952 жылғы президенттік сайлауда Адлай Стивенсонды қолдады. Паркс 1975 жылы 60 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Parks married actress Betty Garrett in 1944. She starred in Hollywood films such as On the Town and on television as Archie Bunker's neighbor Irene Lorenzo on All in the Family and as landlady Edna Babish on Laverne and Shirley. Her career also faced turmoil as a result of her marriage to Parks, and the two spent much of the 1950s doing theatre and musical variety shows. Together, they had two sons, actor Andrew Parks and composer Garrett Parks. Larry Parks was also godfather to actor Jeff Bridges. A Democrat, he supported Adlai Stevenson's campaign in the 1952 presidential election. Parks died of a heart attack in 1975 at the age of 60.