Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Gentile (немесе Gentilis) (1171 жылы қайтыс болды) 1154 жылдан қайтыс болғанға дейін Сицилиядағы Агриджентоның епископы болды. Ол "қаһарлы және босқындар прелаты" (Chalandon 1907) ретінде сипатталған. Туған жері бойынша Тосканадан шыққан ол бастапқыда Венгрияның Геза II елшісі болып қызмет етті, бірақ дипломатиялық миссиядан кейін Сицилияда қалуға шешім қабылдады. Ол Агриджентоның епископы және атақты сарай қызметкері болды. Оның сән-салтанат пен азғындықпен танымал болғаны. Ол бай қонақасы өткізді, оны Сиракуза епискобы Ричард Палмерге қарсы (1166 жылы) үндеулер жүргізу үшін қолданды. Ол Сиракуза епископтарының ағылшындық, шетелдік екеніне наразылық білдірді. Сол сияқты ол Ахелоның Ұлы Протонотариясы Мэтьюді Палмердің оны өлтіруді жоспарлап отырғанына сендірді және қас қақтығысты бастауға жақындады. Архиепископтық орынды шетелдік Стефан дю Перч иеленді, ал ол оған қарсы жасалған үлкен қастандыққа қосылған алғашқы дін қызметкері болды. Алайда, Стефан соңы сонда сарайды Мессинаға көшіріп әкелгенге дейін, Гентлге адалдық ант берді, онда қастандық ашылып, топтың "жетекшісі" Генрих, Монтескальйозо графы, тұтқындалып, түрмеге жабылды. Гейлидің өзі сот процесінен қашып, Матай Ахельомен бірге Палермоға Степанның қайтуын күтуге асықты. Бұл жолы да оның құпиясы ашылып, ол өз епархиясына қашып кетеді. Епископ аралдағы алғашқы норман қамалы Сан-Марко-д'Алунциода тұтқындалды. 1168 жылы Стивен құлаған кезде, Джентиль босатылды және Стивен Сицилиядан бірден кетсе, оның өмірі сақталатын келісімге кепіл болды. "Ескі еркекшіл", оны Норвич деп атайды, бос архиепископтық үшін қайтадан өткізілді, оның орнына Вальтер Милл сайланды. Алайда, оның заговор мен бүлікшілдікке деген құмарлығы қанағаттандырылған көрінеді және ол бұдан былай мұндай қақтығыстарға қатыспады, 1171 жылдың басында қайтыс болды және орнын Бартоломей алды.
Gentile (or Gentilis) (died 1171) was the bishop of Agrigento in Sicily from 1154 to his death. He has been described as a prélat aventureux et vagabond, an "adventurous and vagabond prelate" (Chalandon 1907). A Tuscan by birth, he originally served as an ambassador from Géza II of Hungary, but decided to remain in Sicily after a diplomatic mission. There he became bishop of Agrigento and a noted courtier. Noted, that is, for his luxury and debauchery. He threw lavish banquets, which he used to begin a whispering campaign against Richard Palmer, Bishop of Syracuse, a rival candidate for the vacant archbishopric of Palermo (1166). Ironically, he complained of the Syracusan bishops foreign, English origins. Likewise, he convinced the Grand Protonotary Matthew of Ajello that Palmer was planning to kill him and very nearly started a blood feud. The archbishopric was filled by Stephen du Perche, also a foreigner, and Gentile was the first ecclesiastic to join the large conspiracy against him. Nevertheless, Gentile swore an oath of fealty to Stephen just before the latter moved the court to Messina, where the conspiracy was uncovered and the "leader" of the group, Henry, Count of Montescaglioso, arrested and imprisoned. Gentile himself had avoided the court proceedings, but hurried with Matthew of Ajello back to Palermo to await Stephen's return. Once again, the conspiracy was uncovered and Gentile fled to his diocese, where the people handed him over to a royal justiciar come to arrest him. The bishop was imprisoned in San Marco d'Alunzio, the first Norman fortress on the island. On Stephen's fall later in 1168, Gentile was released and was a guarantor of the deal whereby Stephen's life was spared should he immediately leave Sicily, which he did. The "old voluptuary", as Norwich calls him, was passed over again for the vacant archdiocese, Walter of the Mill being elected instead. Nonetheless, Gentile's penchant for conspiracy and sedition had apparently been satisfied and he took no part in any more such quarrels, dying early in 1171 and succeeded by Bartholomew.