Кіріспе

Лешница () - Сербияның батысындағы ауыл. Ол Мачва ауданындағы Лозница муниципалитетіне жатады. Қазіргі уақытта Лешницада 4731 адам тұрады (2002 жылғы санақ).

Тарих

Бұл ауыл Сербиядағы ең көнелердің бірі, оның деректері біздің заманымыздың 10-шы ғасырына жатады. Бұл - римдіктердің қонысына негізделмеген, бірақ сербтер бастаған бірнеше ескі қоныстардың бірі.

Географиясы мен ерекшеліктері

Лешница Дрина өзенінің бойында Шабац пен Лозница қалаларының арасында орналасқан. Лешница арқылы Ядар өзені де өтеді. Өзендерде балық аулауға мол мүмкіндік бар, олар карп, барбель, стука және зеленжараға бай. Ауылдың қарама-қарсы шетінде салыстырмалы түрде төмен (шамамен) Видоевица тауы орналасқан. теңіз деңгейінен жоғары), бірақ оның емен мен бұта ормандары көркем көркемдік береді. Фазандарды аулау кең тараған, ал осы атаумен аталған аңшылар клубы жануарлар популяциясын құлшына ұстап тұрады. Лешница Мацва ауданының бөлігі, Босния шекарасына жақын. Ең басты жері - ауылдың ортасында орналасқан Лешницас православие шіркеуі.

Экономика

Ауыл айналадағы ауылдарға экономикалық және іскерлік орталық болып табылады, ал басты көше Белградтан Сараевоға дейінгі жолдың бір бөлігі болып табылады. Сенбі күні таңертең өрт сөндіру үйінің артында базар болады, онда барлық нәрсе сатып алуға болады, шаруа қожалығынан алынған ірімшіктен, жұмыртқадан және малдан бастап киімге, құрал-саймандарға, электроникаға және Nike аяқ киімдеріне дейін. Бұл Лешницада сауда жасаудың жалғыз мүмкіндігі емес. Бұл жерде ет, азық-түлік дүкендері, балық, нан, басқа да көптеген дүкендер бар. Ауылдағы нан пісіру орындары (олардың саны көп) керемет нан пісіруімен танымал, бұл олардың арасындағы бәсекелестіктің нәтижесі болуы мүмкін.

Ауыл орталығы

Мұнда сегізінші сыныптағы бастауыш мектеп (Петар Тасич), каштаналы орманды саябақ және көптеген дүкендер бар, олардың ішіндегі басты көшедегі шаштараз дүкені ең көнесі. Бұл - елдің ең көне шаштараз зауыты. Парктің арғы жағында және мектептен қисық орналасқан 19 ғасырдағы әдемі шіркеу - Санкт-Петр және Пауыл. Ғимаратты нацистер басып алған кезде ішінара қиратып тастады, бірақ ауыл тұрғындарына рухани үй және түнде керемет жарықпен көріну үшін қайта тұрғызылды. Парктің екінші жағында 19-ғасырдың аяғында елді мекеннің қожайындары болған Пежичтер отбасы салған есік орналасқан. Ол отбасының ұрпақтарына тиесілі, бірақ ол 1950-ші жылдардан бері пайдаланылмағандықтан, коммунистік билеушілер тәркілегеннен кейін мектеп ретінде пайдаланылғандықтан, ол қаңырап бос қалғандай. Соңғы кездері бұл бір кездегі салтанатты ғимаратты қайта жаңғыртуға қызығушылық танытуда.