Кіріспе
Кашмирдегі Сиачен мұздықының оңтүстік-батыс жағында орналасқан Каракорумның субрейнжіі Салторо таулары Каракорум тауларының оңтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан. Олар полярлық аймақтардан тыс әлемдегі ең ұзын екі мұздықтың бірі - Сиачен мұздықының оңтүстік-батысында орналасқан. "Салторо" атауы сол тау жиегінің батысында орналасқан және жалпы алғанда, Жердің нақты позициясы сызығын (AGPL) ұстанатын Салторо тау жиегінің Пәкістан жағында төмен түсетін Салторо аңғарымен де байланысты. Салторо таулары сағасының құрамында Салторо Кангри шыңы, Салторо өзені және Салторо аңғары бар. Нақты жер бедері сызығы (AGPL) осы аймақтағы Үндістан мен Пәкістанның иелігіндегі аумақтар арасындағы шекараны белгілейді. Сиачен аймағында Үндістан биік шыңдар мен асуларды, ал Пакистан батыстағы төменгі шыңдар мен аңғарларды иеленеді. Салторо таулары Кіші Каракорумның бір бөлігі болып табылады және шығыстан батысқа қарай созылатын Сиачен, Балторо, Биафо және Хиспар мұздықтарын қоса алғанда, ірі Каракорум мұздықтарының оңтүстік-батыс жағында орналасқан. Қаракорум тауларының негізгі жотасы осы мұздықтардың солтүстік-шығысында орналасқан. Негізгі жотаның қосалқы жоталары әдетте "Музтаг" деп аталады, ал Кіші Каракорамдағы тау топтары көбінесе жеке таулар, жоталар немесе топтар ретінде белгіленеді. Салторо жотасы Үндістанның Ладах аймағының бөлігі ретінде, ал Пәкістанның Гилгит-Балтистан аймағының бөлігі ретінде мәлімделеді. 1984 және 1987 жылдар аралығында Үндістан тау жотасының негізгі шыңдары мен асуларын әскери бақылауға алды, ал Пәкістан әскерлері батыстағы мұздық аңғарларды ұстады. Сондықтан биік шыңдарға және керемет көтерілу мүмкіндіктеріне қарамастан, олар Сиачен қақтығысына байланысты әскери күштерден басқа сирек кездеседі. Оңтүстік-батысында Салторо таулары Кондус және Дансам өзендерінің аңғарларына қарай тік төмендеп, олар қосылып, Шёк өзенінің саласы Салторо өзенін құрайды. Бұл өз кезегінде Инд өзеніне құяды. Солтүстік-батыста Кондус мұздығы тау жотасын көршілес Машербрум тауларынан бөліп алады, ал оңтүстік-шығыста Гёнг өзені, мұздық және өткел (Гёнг Ла) солтүстік Салторо тауларын оңтүстік Салторо тауларынан немесе "Кайлас тауларынан" бөліп алады (Тибеттің қасиетті Кайлаш тауымен шатастырмау керек).
The Saltoro Mountains form a subrange within the Karakoram Range and are situated in the southeastern part of the Karakoram. They lie on the southwest side of the Siachen Glacier, which is one of the two longest glaciers in the world outside the polar regions. The name "Saltoro" is also associated with the Saltoro Valley, located west of this range and descending on the Pakistani side of the Saltoro Range, which generally follows the Actual Ground Position Line (AGPL). Saltoro Kangri peak, Saltoro River, and Saltoro Valley are features within the Saltoro Mountains range. The Actual Ground Position Line (AGPL) demarcates the boundary between the areas held by India and Pakistan in this region. In the Siachen area, India controls the high peaks and passes, while Pakistan occupies the lower peaks and valleys to the west. The Saltoro Mountains are part of the Lesser Karakorams and are situated on the southwestern side of the major Karakoram glaciers, including the Siachen, Baltoro, Biafo and Hispar Glacier, which run from east to west. The primary ridge of the Karakoram Range is located to the northeast of these glaciers. The subranges of the main ridge are generally referred to as "Muztagh," while the mountain groups within the Lesser Karakorams are often designated as individual mountains, ranges or groups. The Saltoro Range is claimed by India as part of the Ladakh region and as part of the Gilgit–Baltistan region by Pakistan. Between 1984 and 1987, India assumed military control of the main peaks and passes of the range, with Pakistani forces holding the glacial valleys just to the west. Hence, despite high peaks and dramatic climbing opportunities, they are rarely visited except by military forces due to the ongoing Siachen Conflict. On the southwest side, the Saltoro Mountains drop steeply to the valleys of the Kondus and Dansam Rivers, which join to form the Saltoro River, a tributary of the Shyok River. This in turn flows into the Indus River. To the northwest, the Kondus Glacier separates the range from the neighboring Masherbrum Mountains, while on the southeast, the Gyong River, Glacier, and Pass (Gyong La) separate the northern Saltoro Mountains from the southern Saltoro Mountains or "Kailas Mountains" (not to be confused with Tibet's sacred Mount Kailash).
Үндістан-Пакстан шекарасы: SC, IB, LOC, AGPL
Үндістан мен Пәкістанның нақты шекарасы 4 шекара түріне бөлінеді: даулы Сыр өзені (SC) өзендік шекарасы, өзара келісілген Үндістан-Пәкістан халықаралық шекарасы (IB) Сыр өзенінің солтүстігінен Дхаланның солтүстігіне дейін, Джамму маңындағы, Үндістанның Кашмир және Ладах аймақтарында даулы аймақтар арқылы өтетін бақылау сызығы (LoC) және Пәкістанның тауық мойынынан батыста NJ9842-ге дейін және Сиаченнің батысында NJ9842 нүктесінен Индира Коллге дейін нақты жер бедері сызығы (AGPL). Сиачен 1963 жылғы Қытай-Пакистан келісімі бойынша Қытайға берілген, бірақ сонымен бірге Үндістан мен Қытайдың 1962 жылдан бері ұстап отырған, бірақ сонымен бірге Үндістан талап еткен Ақсай Чиннің оңтүстігінде орналасқан. Қытайдың бақылауында болған Шаксгам жолы Сальторо тау массивінің солтүстігінде Апсарасас Кангри тау массивінен К2-ден солтүстік-батысқа қарай 90 км-ге дейін орналасқан.
AGPL
AGPL Сальторо таулары бойымен Үндістан мен Пәкістан шекарасының NJ9842 нүктесінен Ла Йонгма Ри, Гёнг Ла, Гёнг Кангри, Чумик Кангри, Билафонд Ла (жолау) мен жақын маңдағы Бана Посты, Сальторо Кангри, Гент Кангри және Сиа Лаға дейін Үндістан-Пәкістан-Қытай үшбұрышынан Үндістан-Кытай шекарасының Индира Кол-Уэсттің солтүстік-батысына дейін өтеді. Пәкістанның бақылауындағы Гайари лагері, Чоголиса, Балторо мұздықтары, Конвей седле, Балторо Музтаг және Гашербрум сияқты шыңдар мен асулар AGPL-нің батысында орналасқан.