Кіріспе

Сирек кездесетін туа біткен ауру Фриман- Шелдон синдромы (ФСС) - көп туа біткен контрактура (МКК) синдромдарының (артрогрипоз) өте сирек түрі және дистальді артрогрипоздың (АА) ең ауыр түрі. Оны 1938 жылы Эрнест Артур Фримен мен Джозеф Харольд Шелдон алғаш рет сипаттаған. 2007 жылы медициналық әдебиеттерде тек 100-ге жуық жағдай тіркелген.

Белгілері мен симптомдары

Фриман-Шелдон синдромының белгілеріне жоғарғы жапырақтың құлауы, сопақшалық, құлақтың төменгі орналасуы, ұзын филтрум, біртіндеп есту қабілетінің төмендеуі, сколиоз және жүру қиындықтары жатады. Гастроэзофагеялық рефлюкс сәби кезінде байқалады, бірақ әдетте жасына қарай жақсарады. Тіл кішкентай болуы мүмкін, ал жұмсақ ауыз қуысының шектеулі қозғалысы мұрын арқылы сөйлеуді тудырады. Көбінесе жамбас жағында H немесе Y пішінді терісі болады.

Себеп

ФСС генетикалық өзгерістердің салдарынан пайда болады. Krakowiak және басқалар. (1998) дистальді артрогрипоз мультиплекс конгенита (DA2B; MIM # 601680) генін картаға түсірді, бұл синдром классикалық FSS-ге фенотиптік экспрессиясы жағынан өте ұқсас, 11p15.5 птер. Басқа да мутациялар табылған. ФСС-те тұқым қуалаушылық автосомалық доминантты болуы мүмкін, көбінесе дәлелденген. немесе автосомалық рецессивті (MIM 277720). Алвес пен Азеведо (1977) DA2A-ның көпшілік жағдайлары жаңа аллельдік түрленуі ретінде анықталғанын атап өтті. Тойдемир және басқалар. (2006) 17p 13.1 pter-дегі эмбрионалды миозин ауыр тізбекті 3 (MYH3; MIM * 160270) мутациясы классикалық FSS фенотипін пайда еткенін көрсетті. 20 науқаста (тиісінше 12 және 8 сынама) мисенс- мутациялар (R672H; MIM * 160270,0001 және R672C; MIM * 160270,0002) арг672 - ні, яғни эмбрионалды миозин қалдықтарын эмбрионалды кезеңнен кейін сақтап қалуды, өзгертті. 1996 жылы Фриман-Шелдон синдромын диагностикалау үшін қатаң критерийлер жасалды, Фриман-Шелдон синдромын 2А (DA2A) типті дистальді артрогрипоз ретінде тағайындады. 2006 жылдың наурыз айында Stevenson et al. 2А типті дистальді артрогрипоз (DA2A) немесе Фриман- Шелдон синдромы үшін қатаң диагностикалық критерийлер жарияланды. Бұларға дистальді артрогрипоздың екі немесе одан да көп белгілері кіреді: микростомия, сыбызғылау бет, назалабиальді бүгілулер және "H" пішінді жақ қуысы. функцияны немесе эстетикалық көріністі жақсарту үшін, аяқпен немесе қолмен түзету ұсынылады. Операциялық шараларды сақтай отырып, радикалды шаралардан аулақ болып, Фриман- Шелдон синдромындағы бұлшық еттердің физиологиясын мұқият қарастыру керек. Өкінішке қарай, көптеген хирургиялық процедуралар синдромның миопатиясына байланысты оң нәтижеге қол жеткізе алмайды. Оперативтік шаралар жасалатын болса, оларды өмірдің мүмкіндігінше ерте кезеңінде жоспарлау керек, денсаулықтың әлсіз болуына байланысты. Ерте араласудың дамуды кідіртуді азайтуға және негізгі функцияларды қайта үйренудің қажеттілігін жоққа шығаруға мүмкіндіктері бар. Фриман- Шелдон синдромының бұлшықет физиологиясының ауытқуынан терапиялық шаралар қолайсыз нәтижелерге әкелуі мүмкін. Көптеген DA2A пациенттерде эндотрахеялық интубация мен венаға қол жеткізудің қиындығы операциялық шешімдерді қиындатады, сондай-ақ қатерлі гипертермия (МГ) FSS пациенттеріне де әсер етуі мүмкін. Cruickshanks және басқалар. (1999) МГ емес қоздырғыштардың оқиғасыз қолданылуы туралы хабарлайды. Анестезиямен емдеудегі омыртқаның екі бұрыштығы (spina bifida occulta) және интубация кезінде жатыр мойны кифосколиозы туралы баяндамалар жарияланды.

Медициналық басымдық

Фриман-Шелдон синдромы кезінде жалпы денсаулықты сақтау терапиялық басымдыққа ие болуы тиіс. Инфекциялық ауруларға ұшырауды шектеуге баса назар аударылады, өйткені бұлшық еттер мен сүйек жүйесінің ауытқулары FSS-те әдеттегі инфекциялардан сауығуды әлдеқайда қиындатады. Пневмонит пен бронхит көбінесе жоғарғы тыныс алу жолдарының жеңіл инфекциясынан кейін пайда болады. ФСС ауруымен ауыратын науқастың тыныс алуы мен асқынулары көп болуы мүмкін, бірақ синдромның негізгі әсері бұлшықет-скелет жүйелеріне ғана шектеледі, және тиісті күтіммен қанағаттанарлық өмір сүру сапасы мен ұзақтығын күтуге болады.

Болжам

Прогноз туралы деректер аз. Кейбір науқастар тынысы қатқандықтан сәби кезінде қайтыс болады; басқа жағдайда өмір сүру ұзақтығы қалыпты деп саналады.

Эпидемиология

1990 жылға қарай әдебиетте 65 науқастың жағдайы туралы айтылған, жынысы мен этникалық ерекшелігі байқалмаған. Кейбір адамдарда аздаған кемшіліктер бар; сирек жағдайда науқастар балалық шақта орталық жүйке жүйесінің ауыр зақымдануы немесе тыныс алу жолдарымен байланысты асқынулар салдарынан қайтыс болды. Бірнеше синдром Фриман-Шелдон синдромы спектрімен байланысты, бірақ мұндай нозологиялық кескіндеме жасау үшін қосымша ақпарат қажет.

Зерттеу бағыттары

Зыянды гипертермияның ФСС-тегі рөлі мен сипатын анықтау зерттеулердің басымдықтарының бірі болып табылады. Мұндай білім хирургиялық операцияға үміткерлерге, анестезиологтар мен хирургиялық топтарға пайдасын тигізеді. МГ бұлшықет дистрофиясы бар науқастарда стресспен де туындауы мүмкін. Идиопатиялық гиперпирексия, МГ және стресс арасындағы осы көрінетін байланысты бағалау үшін көбірек зерттеулер қажет. ФСС-те психопатологияның эпидемиологиясын анықтау және терапиялық протоколдарды жетілдіру үшін қосымша зерттеулер қажет.

Епоним

Бұл аурудың атауы британдық хирург-ортопед Эрнест Артур Фримен (1900-1975) және британдық дәрігер Джозеф Харольд Шелдон (1893-1972) есімдерімен аталады.