Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оңтүстік Дакотаның саңыраулар қызметі (SDSD) - Оңтүстік Дакотадағы саңырау балаларды қолдайтын мемлекеттік мекеме. Бұрын ол Оңтүстік Дакота штатының Сиукс-Фолс қаласында орналасқан мемлекеттік қолдаумен құрылған мектеп болды. Ол саңырау, есту қабілеті нашар немесе кохлеарлық имплантаттары бар балалардың білім беру қажеттіліктерін қанағаттандыруға қызмет көрсетті. SDSD Оңтүстік Дакота Регенттер Кеңесімен басқарылады. SDSD 1880 жылы Дакота аймақтық саңырау-саңыраулар мектебі ретінде құрылды, ол кезде аймақ әлі де Дакота аймағының бөлігі болды. 1889 жылы Оңтүстік Дакота штаты болған кезде мектеп мемлекеттік қайырымдылық және түзеу кеңесіне берілді және атауы қазіргі түріне өзгертілді. 1944 жылы сайлаушылар штаттық конституцияға түзету енгізді, ол SDSD және Оңтүстік Дакотаның соқырлар мектебі (қазіргі Оңтүстік Дакотаның соқырлар мен көру қабілеті нашарлар мектебі) Оңтүстік Дакотаның регенттер кеңесінің қамқорлығына өтті. Студенттік популяция 1960 жылдары 100 150 студенттің ең жоғарғы деңгейіне жетті; есту аппараттары технологиясының жетістігі есту қабілеті төмен студенттердің тұрақты сыныптарда қалуын мүмкін етті және 1970-1990 жылдар аралығында қабылданған мүгедектерге қатысты әртүрлі заңдар саңырау студенттерді SDSD-ге жіберудің орнына мемлекеттік мектептер ортасына орналастыруды арттырды. Нәтижесінде 1990 жылдардың ортасына қарай оқушылар саны 50-ге дейін төмендеді. Бұл, Регенттердің саңыраулыққа деген басым көзқарасымен бірігіп, қазіргі аудиторлық / ауызша (кохлеарлық имплант) бағдарламасын құруға және кейіннен оны және бастапқы ым тілінде негізделген бағдарламаны көршілес мектеп аудандарына беруге әкелді, бұл 2011 жылы негізгі кампусты жабуға әкелді. Кампус сатылды, қалған функциялар (әкімшілік және аутсайдерлік) стриптиз орталығына іргелес коммерциялық аймақтағы ғимаратқа көшірілді. Сиукс-Фолстағы The Argus Leader басылымының Шелли Конлон SDSD-нің құлдырауы мен жабылуы және жергілікті мектептердегі саңырау балаларды оқытудың ауыртпалығын жергілікті мектептердегі аудандарға жүктеу Оңтүстік Дакотаның заң шығарушыларының саңырау балаларды назардан тыс қалдырғанын көрсетеді.
The South Dakota Services for the Deaf (SDSD) is a state agency that supports deaf children in South Dakota. Formerly it was a state supported school located in Sioux Falls, South Dakota that provided services to meet the educational needs of children who are deaf, hard of hearing, or have cochlear implants. SDSD is governed by the South Dakota Board of Regents. SDSD was founded in 1880 as the Dakota Territorial School for Deaf Mutes when the area was still part of the Dakota Territory. When South Dakota became a state in 1889, the school was placed under the state's Board of Charities and Corrections and the name changed to its present form. In 1944, voters ratified an amendment to the state constitution which moved SDSD and the South Dakota School for the Blind (now the South Dakota School for the Blind and Visually Impaired) under the care of the South Dakota Board of Regents. The student population reached a peak of 100 150 students by the 1960s; advances in hearing aid technology made it possible for hard of hearing students to stay in regular classes and various disability related laws passed between the 1970s and 1990s led to increased placement of deaf students in public school environments rather than sending them to SDSD. The result was a gradual decline to about 50 students by the mid 1990s. This combined with the prevailing attitude of the Regents towards deafness led to the establishment of the current auditory / oral (cochlear implant) program and later, the transfer of both this and the original sign language based program to neighboring school districts, leading to the closure of the main campus in 2011. The campus was sold, the remaining functions (administration and outreach) relocated to a building in a commercial area adjacent to a strip joint. Shelly Conlon of The Argus Leader in Sioux Falls stated that the decline and closure of SDSD and the placement of the burden on local school districts to educate deaf children reflected a negligence of deaf children from South Dakota state legislators.
Кампус
2005 жылға дейін жатақханалар болды, содан кейін олар жабылды. Оңтүстік Дакотадағы мүгедектер құқығын қорғау қызметінің заңгер директоры Джон Гамильтон жатақханалардың жабылуы мектептің құлдырауына себеп болғанын, өйткені штаттың көптеген жерлеріндегі оқушылар мектепке бара алмайтынын айтты.
It had dormitories until 2005, when they closed. Disability Rights Services South Dakota legal director John Hamilton stated that the closure of dormitories caused the school to go into decline as students in many parts of the state could no longer attend the school.