Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Николас Мурей (нағыз аты Миклош Мандл; 15 ақпан 1892 - 2 қараша 1965) - венгрлік америкалық фотограф және олимпиадалық семсермен күресші.
Hungarian born American photographer and Olympic saber fencer
Nickolas Muray (born Miklós Mandl; 15 February 1892 – 2 November 1965) was a Hungarian born American photographer and Olympic saber fencer.
Ерте және жеке өмір
Мурай Венгрияның Сегед қаласында туылған және еврей болған. Оның әкесі Саму Мандл пошта қызметкері, ал анасы Клара Ловит үй шаруасын жүргізген. 1894 жылы оның отбасы Будапештке көшіп келді. Содан кейін 1921 жылы Лея Горскаға үйленді, бірақ олар да ажырасты. 1920-1940 жылдар аралығында Мюррей 10 000-нан астам портрет жасаған. 1938 жылы Фрида Калоның Нью-Йорктегі Джулиен Леви галереясындағы көрмесіне қатысқан кезінде түсірген портреті Мурейдің ең танымал және сүйікті портреті болды. Мурей мен Кало 1939 жылы портрет түсірілгенде он жылдық махаббат қарым-қатынасының биіктігінде болған. Олардың қарым-қатынасы 1931 жылы, Мурей екінші әйелімен ажырасқаннан кейін және Калоның мексикалық фреска суретшісі Диего Риверамен некелескеннен кейін көп ұзамай басталды. Ол Мурейдің үшінші некесінен және Калоның ажырасып, Риверамен қайтадан некелесуінен бір жыл бұрын, 1941 жылы аяқталды. Мурей үйленгісі келді, бірақ Калоның Мурейді күйеуі емес, сүйіктісі ретінде қалағаны белгілі болғанда, Мурей онымен жақсылық үшін кетіп, төртінші әйелі Пегги (Маргарет) Мурейге үйленді. Ол Каломен 1954 жылы қайтыс болғанға дейін жақсы дос болып қалды. 1929 жылғы нарық құлдырауынан кейін Мурей танымал адамдар мен театрлық портреттерден бас тартып, коммерциялық фотографтардың ізашарлығына айналды, ол түрлі-түсті жарнаманың көптеген конвенцияларын жасағаны үшін танымал болды. Ол үш түсті карбро процесінің шебері деп саналды.
Muray was born in Szeged, Hungary, and was Jewish. His father Samu Mandl was a postal worker, and his mother Klara Lovit was a homemaker. In 1894 his family moved to Budapest. He then married Leja Gorska in 1921, but they also divorced. Between 1920 and 1940, Muray made over 10,000 portraits. His 1938 portrait of Frida Kahlo, made while Kahlo sojourned in New York, attending her exhibit at the Julien Levy Gallery, became the best known and loved portrait made by Muray. Muray and Kahlo were at the height of a ten year love affair in 1939 when the portrait was made. Their affair had started in 1931, after Muray was divorced from his second wife and shortly after Kahlo's marriage to Mexican muralist painter Diego Rivera. It outlived Muray's third marriage and Kahlo's divorce and remarriage to Rivera by one year, ending in 1941. Muray wanted to marry, but when it became apparent that Kahlo wanted Muray as a lover, not a husband, Muray took his leave for good and married his fourth wife, Peggy (Margaret) Muray. He and Kahlo remained good friends until her death, in 1954. After the market crash in 1929, Muray turned away from celebrity and theatrical portraiture, and become a pioneering commercial photographer, famous for his creation of many of the conventions of color advertising. He was considered the master of the three color carbro process.
Жеңіс жолы
Мюррей 1928 және 1932 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында (сабель командасында төртінші орын алған кезде) сабель фехтованиесы түрінде АҚШ атынан жарысты. Ол 1927 және 1928 жылдары АҚШ командалық сабыры ұлттық чемпионатында және 1929 жылы ұлттық сабыры чемпионатында жеңімпаз атанды. 1935 және 1936 жылдары Ұлттық фольга командасының чемпионатында жеңімпаз атанды. Ол 1934 жылы, 1942 жылы, 1950 және 1951 жылдары Жебелі фехтование чемпионатында жеңімпаз атанды. NYAC-дан басқа, ол Вашингтон скверінде фехтование клубы, Фехтование клубы және Сале Сантелли үшін қоршау жасады, әрқайсысын өзінің мансабында білдірді. Мюррей Нью-Йорк атлетика клубының мүшесі болды және клуб үшін өмір бойы фехтованиемен айналысты. Ол 9 ақпан 1961 жылы, клубта фехтование кезінде өлімге ұшырағаннан төрт жыл бұрын, жүрек соққысына ұшырады. Екінші рет дәл сол қоршау бөлмесінде 1965 жылы 2 қарашада Мюррейге соңғы және өлімге әкелетін шабуыл жасалды. Оның есіне арналған фехтование залында оның құрметіне тақта орнатылған. Өмірінде фехтованиемен 60-тан астам медаль жеңіп алған.
Muray competed for the United States at the 1928 and 1932 Summer Olympics (when he came in fourth in sabre team) in the sabre fencing events. He won the US Team Saber National Championship in 1927 and 1928, and the National Saber Championship in 1929. In 1935 and 1936 he won the National Foil Team Championship. He won the Metropolitan Saber Fencing Championship in 1934, 1942, 1950, and 1951. In addition to the NYAC, he fenced for the Washington Square Fencing Club, the Fencers Club, and Salle Santelli, representing each one during his career. Muray represented the New York Athletic Club and was a lifelong fencer for the club. He suffered a heart attack on 9 February 1961, four years prior to his death while fencing at the club, and was saved through the efforts of a fellow fencer and physician Dr. Barry Pariser who performed heart massage. On the second occasion in the very same fencing room Muray was struck again in a final and fatal attack on 2 November 1965. There is a plaque in his honor on display at the fencing room dedicated to his memory. In his lifetime he had won over 60 fencing medals.