Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Атлантолық осістік буыны - бірінші және екінші мойын омыртқасы болып табылатын атлас сүйегі мен ось сүйегінің арасындағы мойынның жоғарғы бөлігіндегі буыны. Бұл - айналмалы буыны.
The atlanto axial joint is a joint in the upper part of the neck between the atlas bone and the axis bone, which are the first and second cervical vertebrae. It is a pivot joint.
Құрылымы
Атлантолық осьтік буыны - бірінші және екінші мойын омыртқасы болып табылатын атлас сүйегі мен ось сүйегінің арасындағы буыны. Бұл - айналмалы буыны. Оттас одонтоидты процесінің және алдыңғы арка мен атлас көлденең буыны құрайтын сақинаның арасында пішінді буыны бар.
The atlanto axial joint is a joint between the atlas bone and the axis bone, which are the first and second cervical vertebrae. It is a pivot joint. There is a pivot articulation between the odontoid process of the axis and the ring formed by the anterior arch and the transverse ligament of the atlas.
Капсула
Атлантоаксиалдық буындық капсулалар қалың және еріген, олар атластың бүйірлік массаларының шеттерін осінің артқы буындық беттерінің шеттерімен байланыстырады. Әрқайсысы артқы және ортаңғы бөлігінде одонтоид процесінің негізіне жақын осьтің денесіне төменден, ал көлденең байланыштың жанында атластың бүйірлік массасына жоғарыдан бекітілген қосымша байланышпен нығайтылады.
The atlantoaxial articular capsules are thick and loose, and connect the margins of the lateral masses of the atlas with those of the posterior articular surfaces of the axis. Each is strengthened at its posterior and medial part by an accessory ligament, which is attached below to the body of the axis near the base of the odontoid process, and above to the lateral mass of the atlas near the transverse ligament.
Клиникалық маңызы
Ми діңкесіне жақын орналасқандықтан және тұрақтандыруда маңызды болғандықтан, атланто-аксиалды буынының сынуы немесе зақымдануы ауыр проблемаларға әкелуі мүмкін. Жалпы жарақаттар мен патологияларға мыналар жатады (бірақ олармен шектелмейді): Денелер: бас сүйегінің елеулі күйзелуі денстерді ми діңесіне итеріп, өлімге әкелуі мүмкін. Құрбылықтардың өзі жарақаттан немесе сүйекке айналудан сынуға бейім. Көлденең буын: Егер атлас буынының көлденең буыны жарақаттан немесе аурудан кейін бұзылып қалса, денс бұдан былай бекімейді және мойын омыртқасының жоғары жағына көтеріліп, сал ауруын тудырады. Егер ол миға жетіп, өлімге әкелуі мүмкін. Ауыр буындар: стресс немесе жарақат әлсіз буындарды созады, бұл шамамен 30% -ға қозғалыс диапазонының ұлғаюына әкеледі. Артқы атлантолық омыртқалық мембрана: генетикалық белгілер кейде сүйекке айналып, саңылауды бұрышқа айналдырады.
Because of its proximity to the brain stem and importance in stabilization, fracture or injury to the atlanto axial joint can cause serious problems. Common trauma and pathologies include (but are not limited to):
The dens: significant depression on the skull can push the dens into the brainstem, causing death. The dens itself is vulnerable to fracture due to trauma or ossification. Transverse ligament: Should the transverse ligament of the atlas fail due to trauma or disease, the dens is no longer anchored and can travel up the cervical spine, causing paralysis. If it reaches the medulla death can result. Alar ligaments: stress or trauma can stretch the weaker alar ligaments, causing an increase in range of motion of approximately 30%. Posterior atlanto occipital membrane: genetic traits can sometimes result in ossification, turning the groove into a foramen.
Артрит
Артрорт атланто- аксиалдық буында пайда болуы мүмкін. Бұл классикалық патофизиологияны қамтиды, мысалы, буындардағы кеміршектің жоғалуы, рентгенография арқылы көрінетін остеофиттер және буындағы тар кеңістікте сүйектің қалыңдауы. Әдетте бұл арақашықтық 2 мм-ден кем болады, кейде ерлерде 3 мм-ден, ал әйелдерде 2,5 мм-ден аспайды.
Osteoarthritis may occur at the atlanto axial joint. This involves classic pathophysiology, such as loss of articular cartilage, osteophytes visible with radiography, and bone thickening with a narrow joint space. Normally, this atlanto dental distance is less than 2 mm, sometimes a maximum of 3 mm is accepted in men and 2.5 mm in women.