Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мейспойт бұрылысы - Гвинендтегі Корристің оңтүстігіндегі темір жол учаскесі. Ол тарихи Мерионшир / Сэр Фейрионнид графлығында, Афон Дулас аңғарында орналасқан. Ол негізінен тарихи Corris темір жолының темір жол торабы ретінде танымал, сонымен қатар аз сандағы тұрғын үйлер орналасқан.
Maespoeth Junction is a railway location to the south of Corris in Gwynedd. It lies in the historic county of Merionethshire/Sir Feirionnydd, in the valley of the Afon Dulas. It is known principally as a railway junction on the historic Corris Railway, and is also the site of a small number of residential dwellings.
Шығу тегі
Мейспот - бұл Ат сүйрейтін Жоғарғы Коррис Трамвайы Коррис Ушафтың айналасындағы шифер карьерлерінен Аберлефенниден келетін Коррис темір жолының негізгі желісімен (асылған 1859) кездескен жер. "Жылы дала" деп аударылатын бұл жердің аты жақын маңдағы бір үймен бөліседі.
Maespoeth was where the horse hauled Upper Corris Tramway from the slate quarries around Corris Uchaf met the main line (opened in 1859) of the Corris Railway coming from Aberllefenni. The place name, which translates as "Hot Field", is shared with a nearby house.
Қозғалтқыштар қоймасының құрылысы
Бұл жер 1878 жылға дейін екі желінің кездесетін жері болған. Сол жылы Corris Railway Company компаниясы Меспоетті сол жылдың соңында іске қосылатын бу қозғалтқыштарын енгізу аясында жоспарланған жаңа қозғалтқыш сарайының орны ретінде анықтады. Екі желіде салынған жаңа үйде теміржолдың үш булы локомотивтері орналасты және локомотивтер мен жылжымалы құрамның ең ауыр жөндеулерін ғана өткізе алатын болды. Дәнекерлер қоймасының солтүстігінде шағын өзен бар. Белгісіз бір уақытта өзеннің бір бөлігі шифермен қапталды және үнемі ағынды сумен жабдықталған дәретханалар үшін ағаштан жасалған дунай немесе латрина салынды. Бұл құрылғы әлі күнге дейін жұмыс істеп тұрса да, теміржол қызметкерлері оны енді қолданбайды. 1920-ші жылдардың басында төртінші локомотивтің келуі моторлар қоймасының сыйымдылығын арттырды, ал машиналар қоймасының оңтүстік қабырғасына қарсы ағаштан салынған шағын ғимарат салынды және бастапқыда темір жолдың алғашқы үш локомотивінің біреуін сақтауға арналған. Кейін бұл ғимаратқа жөндеуден өтіп жатқан вагондар орналастырылды. Ол 1930 жылдардың басында жоғалып кетті. Кейіннен қозғалтқыш сарайдың оңтүстігіне кішірек тас ғимарат салынды және ол Сигналдар және телеграф (S&T) бөлімі үшін тұрақ және қойма ретінде пайдаланылды. Сайттың оңтүстік шетіндегі нүктелер мен сигналдарды басқаратын рычагтың қаңқасын қорғау үшін тас түтін шамы бар ағаштан жасалған сигнал кабинасы салынған. 1930 жылы желі Ұлы Батыс темір жолының бөлігі болғаннан кейін инженерлік машиналардың көп бөлігі алынып тасталды, бірақ моторлар үйі мен оған байланысты құрылыстар 1948 жылы темір жолдың жабылуынан аман қалды және кейіннен Орман шаруашылығы комиссиясының қысқы жұмыс базасы ретінде қызмет етті.
The site was merely the meeting place of the two lines until 1878. In that year the Corris Railway Company identified Maespoeth as the site for its new engine shed, planned as part of the introduction of steam engines, which commenced operating later that year. Constructed in the vee of the two lines, the new shed held the railway's three steam locomotives and was equipped to handle all but the heaviest repairs to the locomotives and rolling stock. Immediately to the north of the engine shed is a small stream. At an unknown date a section of the stream was lined with slate and a wood framed dunny or latrine was built over it to provide toilet facilities with constant running water. Although this remains in situ it is no longer used by railway staff. In the early 1920s the arrival of a fourth locomotive exceeded the capacity of the engine shed, and a small wooden building was built against the south wall of the engine shed and initially used to store one of the railway's original three locomotives. This building was later used to store carriages under repair. It disappeared in the early 1930s. A smaller stone building was later constructed to the south of the engine shed, and used as a stable and store for the Signals & Telegraph (S&T) department. A wooden signal cabin with a stone chimney was built to protect the lever frame controlling the points and signals at the south end of the site. Much of the engineering machinery was removed after the line became part of the Great Western Railway in 1930, but the engine shed and associated structures survived the closure of the railway in 1948 and subsequently served as a winter working base for the Forestry Commission.
Сақтау
1966 жылдан бастап еріктілер тобы Corris темір жолының инфрақұрылымын сақтау бойынша жұмыс істейді. 1981 жылы Мейспот буыны Corris Railway Society қамқорлығымен темір жол иелігіне қайтарылды және моторлы үй енді бір рет темір жолдың локомотивтері үшін үй ретінде және оның инженерлік штабы ретінде өзінің бастапқы мақсатына қызмет етеді. Машиналар үйі ІІ дәрежелі санаттағы ғимарат болып табылады және моторлар үйі мен оған байланысты S&T үйінің төбесін қайта жөндеуді қаржыландыру үшін Heritage Lottery Fund грантын сәтті тартты. Дәнекерхананың оңтүстігіндегі бастапқы S&T сарай да сақталып қалды, қазір еріктілердің асханасы және шағын мұражай ретінде пайдаланылады. Бастапқыда бұл ғимарат қозғалтқыш сарайдан бөлек болған, бірақ екеуінің арасындағы кеңістік қазір дәретхана блогын қамтамасыз ету үшін жабылыпты. Бастапқы сигналдық қорап сақталмаған, бірақ 1990 жылдары алғашқы сигналдық қораптың орнында жаңа сигналдық қорап салынды. Бұл енді тораптық нүктелерді және сигналдарды басқарады. 2009 жылы Corris Railway Society еріктілерімен салынған үлкен жаңа вагондар шатыры алаңның шығыс жағында ашылды. Бұл ғимарат қазір теміржолдың жолаушылар вагондарын салу бағдарламасының бас кеңсесі, сондай-ақ жүк және инженерлік көліктерді күрделі жөндеуге арналған база болып табылады.
From 1966 onwards a group of volunteers has been working on the preservation of the Corris Railway's infrastructure. In 1981 the Maespoeth Junction site was returned to railway ownership under the auspices of the Corris Railway Society and the engine shed now once again serves its original purpose as a home for the railway's locomotives, and as its engineering headquarters. The engine shed is a Grade II listed building, and successfully attracted a large Heritage Lottery Fund grant to fund re roofing of both the engine shed and the associated S&T shed. The original S&T shed to the south of the engine shed also survives, now being used as a volunteer's mess and as a small museum. Originally this building was separate from the engine shed, but the space between the two has now been roofed to provide a toilet block. The original signal box did not survive, but a new signal box was built in the 1990s on the same site as the original. This now controls points and signals around the junction. In 2009 a large new carriage shed, largely built by volunteers from the Corris Railway Society, was opened on the east side of the site. This building is now the headquarters of the railway's passenger carriage construction programme, as well as being a base for the overhauling of freight and engineering vehicles.
Жолаушылар станциясы
Бастапқы теміржолдың Мейспоте жолаушылар станциясы болмаған, бірақ көптеген пойыздар сол жерде тоқтап, рельсті үстіне шығып тұрған құбырдан су алатын, қозғалтқыш сарайының ішіндегі шифер су резервуарынан су алатын, бірнеше жүз метр қашықтықтағы тау ағысынан құйылған темір құбыр арқылы жеткізілетін. Мерекелік темір жол Мейспоетте тұғырнама салды, ол қазіргі уақытта жартылай қалпына келтірілген желінің оңтүстік аялдамасы болып табылады. Станция әлі күнге дейін Мейспот-джонкшн деп аталады, тіпті Жоғарғы Коррис трамвай жолы енді жоқ болса да. Шын мәнінде, жол түйісу жолдары қайтадан салынып, трамвай жолының алғашқы жүз метрлік жолы қайтадан салынып, көршілес жолмен кездесу үшін күрт көтерілді. Ескі трамвайдың соңғы шұңқыры әлі де кейде қозғалтқыштар мен жылжымалы құрамды автомобиль тасымалы үшін тегіс жүк машиналарына ауыстыру үшін пайдаланылады.
The original railway did not have a passenger station at Maespoeth, although most up trains halted there to take water from a pipe overhanging the track, fed from a slate water tank inside the engine shed, supplied via a cast iron pipe from a mountain stream several hundred yards away. The heritage railway has built a platform at Maespoeth and this currently serves as the southern terminus of the partially restored line. The station is still referenced as Maespoeth Junction, even though the Upper Corris Tramway no longer exists. The actual junction track work has been relaid, and rails have been relaid for the first hundred yards of the tramway's route, rising sharply to meet the neighbouring roadway. This last spur of the old tramway is still occasionally used as a facility for transferring engines and rolling stock to flatbed lorries for road transportation.