Кіріспе
Бельгиядағы қорғаныс желісі АҚШ-тағы K және W қоңырау белгілері арасындағы бөлу сызығы KoningshooiktWavre Line, қысқартылып KW Line (; KW stelling) және көбінесе Дийль (Дайль) өзенінен кейін Дайл сызығы деп аталады, бұл Бельгия армиясы дайындаған қорғаныс желісі (Антверпен провинциясы) және Вавр (Брабант провинциясы) арасында Брюссельді ықтимал неміс шабуылынан қорғау үшін. KW желісінің құрылысы 1939 жылдың қыркүйегінде, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, бірақ Бельгияның өзі бейтарап мемлекет болып қалған кезде басталды. Кейіннен ол Ваврден оңтүстікке қарай Намурға (Намур провинциясы) қарай кеңейтілді. Бұл желідің өзі бункерлерден, танкіге қарсы арықтардан және баррикадалардан тұратын, оның ішінде Коинтет элементтері деп аталатын және 1940 жылы мамыр айында Бельгияға неміс шабуылы кезінде одақтастардың стратегиясында басты рөл атқарған. Алайда, оның нақты шайқастағы рөлі өте аз болды. 2009 жылы сақталған жерлерді түгендеу басталды.
the dividing line between K and W callsigns in the United States
The Koningshooikt–Wavre Line, abbreviated to KW Line (; KW stelling) and often known as the Dyle Line after the Dijle (Dyle) river, was a long fortified line of defence prepared by the Belgian Army between Koningshooikt (Province of Antwerp) and Wavre (Province of Brabant) which was intended to protect Brussels from a possible German invasion. Construction on the KW Line began in September 1939 after World War II had begun but while Belgium itself remained a neutral state. It was subsequently extended southwards from Wavre towards Namur (Province of Namur). The line itself consisted of bunkers, anti tank ditches, and barricades including so called Cointet elements and played a key role in Allied strategy during the German invasion of Belgium in May 1940. However, its role in the actual fighting was ultimately minimal. In 2009 an inventory of surviving emplacements was begun.
Өмірбаян
1936 жылдың қазан айында Бельгия Рейн өлкесін ремилитаризациялаудан кейін, неміс күштерін өз шекарасына әкелгеннен кейін, ол франко-неміс соғысына араласады деп қорқып, Франциямен бұрынғы әскери одақтан бас тартты. Бейтараптық саясаты Бельгияның күшті қорғанысы болған жағдайда ғана өмір сүруі мүмкін екені мойындалды. Сондықтан қорғаныс жоспарлары барынша белсенді түрде жүзеге асырылды. Альберт каналы бойымен Антверпеннен қазіргі Эбен-Эмель бекінісіне дейін шығысқа қарай және одан Маза өзені бойымен оңтүстік-батысқа қарай созылған күшті қорғаныс желісі құрылды. Бұл күшті позиция болса да, Бельгияның үлкен неміс шабуылына жалғыз төтеп бере алмайтыны және бейтараптығына қарамастан, неміс ілгерілеуін тоқтату үшін француз армиясымен ынтымақтасуы керек екендігі басынан-ақ түсінікті болды. Эбен-Эмаэль Германияға тым жақын болды, ал ол жасаған көрініс өте үлкен болды, бұл француз күштеріне осындай алдыңғы позицияны иеленуге көмектесуді практикалық ету үшін. Осы себепті Антверпен мен Намур арасындағы қысқа қорғаныс желісі жоспарланды. Бұл "негізгі қарсылық сызығы" болуы керек, ал Альберт каналы Маус сызығы "жақтау сызығы" ретінде жұмыс істейді, жауды одақтас көмекке жету және өзін нығайту үшін жеткілікті уақытқа создырады. Алайда Бельгия үкіметі осы желі бойынша ірі көлемде құрылыс салуды бастауға асықты, өйткені Германия оны бейтараптықты бұзу ретінде және оның шығысындағы аумақты басып алуға шақыру ретінде қарастыра алады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Бельгияға Франция мен Ұлыбритания тарапынан Германияның басып кіруінен бұрын-ақ өз жақтарына тұру үшін едәуір қысым жасалды, себебі Бельгияның қорғанысы одақтас әскерлер оларды нығайтуға уақыт таппай құлап кетеді деп қорқынышты. Мұндай қорқынышты басу үшін Бельгия үкіметі 1939 жылдың қыркүйегінде Антверпен Намурдың жағдайын жақсартуды тез арада бұйырды. Құрылыс жұмыстарын негізінен қыркүйек айында жұмылдырылған әскери қызметшілер, сонымен қатар жеке мердігерлерден жалдалған мыңға жуық азаматтық жұмысшылар атқарды.
Орналасқан жері
Солтүстік шекара Антверпеннің ескі бекінісі белдеуінде орналасқан. Осылайша Брохем, Лиер және Коннингшуикт форттарын пайдалануға болады. Соңғы бекіністен оңтүстікке қарай, желі Хаахтке дейін жалғасты, Мехелен қаласын қорғады. Хаахттен ол Лёвенге дейін жүгірді, бұл қала майдан шебіне қосылды. Бастапқыда бұл жағдай болмаған: бұл секторда 1939 жылдың қарашасы мен 1940 жылдың сәуірінде желі төрт рет шығысқа ауыстырылды. Келесі жиырма шақырым бойы желі Дайл өзенінің ағысымен жүріп, Ваврге жеткенше жалғасты. Конингшуикт пен Вавр арасындағы аймақ бельгиялық армияның күресуі күтілетін негізгі позицияны білдірді және оны жақсартуға көпшілік қаражат бағытталды. Бұл Koningshooikt Wavre желісінің атауын түсіндіреді. 1940 жылдың ақпан айынан бастап желі оңтүстікке қарай Намур бағытында кеңейтілді, бұл "Дайл мен Мез арасындағы Гемблукс ойығын" жабу үшін. Сонымен қатар, Ваврдің батысына қарай орналасқан филиал құрылды, ол Ватерлоо, Галле және Кестерге дейін созылып, Ниноведе аяқталды. Бұл Бельгияның астанасы Брюссельге оңтүстік жақтан кіруді қамтиды. Бұл кеңейту нақты емес, символдық болды, онда тек отыз сегіз пиллбокс және Коинтет элементтерінен жасалған танкіге қарсы желі болды. Ол KW желісі Германияға қарсы бағытталып, Бельгияның бейтараптығын бұзды деген неміс айыптарына қарсы әрекет етті. Батыс бөлімшесі француздардың ықтимал ілгерілеуін болдырмау болып көрінді.
Құрылымы
КВ желісі француз Мажино желісі сияқты артиллерияны қорғайтын заманауи форттармен үлкен бекініс желісі емес еді. Ол жерде тұрақты бекініс гарнизондары болған жоқ. Соғыс жағдайында, тұрақты жаяу әскер дивизиялары Альберт каналынан кейін өздерін қашықтықта ұстап тұру керек болды. Құрылыс жұмыстары телефон желісінен, командалық бункерлерден, пулеметтер үшін пилоттық қораптардан, танкіге қарсы кедергілерден және су басудан тұратын инфрақұрылымды қамтамасыз ету арқылы осы қорғанды дайындауға бағытталған. Қазба қазу, тікенді сыммен байлау немесе мина өрістерін алдын ала орналастыру үшін көп нәрсе жасалмады. Осылайша төрт жүзге жуық бетон қоралар салынды. Олардың көпшілігі қорғаныс желісінің алдыңғы жағында, негізгі кедергілердің артында орналастырылды. Тереңдікті қамтамасыз ету үшін батысқа қарай бір шақырымдай жерде қоқыс жәшіктерінің екінші қатары орналасқан. Алайда, су басулар алдыңғы сызықтың алдында орналасқан кезде, олар екінші пиллбокс сызығын қажет етпейтін жеткілікті қорғаныс ұсынады деп есептелді. Мехеленнің алдында Дайль өзені батысқа қарай бұрылады. Бұл ерекше осал жер деп саналды және Дайл мен Нете өзендерінің арасында Мехеленнің шығыс жағалауларын қамтитын үшінші қатар қоралар салынды. Құрылыс жоспарларындағы көптеген өзгерістерге байланысты Лёвеннің батысында бірнеше желілер де болды. Бұл қораптар неміс 15 см sFH 18 гаубицасының соққыларына төтеп бере алды, бұл неміс пехоталық дивизияларының ең ауыр гаубицасы болды. Олар біркелкі емес еді; әр қорап өзінің орналасқан жерінің ерекше жағдайларына бейімделіп, өлі бұрыштарды болдырмау және жиі отты отты рұқсат ету үшін жасалған. Осы мақсатта олар бір автоматты орналастыруға болатын үш камераны қамтиды. Қарулы автоматтар тұрақты құрылғылар емес еді; қаптау сызығынан шегінген әскерлер өздерінің "Максим" деп аталатын MG 08-ін алып келулері керек еді. Мыңдаған Коинтет элементтері КВ сызығында орнатылды. Олар Бельгияның жүрегі арқылы мүмкін болатын неміс броньды шабуылға қарсы қорғаныс желісі ретінде әрекет ету үшін Koningshooikt ауылы мен Вавр қаласы арасында ұзақ темір қабырғаны құрады. Коинтет элементтері сондай-ақ Брюссельге оңтүстік бағытты қорғауға арналған КВ желісінің қосалқы тармағында танкіге қарсы желі ретінде қолданылды. Бұл желі Вевердегі негізгі желіден бөлініп, одан Хальге дейін, содан кейін Ниновеге дейін созылып, Дендер өзенінің жағалауында аяқталды. Коинтет элементтері бір-біріне зигзаг түрінде орналастырылып, болат сымдармен қосылды. Олар негізгі жолдардың маңында жергілікті көліктердің өтуіне мүмкіндік беру үшін жерге бекітілген бетон бағаналарға бекітілді. 1940 жылдың мамырында, ауысу бағдарламасына байланысты элементтер үздіксіз сызықты құрамады, сондықтан оларды 3-ші және 4-ші танк дивизиялары оңай айналып өтті.