Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2020 жылғы фильмнің бейімделуі Г. Х. бойынша құмарлық (A paixão segundo G. H.) - 1964 жылы жарық көрген бразилиялық жазушы Кларис Лиспектордың мистикалық романы. Бұл шығармада Г.Х. деп аталатын әйелдің монологы бар. Ол өткен күні шкафтың есігінде тарақанды басып кеткеннен кейін туындаған дағдарысты баяндайды. Оның каноникалық мәртебесі 1988 жылы Латын Америка әдебиетінің ең ұлы шығармаларының сын басылымдарының ЮНЕСКО сериясына кіру арқылы танылды. Оны ағылшын тіліне екі рет аударған, бірінші рет 1988 жылы Рональд В. Соуза, содан кейін 2012 жылы Идра Новей.
the 2020 film adaptation
The Passion According to G. H. (A paixão segundo G. H.) is a mystical novel by Brazilian writer Clarice Lispector, published in 1964. The work takes the form of a monologue by a woman, identified only as G. H., telling of the crisis that ensued the previous day after she crushed a cockroach in the door of a wardrobe. Its canonical status was recognized in 1988 by its inclusion in the Arquivos Collection, the UNESCO series of critical editions of the greatest works of Latin American literature. It has been translated into English twice, the first time in 1988 by Ronald W. Sousa, and then by Idra Novey in 2012.
Бастапқы және жарияланым
Роман 1963 жылдың соңында, Лизпектордың өміріндегі қиын кезеңнен кейін тез жарылып жазылды. "Бұл өте таңғаларлық", - деп есіне алды ол, "себебі мен ең нашар жағдайда болдым, сезімталдық жағынан да, отбасымда да, бәрі күрделі болды, мен "Жанығу" романын жаздым, оның бұған еш қатысы жоқ". Роман келесі жылы Лиспектордың достары Рубем Брага мен Фернандо Сабино басқаратын Editora do Author баспасында жарық көрді.
The novel was written in a quick burst at the end of 1963, following a period of difficulty in Lispector's life. "It's strange," she remembered, "because I was in the worst of situations, sentimentally as well as in my family, everything complicated, and I wrote The Passion, which has nothing to do with that." The novel was published in the following year by Editora do Author, which was run by Lispector's friends Rubem Braga and Fernando Sabino.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Кітаптың басында Рио-де-Жанейродағы бір пәтерде тұратын Г.Х. есімді бай адам өткен күні өзіне не болғанын еске алады. Қызметші қыздың есімін ұмытып, оның бет-әлпетін есіне түсіру үшін күреседі. "Мен бөлмеге кірмес бұрын, мен кім едім?" Г.Х. сұрайды. "Мен өзгелер мені қалай көрсе, мен де солай көрдім". Г.Х. қызметші қыздың бөлмесі бұзылған деп күткенмен, ол "қатерлі заттарды алып тастаған ақылсыздардың ауруханасындағыдай таза және дірілденетін бөлме" деп таңғалады. Қызметші бөлмесінің ақ қабырғасында ер адам, әйел адам және ит бейнелері бар қара таңбалар бар. Г.Х. суретті қарап, қызметші қыздың өзін жек көретінін түсінеді. Ашулы күйі ол шкафты ашады да, ішінен шырмалып келе жатқан тарақаннан қорқады. Ол есікті тарақанға қағып, оның ішкі ағзаларының әлі тірі денесінен шығып жатқанын көреді. Г.Х. көрініске қатты таңғалады, бірақ ол өліп бара жатқан жәндікке деген қарсы тұрмайтын қызығушылықпен бөлмеде қалады. Ол айқайлағысы келеді, бірақ ол тым кеш екенін біледі: "Егер мен тірі, дауыссыз және қатты екендігіме ескерту жасасам, олар мені алып кетеді, өйткені олар мүмкін әлемнен кететіндерді алып кетеді, ерекше зат алып кетеді, айқайлаушы зат [sic]". Жәндікке қарап, оның адамдық тұлғасы бұзыла бастайды; ақырында, оның мистикалық дағдарысының шыңына жеткенде, ол әуесқойлықпен тарақаннан ағып жатқан материяны алады - ғаламның негізгі, жасырын материясын, ол тарақанмен бөліседі - және оны аузына салады.
When the book opens, G. H., a well to do resident of a Rio de Janeiro penthouse, reminisces on what happened to her the previous day, when she decided to clean out the room occupied by the black maid, who had just quit. She forgets the maid's name, and struggles to recall her face. "Before I entered the room, what was I?" G. H. asks. "I was what others had always seen me be, and that was the way I knew myself." Though G. H. expects the maid's room to be a mess, she is instead surprised to find "an entirely clean and vibrating room as in an insane asylum from which dangerous objects have been removed". On the white wall of the maid's room are black scratches outlining the forms of a man, a woman, and a dog. G. H. regards the drawing and realizes that the maid had hated her. Furious, she opens the wardrobe and is frightened by a cockroach crawling from inside it. She slams the door shut onto the cockroach, and sees the insect's innards ooze out of its still living body. G. H. is appalled by the sight, but she is trapped in the room by the irresistible fascination for the dying insect. She wants to scream, but she knows it is already too late: "If I raised the alarm at being alive, voiceless and hard they would drag me away since they drag away those who depart the possible world, the exceptional being is dragged away, the screaming being [sic]." Staring at the insect, her human personality begins to break down; finally, at the height of her mystic crisis, she famously takes the matter oozing from the cockroach — the fundamental, anonymous matter of the universe which she shares with the roach — and puts it in her mouth.
Әдеби мәні және сын
Өлер алдында Лиспектор бір журналиске өзінің барлық кітаптарының ішінде Г. Х. "жазушы ретінде өзінің талаптарына ең жақсы сай келетін" деп айтқан. Көптеген сыншылар келісті, және бразилиялық авторлардың аз ғана бірі бұл туралы пікір білдірмеді, бұл туралы философ Бенедито Нуньес редакциялаған ЮНЕСКО басылымының кең көлемді библиографиясы көрсетеді. Романның португал тілінен ағылшын тіліне аудармашысы Рональд В. Суза романның тілдік динамикасының негізгі мәселесін қалай қарастыратынын қайта қарастырады. Романтикалық немесе авангардтық позицияда динамиканы көрудің орнына, Суза Лиспектор тілді қайта құруға емес, оның ішінде жұмыс істеуге тырысады деп санайды. Романның барысында "Г.Х. тілдің негізі болып табылатын негізгі қарама-қайшылықтарды біздің көз алдымызда зерттейді".
Shortly before her death, Lispector told a reporter that of all her books G. H. was the one that "best corresponded to her demands as a writer". Many critics have agreed, and few Brazilian authors have failed to comment on it, as the extensive bibliography in the UNESCO edition, edited by philosopher Benedito Nunes, indicates. Ronald W. Sousa, translator of the novel from Portuguese to English, re examines the way most criticism addresses the key issue of the language dynamics of the novel. Rather than seeing the dynamics in a Romantic or avant garde position, Sousa poses that Lispector does not seek to remake language but rather seeks to work within it. Throughout the novel, "G. H. explores before our eyes some of the key oppositions upon which language is built."