Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шри Мутусвами Дикшитардың (1776-1836) жазған "Камаламба Нававарана Критис" - үнді классикалық музыкасының карнатик жүйесіндегі ең танымал музыкалық шығармалардың бірі. Олар композитордың тек қана техникалық шеберлігін ғана емес, сонымен қатар индуистік философияның адвайтик мектебінің және тантрикалық рәсімдердің элементтерін көрсететін қазыналар.
The Kamalamba Navavarana Kritis by Shri Muthuswami Dikshitar (1776 1836) are some of the most famous pieces of music in the Carnatic system of Indian classical music. They are treasures which embody not only the technical brilliance of the composer but also offer a peep into the advaitic school of Hindu philosophy and elements of Tantric rituals.
Шолу
Бұл әндер Оңтүстік Үндістанның Тамил Наду штатының Танжор ауданындағы Тируварурда ғибадат ететін Камаламба құдайының даңқына арналады. "Құдайша" - бұл ғаламның құдай анасы немесе ең жоғарғы сана. Әннің сөздері мен сипаттамалық бөлшектері Ведантика (адвайта) дәстүрінің мистикалық символикасымен толтырылған, ал адам ағзасының чакралары композицияларда сипатталған эволюциялық аспектілермен тығыз байланысты, олар композитордың ғылыми ауқымы, музыкалық тереңдігі мен мистикалық маңызын көрсетеді. Нававарна - Деви ғибадат етудің негізгі тәсілдерінің бірі - Шри Чакра янтрасының 9 қабаттарын білдіреді. Әр аварнаның өзіне байланысты құдайлары бар, олар әр әнде айтылады. Музыкалық жағынан олар өте жақсы, және Тоди, Кальяни, Камбоджи, Шанкарабаранам, Сахана, Анандбхаирави және Бхаирави сияқты белгілі рагалардың (мелодиялық формалар) әсемдіктері Пуннагаварали, Ганта және Ахири сияқты аз танымал рагалардың әуендік әуендеріне қарсы қойылады. Дикшитар бірнеше тала (уақыт өлшемі) қолданады, бірақ Рупакам (3 соққы) оның сүйіктісі болып көрінеді. Камбходжи мен Бхаирави шығармаларында Ата талам (14 соққы) және Мисра Жампа (10 соққы) орындаудың техникалық қиындықтары себепті сирек қолданылады. Қосымша элемент - әр түрлі кейс аяқтарының қолданылуы (санскрит: विभक्ति:) (Дикшитар өзінің басқа топтық критикаларында, мысалы, Абхаямба және Нилотпаламба жиынтығында қолданады). Тодидегі дхьяна (көрсету) крити - дауысты жағдайда, одан кейін анандабхаирави - номинативте, кальяни - аккузативте, шанкарабаран - аспаптық, камбхожи - дативте, бхаирави - аблятивте және т.б. Ахиридегі тоғызыншы аварана критиде барлық кейстер бар; раганың өзінде октавадағы барлық 22 шрути (ноталар) бар. Барлық мелодиялық және уақытша элементтердің бір критиде осындай бірігуі "ахам Брахмазми" немесе Абсолютпен толық бірлік туралы адвайтикалық идеалды білдірудің музыкалық тәсілі деп есептеледі. Шынында да, Ахири композициясы музыка жағынан ерекше, әсіресе, қайталанатын және ерекше прозалық бөлімдері бар паллави бір-біріне бірқалыпты қосылған. Сет қысқа және тәтті мангаламмен (жақсы қорытынды) Шри-рагамда Ханда Экам (5 биттік талам) күйінде аяқталады. Сондықтан бүкіл жиынтық дхьянамнан (жалған шақыру), тоғыз аварананнан және мангаламнан (қорытынды) тұрады, барлығы 11 дана.
These songs are set in praise of the Goddess Kamalamba who is enshrined in Tiruvarur in the Tanjore district of Tamil Nadu in South India. The Goddess is the reference to the Divine Mother of the universe, or the Supreme Consciousness. The lyrics and the descriptive details are loaded with the mystical symbolism of the Vedantic (advaita) tradition and the chakras of the human system are closely linked to the evolutionary aspects described in the compositions that reflect the scholarly reach, musical depth and mystical significance of the composer. Navavarna refers to the 9 layers of the Sri Chakra yantra, one of the primary modes of Devi worship. Each avarna has a deity associated with it, which is mentioned in each of the songs. Musically, they are par excellence and the majestic sweep of well known ragas (melodic forms) like Todi, Kalyani, Kambhoji, Sankarabharanam, Sahana, Anandabhairavi and Bhairavi are offset against haunting melodies in lesser known ragas like Punnagavarali, Ghanta and Ahiri. Dikshitar uses several talas (time measures) although Rupakam (3 beats) seems to be his favourite. Ata talam (14 beats) and Misra Jampa (10 beats) in the Kambhoji and Bhairavi pieces are rarely used because of the technical difficulty in executing these. An added element is the use of different case endings (Sanskrit: विभक्तिः) (which Dikshitar uses in his other group krities, like the Abhayamba and Nilotpalamba set). The Dhyana (invocatory) kriti in Todi is in the vocative case, followed by the Anandabhairavi in the nominative, Kalyani in the accusative, Sankarabharanam in the instrumental, Kambhoji in the dative, Bhairavi in the ablative and so on. The ninth avarana kriti in Ahiri has all the cases; the raga itself has all the 22 Sruti (notes) in the octave. It is believed that such a fusion of all melodic and temporal elements in the same kriti is a musical way of expressing the advaitic ideal of "aham Brahmasmi" or complete union with the Absolute. Indeed, the Ahiri composition is very unusual musically especially the pallavi which has a repeating and distinctive prose sections, are seamlessly put together. The set concludes with a short and sweet mangalam (auspicious conclusion) in Sri ragam set in Khanda Ekam (5 beat talam). The entire set consists therefore of the dhyanam (invocation), the nine avaranas, and the mangalam (conclusion), a total of 11 pieces.