Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1968 жылғы Ұлттық су тасқыны сақтандыру туралы заң - 1968 жылғы Тұрғын үй және қала құрылысы туралы заңның XIII тарауы ретінде қабылданған және Президент Линдон Б. Джонсон қол қойған, Ұлттық су тасқыны сақтандыру бағдарламасын (NFIP) құруға әкелген АҚШ-тағы федералды заң.
The National Flood Insurance Act of 1968 is a federal law in the United States that was enacted as Title XIII of the Housing and Urban Development Act of 1968 and signed into law by President Lyndon B. Johnson that led to the creation of the National Flood Insurance Program (NFIP).
Актінің шығу тегі
Бұл әрекет су тасқынынан болған көптен бері орын алып келе жатқан мүліктік залал мен адам өмірінің құлдырауынан туындаған. Заңнама, ақыр соңында, Флорида мен Луизианада 1965 жылы Бетси дауылынан болған тасқыннан кейін болған апаттан кейін болған су тасқынынан болған зардаптарға байланысты жарияланды.
The act was motivated by a long history of property damage and loss of life due to flooding. The legislation was finally promulgated because of the recent flood loss sustained in Florida and Louisiana following the destruction caused by the Hurricane Betsy flood surge in 1965.
Түзетулер
Бағдарламаға алғаш рет 1973 жылғы "Сел апатынан қорғау туралы" заңмен өзгерістер енгізілді, ол ССЖА-дағы мүлікті қорғау үшін су тасқынынан сақтандыруды міндетті етті. 1982 жылы Заңға Жағалаудағы кедергілер туралы заңмен (CBRA) өзгерістер енгізілді. CBRA Джон Х. Чафи жағалаулық кедергі ресурстары жүйесін (CBRS) бейнелейтін карталар жиынтығын қабылдады, онда жаңа немесе айтарлықтай жақсартылған құрылымдар үшін федералды су тасқыны сақтандыруы жоқ. 1994 жылғы Ұлттық су тасқыны сақтандыру реформасы туралы заңда NFIP-те Қоғамдық рейтингтік жүйе (аумақтарды су тасқыны алаңдарындағы даму үшін минималды федералды талаптарды арттыруға шақыратын ынталандыру бағдарламасы) кодталды. Бағдарламаға 2004 жылғы су тасқыны сақтандыру реформасы туралы заңда өзгерістер енгізілді. FIRA FEMA-ға дайын сатушыларға қайта-қайта өте ауыр шығынға ұшыраған мүліктерді сатып алуға көмек ұсынуға және бас тартқандарға сыйлықақыны көтеруді қолдануға рұқсат берді.
The program was first amended by the Flood Disaster Protection Act of 1973, which made the purchase of flood insurance mandatory for the protection of property within SFHAs. In 1982, the Act was amended by the Coastal Barrier Resources Act (CBRA). The CBRA enacted a set of maps depicting the John H. Chafee Coastal Barrier Resources System (CBRS) in which federal flood insurance is unavailable for new or significantly improved structures. The National Flood Insurance Reform Act of 1994 codified the Community Rating System (an incentive program that encourages communities to exceed the minimal federal requirements for development within floodplains) within the NFIP. The program was further amended by the Flood Insurance Reform Act of 2004, with the goal of reducing "losses to properties for which repetitive flood insurance claim payments have been made." More specifically, FIRA authorized FEMA to offer assistance in the buyout of Severe Repetitive Loss Properties to willing sellers and impose premium hikes on those that refused.
2012 жылғы "Биггерт-Уотерс" су тасқыны сақтандыру реформасы туралы заң
2012 жылғы "Биггерт-Уотерс" су тасқыны сақтандыру реформасы туралы заң "су тасқыны көп болатын аймақтарда өмір сүрудің шынайы тәуекелін көрсету үшін сыйлықақыны көтеруге мүмкіндік беру үшін жасалды". Заң жобасы Ұлттық су тасқынынан сақтандыру бағдарламасының өсіп келе жатқан қарызымен күресуге тиіс еді, бұл үшін сыйлықақылар су тасқынынан болатын нақты қауіп-қатерді көрсетуі керек еді. Нәтижесінде сақтандыру сыйлықақысы 10 есеге өсті. Осы заңдағы реформалар су тасқынынан сақтандыру сыйлықақыларын нақты су басу қаупін көрсетуге мәжбүрлеуді көздеді, бұл сыйлықақыларды көтеруге әкелді. Сонымен қатар, ол Ұлттық су тасқынынан сақтандыру бағдарламасына қосымша реформалар енгізеді және 2012 жылғы "Биггерт-Уотерс" су тасқынынан сақтандыру реформасы туралы заңның кейбір ережелерін кейінге қалдырады. "Салық төлеушілерді ақылға қонымды ойлау" тобының мүшесі Стивен Эллис "17 немесе 18 рет су басқан, бірақ әлі де сақтандырудың қорғауында болған үйлерді" атап өтті.
The Biggert–Waters Flood Insurance Reform Act of 2012 was "designed to allow premiums to rise to reflect the true risk of living in high flood areas." The bill was supposed to deal with the increasing debt of the National Flood Insurance Program by requiring the premiums to reflect real flood risks. The result was a 10 fold increase in premiums. The reforms from that law were meant to require flood insurance premiums to actually reflect the real risk of flooding, which led to an increase in premiums. It would also make additional reforms to the National Flood Insurance Program and delay some of the provisions of the Biggert–Waters Flood Insurance Reform Act of 2012. Stephen Ellis, of the group Taxpayers for Common Sense, points to "properties that flooded 17 or 18 times that were still covered under the federal insurance program" without premiums going up.