Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
L'esule di Granata (Гранаданың жер аударылуы) - Джакомо Мейербердің екі актідегі мелодрама serio (сериоздық опера). Итальяндық либреттоны Феличе Романи жазды. Ол Гранада патшалығының соңғы күндері Зегреди мен Абенцераги фракциялары арасындағы бәсекелестікке негізделген. Ол Мейербиердің итальяндық операларының бесіншісі, бірақ XIX ғасырда тек үш рет сахналанған. Әлемдік премьерасы 1822 жылы 12 наурызда Миланның Ла Скала театрында өтті.
L'esule di Granata (The Exile of Granada) is a melodramma serio (serious opera) in two acts by Giacomo Meyerbeer. The Italian libretto was by Felice Romani based on the rivalries between the Zegridi and the Abenceraggi factions in the last days of the kingdom of Granada. It is the fifth of Meyerbeer's Italian operas but had only three confirmed stagings in the 19th century. The world premiere took place at La Scala, Milan, on 12 March, 1822.
Өмірбаян
Берлинде бай отбасында дүниеге келген Жакомо Мейербердің жас кезінде музыкалық амбициялары болды және Италияда оқыды және саяхаттады. Сол кездегі итальяндық композитор Россинидің әсерінен әсер алған Мейербер 1817 жылы Падуада Ромильда е Костанца стилімен опера жазды. Содан кейін ол итальян тілінде тағы үш опера құрастырды. Семирамида riconosciuta, Турин 1819, Эмма ди Ресбурго, Венеция, сондай-ақ 1819, және Маргарита д'Анжу, Ла Скала, Милан, 1820. Бұл үш операның барлығы көрермендер мен сыншылардың құлшынысымен қабылдады, содан кейін Мейербер Римге барып, Аргентина театрына жаңа опера ұсынды. Опера L'Almanzore деп аталатын, мәтіні Gaetano Rossi шығарған болуы мүмкін, Жан Пьер Кларис де Флорианның пьесасы негізінде, ол Cherubini операсының негізі ретінде қызмет еткен, Les Abencerages, 1813 жылы Парижде ұсынылды. Алайда Мейербир де, оның басты роліндегі әйел де репетиция кезінде ауырып қалды, сондықтан жоба тоқтатылды. Либреттоны Феличе Романи қайта өңдеп, жаңа музыка жазды, ал опера Ла Скалада L'esule di Granata деген атпен берілді.
Born in Berlin to a wealthy family, as a young man Giacomo Meyerbeer had musical ambitions and studied and traveled in Italy. Much impressed and influenced by the leading Italian composer of operas of the day, Rossini, Meyerbeer composed an opera in the style of that composer, Romilda e Costanza, which was produced in Padua in 1817. He then went on to compose three further operas in Italian for three different cities – Semiramide riconosciuta, Turin 1819, Emma di Resburgo, Venice, also 1819, and Margherita d'Anjou, for La Scala, Milan, 1820. These three operas all had enthusiastic receptions from audiences and critics and Meyerbeer then went to Rome to present a new opera for the Teatro Argentina there. The opera was to have been called L'Almanzore, with a text probably by Gaetano Rossi, based on a play by Jean Pierre Claris de Florian which had already served as the basis for an opera by Cherubini, Les Abencerages, presented in Paris in 1813. However both Meyerbeer and the leading lady of the piece fell ill during rehearsals, and the project was abandoned. The libretto was reworked by Felice Romani, new music composed, and the opera given under the title L'esule di Granata at La Scala.
Музыкалық ерекшеліктері
Операның ашылуындағы кең құрылым, сахналық оркестрді қоса алғанда, орасан зор оркестрлік эффекттер, күрделі хорлар мен ансамбльдер - бұл операның ерекшеліктері.
An expansive structure in the opening of the opera, grandiose orchestral effects including a stage band, and elaborate choruses and ensembles are features of this opera.