Charles D. W. Canham

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының Армиясының генерал-майоры генерал Чарльз Дрейпер Уильям Канхам (1901 жылы 26 қаңтар - 1963 жылы 21 тамыз) - 1944 жылы 6 маусымда Франциядағы Нормандиядағы Омаха жағасына қонған 29-шы жаяу әскер дивизиясының 116-шы жаяу әскер полкінің командирі.

Өмірбаян

Чарльз Д. У. Канхам 1901 жылдың 26 қаңтарында Миссисипи штатының Кола қаласында дүниеге келген. 1919 жылы 23 мамырда әскер қатарына кірді. 1921 жылы сержант ретінде Канэм армияның алғашқы дайындық мектебінде курс оқыды. Ол таңдалды және 1926 жылы Вест-Пойнт оқу орнын тәмамдады. Омаха жағалауындағы армия рейнджерлерінің бір ротасымен бірге. Жағаға жеткеннен кейін көп ұзамай Канхамның билегі атып, эвакуациядан бас тартты, ол өз адамдарын Омахадан және ішкі аймаққа көшірді. Сержант Боб Слотхер (D ротасы, 116-шы) Кенхамның жауынгерлерге жағадан шығып, немістерді өлтіруге айқайлағанын еске алады. Ол Германияның миномет шабуылдарынан қашып, қақпанға тығылып жатқан бір лейтенантқа: "Одан шығып, басшылық таныт!" - деп айқайлағанын еске алады. Дон Маккарти (Штаб-компания, 116-шы) Кэнхэмді жаудың отына тап болып жағажайда тік жүріп жатқанын көргенін еске алады: "Мен сол жерден тозаққа шығып, алға жылжуға тырыстым. Мен немістерден гөрі полковник Кенхемнен қорқатынмын". Омаха жағалауындағы әрекеттері және Сент-Лоны алу үшін күрескені үшін ол Құрама Штаттардың соғыстағы ерлігі үшін екінші жоғары наградасын - "Құрмет белгісі" төсбелгісін алды. Көп ұзамай Канхам бригадир генерал болып тағайындалды және 8-ші жаяу әскер дивизиясының дивизия командирі атына тағайындалды. Осы қызметте Брест портындағы неміс гарнизонының берілуі кезінде (Брест үшін шайқасты қараңыз) Канхам 8-ші жаяу әскер дивизиясының ұраны болатын сөздерді айтты. Неміс десанттық әскерлерінің басшысы генерал дер Фалсширмтруп (үш жұлдызды атақ) Герман Бернхард Рамке штабына кіргеннен кейін, Рамке капитуляцияның шарты ретінде төменгі қатардағы Канхамның сенімхаттарын білуді талап етті. Ол қобалжымай, өзімен бірге алып келген лас әрі шаршаған американдық сарбаздарға қарап: "Бұл менің куәлігім", - деді. Бұл оқиға туралы The New York Times газетінде жазылған. Бұл оқиғаның оқиғасы, жауынгерлік басшының өздігінен берген мәлімдемесінде, Америка армиясының, жеке солдаттың, шынайы күш-қуатына берілген ең үлкен құрмет деп саналады. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанда Канэм Құрмет медалінен басқа барлық ерлік үшін марапатталды. Ол британ армиясының генерал Бернард Л. Монтгомеридің "Құрмет көрсету орденімен" және Франциядан ерлік үшін бірнеше наградамен марапатталды. Соғыстан кейін Канхам 82-ші әуеде десант дивизиясының дивизия командирі болды, кейіннен 82-ші дивизияның қолбасшысы болды. Сонымен қатар, ол 3-ші жаяу әскер дивизиясының және XI корпустың қолбасшысы болды.

Charles D. W. Canham was born in Kola, Mississippi, on January 26, 1901. He joined the Army on May 23, 1919. In 1921, as a sergeant, Canham took a course in the Army's first preparatory school to allow soldiers from the ranks to attend the United States Military Academy. He was chosen, and graduated from West Point in 1926. of Omaha Beach along with one company of Army Rangers. Shortly after hitting the beach, Canham was shot through the wrist, refusing evacuation, he moved his men off Omaha and inland. Sergeant Bob Slaughter (D Company, 116th) remembers Canham screaming at soldiers to move off the beach and go kill Germans. Slaughter remembers him yelling at one lieutenant hiding in a pillbox from a German mortar barrage, "Get your ass out of there and show some leadership!". Don McCarthy (Headquarters Company, 116th) remembers seeing Canham walking upright along the beach in the face of enemy fire, "I got the hell out of there and moved forward. I was more afraid of Colonel Canham than I was of the Germans." For his actions on Omaha Beach, and the fighting to take Saint Lô, he received the United States' second highest award for valor in combat, the Distinguished Service Cross. Soon afterwards Canham was promoted to Brigadier General and was named as the Assistant Division Commander of the 8th Infantry Division. It was in this capacity during the surrender of the German garrison at the Port of Brest (see Battle for Brest) that Canham spoke the words that would become the 8th Infantry Division's motto. Upon entering the headquarters of General der Fallschirmtruppe (a three star rank) Hermann Bernhard Ramcke, a leader of German paratroops, Ramcke demanded to know the lower ranking Canham's credentials as a condition of surrender. Unruffled, Canham pointed to the dirty and tired American soldiers he had brought with him to witness the surrender and said, "These are my credentials." The account of this event, which was reported in The New York Times, saw in this spontaneous statement of a combat leader the greatest tribute ever paid to the real power of the American Army, the individual soldier. By the end of World War II, Canham had earned every award for valor except the Medal of Honor from the United States. He was awarded the Distinguished Service Order by General Bernard L. Montgomery of the British Army and several awards for valor from France. After the war, Canham was Assistant Division Commander of the 82nd Airborne Division and later became commanding general of the 82nd. He was also the commanding general of the 3rd Infantry Division and the commanding general of XI Corps.

Кейінгі өмірі

Канхам армиядан 1960 жылы 41 жыл қызмет еткеннен кейін зейнеткерлікке шықты. Ол 1963 жылы 21 тамызда 62 жасында Уолтер Рид бас ауруханасында қайтыс болды және Арлингтон ұлттық зиратында жерленді.