Кіріспе
Мәжбүрлі мұрагерлік кезінде қайтыс болған адамның мүлкі (de cujus) екі бөлікке бөлінеді. Өлген адамның жақын туыстарына (конъюнктиссими) берілетін мүлкі. Қалау бойынша үлестірілген, немесе еркін меншікті, ерік бойынша еркін иеленуге болады. Мәжбүрлі мұрагерлік, әдетте, азаматтық құқық құқықтық жүйелерінің ерекшелігі болып табылады, олар жалпы құқық юрисдикцияларынан айырмашылығы, өсиет жасаудың толық еркіндігін мойындамайды. Әдетте мәжбүрлі мұрагерлік кезінде қайтыс болған адамның мүлкі жинақталады және міндеттемелерді өтеусіз таратылады, яғни мұраны қабылдау мұрагерлік мүлiкке байланысты міндеттемелерді қабылдауды қамтиды. Қатаң түрде қалдырылған мүлік үлестерге бөлінеді, олар: (заңды немесе бала үлесі) және ерлі-зайыптылардың үлесі. Бұл ерікпен жеңе алмайтын ең аз қорғанысты қамтамасыз етеді. Ал ерікті мұра қалдырушы өлгеннен кейін оны өсиет бойынша өз қалауынша иеленушіге үлестіреді. Қатаң мұрагерлер деп мәжбүрлі түрде мұрагерлерді атайды. Бұл сөз Луизиананың заң тілінен шыққан және испандық sucesión forzosa сөзінің көшірмесі.
Forced heirship is a form of testate partible inheritance which mandates how the deceased's estate is to be disposed and which tends to guarantee an inheritance for family of the deceased. In forced heirship, the estate of a deceased (de cujus) is separated into two portions. An indefeasible portion, the forced estate, passing to the deceased's next of kin (conjunctissimi). A discretionary portion, or free estate, to be freely disposed of by will. Forced heirship is generally a feature of civil law legal systems which do not recognize total freedom of testation, in contrast with common law jurisdictions. Normally in forced heirship, the deceased's estate is in gathered and wound up without discharging liabilities, which means accepting inheritance includes accepting the liabilities attached to inherited property. The forced estate is divided into shares which include the share of issue (legitime or child's share) and the spousal share. This provides a minimum protection that cannot be defeated by will. The free estate, on the other hand, is at the discretion of a testator to be distributed by will on death to whomever he or she chooses. Takers in the forced estate are known as forced heirs. The expression comes from Louisianan legal language and is ultimately a calque of Spanish sucesión forzosa.
Шолу
Азаматтық құқық юрисдикцияларында мәжбүрлі мұрагерлік заңдары кең таралған; оларға Бразилия, Франция, Германия, Италия, Испания, Швейцария және Жапония сияқты ірі елдер кіреді. Көп балалы немесе баласыз және өмірде қалған жұбайы жоқ жағдайларда үлесті есептеу әр елде әр түрлі болады. Мысалы, Германияда мұрагерге өсиетсіз қалған жағдайда берілетін үлестің жартысы беріледі. Ислам заңдарында, мысалы, Сауд Арабиясында, мәжбүрлі мұрагерлік ереже болып табылады және өсиеттер өте сирек кездеседі. Мұра қалдырушы мұраның үштен бірін ғана және тек заңды мұрагерлер тобынан тыс адамдарға ғана үлестіре алады (мысалы, бір ұлы екіншісінен көп мұрагер бола алмайды). Мәжбүрлі мұрагерлікті жақтағандар мұра қалдырушылардың өздерінің асыраушыларына жеткілікті жағдай жасауды талап етуі өте орынды деп санайды және әлемдегі көптеген елдер асыраушыларды мұқтаждықта қалдыратын жағдайда өсиеттерді өзгертуге рұқсат етеді. Сыншылар өсиеттерді ең төменгі дәрежеге дейін өзгертіп, асыраушыларына жеткілікті қаржылық қолдау көрсету мен өсиет қалдырушыға мұраны немесе мұраның бір бөлігін кез-келген қыз балаларға немесе жас ер балаларға бөлуді тыйым салу арасында үлкен айырмашылық бар екенін және қайтыс болған адамды өлім кезінде белгілі бір жолмен өз мүлкін бөлуді мәжбүрлеу, оларға өмір бойы қалай істеу керектігін айтудан гөрі аз жек көрінішті бола алмайды деп болжайды.
Тарих
Бұл мекеме германдық дәстүр бойынша өлген адамның жеке мүлкі үшке бөлінді - жесірдің бөлігі, балалардың бөлігі және өлген адамның бөлігі - соңғысы киім, қару, мал және құрал-жабдықтар, әдетте, қайтыс болған адаммен бірге жерленді. Христиандық жерлеу рәсімдері қабылданғаннан кейін, өлген адамның денесінің бір бөлігін сыйға тарту әдетке айналды, ал өсиеттің қайта жаңғыртылуынан кейін, өлген адамның денесінің бір бөлігі еркін пайдаланыла бастады. Ал мүлкі, немесе мұрагерлік мүлік, бастапқыда, ортақ жалға алу арқылы мұрагерлікпен, "гавелкинд" деп аталды және тұтас туыстық топқа берілді. Алайда, орта ғасырдың аяғында отбасы туыстық топтан маңыздырақ болғаннан кейін, марқұмның жақын туыстарына, атап айтқанда, тірі қалған ұлдарға артықшылық берілді және ешқайсысын бауырларына қарағанда артықшылық беруге болмайды. Алайда, үйір-үйірлік мұрагерлік отбасыаралық бәсекелестікке әкелді, сондықтан феодалдық Еуропаның кейбір аймақтарында тұңғыштық заңдары пайда болды, олар ұрысты тоқтату үшін үлкен ұлды артықшылыққа ие етті. Дегенмен ортағасырлық қауымдық қоғам кезінде отбасылық жерді себепсіз сатуға болмайды, ал отбасы негізінен мұндай кез келген сатылымда бірінші бас тарту құқығына (laudatio parentum) ие болды; кейбір жерлерде бұл шектеу сыйлыққа да қатысты. Отбасыға ерекше көңіл бөлінгендіктен, бір отбасында мүлікті сақтап қалу үшін әйелдерге - некеге тұрған кезде басқа отбасына қосылған әйелдерге - мүлкіне қатысты өте аз құқықтар берілді. Сондықтан жесірлер жалпы мұрадан айырылды, бірақ олар әртүрлі дәулерге және / немесе треце (немесе жесірлер жағдайындағы сыпайылық), яғни мұрагерлік некелік мүліктердің үштен бір бөлігіне ие болды. Терце ең ертерек tertia collaborationis деп аталды және алғаш рет Рипуар заң кодексінде пайда болды, бұл оны жергілікті герман әдет-ғұрыптарына айналдырды. Мысалы, Йорк пен Лондонның әдет-ғұрыптарында жесір әйелдің жесірлік үлесі (әдет-ғұрып бойынша) және треза (жесір әйелдің палатасы) болды, соңғысы - ерлі-зайыптылардың мүлкінің жартысы, бірақ үштен бірі емес. Ақырында, бұл элементтердің барлығы мәжбүрлі мұрагерліктің заманауи түріне біріктірілді, әсіресе Революциялық Францияда, ол жеке тұлға мен мүлкіне бірдей қарады және мүлiктiң екі түріне де соқпақ мұрагерлiгi мен үштен бірлік жүйесін қолданды. ХХ ғасырда жалдамалы және жалдамалы сыйлықтан бас тартқаннан кейін көптеген еуропалық елдер жұбайлар үлесін (заңды) үлесімен теңестіру үшін құрды немесе арттырды; Испания - бұл ерекшелік.
Луизиана
Луизианада Азаматтық кодекстің 1493-бабында "Мұқтаж мұрагерлер - бұл қайтыс болған адамның қайтыс болған кезде жасы жиырма үшке толмаған немесе жас немесе қайсыбір жастағы бірінші дәрежелі ұрпақтар, олар ақыл-ой қабілетсіздігі немесе денелік кемшіліктері салдарынан қайтыс болған адамның қайтыс болған кезінде өз адамдарына қамқорлық жасауға немесе өздерінің мүлкін басқаруға тұрақты түрде қабілетсіз". Егер олар мұрадан айырылбаса (LCC бап. 1494) олар мәжбүрлі мұрагерлер ретінде саналады. Мұрадан айыру сегіз әділ себептің бірі бойынша нақты жасалуы керек; әйтпесе ол жарамсыз (LCC бап. 1621 ж.) қарастырылған. Заңда белгіленген мұрагерлік мұраның 25% -ына тең (егер бір ғана мұрагер болса); немесе 50% (егер бірнеше мұрагер болса); және әрбір мұрагерлік мұрагер заңды немесе олар мұрагерлік арқылы алатын тең үлестің кем дегенде бір бөлігін алады (LCC-нің 1-бабы). 1495, Гринлоуның мұрагерлігі). Егер мәжбүрлі мұрагер ретінде саналатын адам ата-анасынан бұрын қайтыс болса, онда сол үлеске құқық оның балаларына берілуі мүмкін, бірақ егер бір немесе бірнеше адам тыйым салған болса, сол үлестің олардың арасында қалай бөлінуі белгісіз заң болып қалады. Мәжбүрлі мұрагерлер ата-анасының өліміне дейінгі үш жыл ішінде кез келген мұрагер алған белгілі бір сыйлықтарды олардың үлесінен шегеруге болатын жиынтықтауды талап ете алады. 1991 жылы Луизианада ерлі-зайыптыларға арналған мәжбүрлі мұрагерлік ережесі жойылды; дегенмен, қайтыс болғаннан кейін ерлі-зайыптылардың кез-келген ортақ меншіктегі мүддесі оның жеке меншігіне айналады; және қалған қауымдастыққа қатысты пайдаға пайдалану құқығы беріледі (көшіргізілген мұрагерлер өз үлестерінің ашық иелері ретінде). Бұл пайдалану құқығы қайтыс болғаннан кейін немесе қайтадан некеге тұрғаннан кейін тоқтатылады. АҚШ-тағы бай адамдар кейде активтерді оффшорлық компанияға аударып, оффшорлық компаниядағы акцияларды өздерінің мекенжайынан тыс юрисдикцияның заңдарына сәйкес келетін сенімгерлікпен реттеу арқылы мәжбүрлі мұрагерлік заңдарын айналып өтуге тырысады.