Кіріспе

Ұлыбританияның заң лорды, саясаткер және судья Джоселин Эдвард Салис Саймон, Глайсдейл бароны (15 қаңтар 19117 мамыр 2006) Ұлыбританияның заң лорды, кезекпен адвокаты, британ армиясының офицері, адвокаты, консервативтік партияның саясаткері, үкімет министрі және судья болды. Ол 11 жыл бойы Қоғамдар палатасының мүшесі болған кезінде Гарольд Макмилланның үкіметінде үш министрлік лауазымда болды. Ол сондай-ақ 9 жыл бойы Жоғары соттың мұрагерлік, ажырасу және адмиралтейство бөлімінің (қазіргі Отбасы бөлімі) президенті болды және 1977 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін 6 жыл заң лорды болды. Саймонның тағайындалуы 2015 жылы, бұрынғы мүшесінің соңғы тағайындалуы болып табылады. (Реджинальд Маннингэм Буллер, 1-ші виконт Дилхорн, Саймоннан бұрын тағайындалған, бірақ Саймоннан кейін зейнеткерлікке шыққан, бұған дейін Қоғамдық палатада қызмет еткен соңғы қызмет ететін заң лорды болды.) "The Independent" газетінің марқұм туралы жазған хабарында: "Джек Саймон - сотқа дейін сәтті саяси мансап жасаған судьялардың соңғысы болды".

Ерте өмір

Саймон Лондонның Хэмпстед қаласында Клэр мен Фрэнк Сесил Саймонның ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі қор брокері болған. Ол Норфолк штатының Холт қаласындағы Грешем мектебінде білім алған және Кембридждегі Тринити Холлдан ағылшын тілінен сабақ алған. 1963 жылы Троица залының құрметті мүшесі болып сайланды. Ол 1934 жылы Мидл Темплдің адвокатурасына шақырылды және Том Деннингтің палатасына (кейін Лорд Деннинг МР) қосылды, негізінен отбасылық құқық пен сенімгерлік құқық саласында жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыста ол Корольдік танк полкінің офицері болып тағайындалды. Ол 1942 жылы Мадагаскарға шабуылда және оны Виши француздарының бақылауынан азат ету үшін алты айлық науқанда Корольдік бронетанкі корпусының үш Валентин танкісінен тұратын арнайы қызмет эскадрильясына басшылық етті. Кейіннен ол 36-дивизиямен Бірмада шайқасты. Ол туралы хабарлар тарады, соғысты подполковник ретінде аяқтады. 1946 жылы заңгерлік іспен айналысты, 1951 жылы Корольдің кеңесшісі болып тағайындалды. Ол қайтыс болған кезде, ол алғашқыда Король кеңесшісі болып тағайындалған соңғы тірі адам болды.

Саяси мансап

Саймонның мансабы саяси бағытқа ауысты: 1951 жылғы жалпы сайлауда Уинстон Черчилльді қайтадан билікке қайтарып, ол консервативті партияның Миддлсброу-Уэст депутаты болып сайланды. Ол бұл орынды 11 жыл бойы басқарды. Заңгерлік ісін жалғастыра бергенімен, ол сайлау округтері мәселелеріне мұқият болды және 1955 жылғы жалпы сайлауда көпшілігін арттырды. Саяси тұрғыдан ол "Бір ұлттың" негізін қалаушы болды. Ол үш жыл бойы бас прокурор сэр Лайонел Хилдтің парламенттік жеке хатшысы болды, содан кейін үш министрлік лауазымда болды. 1957 жылы ол Ішкі істер министрлігінде Парламенттік мемлекеттік хатшы болып тағайындалды. Ол 1957 жылы "Өлім-жітім туралы" заңға айналған заң жобасын қолға алды, ол сол кездегі ішкі істер министрі Раб Батлердің құрметін алды. Бір жылдан кейін Қазынашылықтағы министрлік командасы жаппай отставкаға кетті; Дерик Хиткоут Амори Питер Торникрофттың орнына жаңа қазынашылық канцлері болды, ал Саймон Энох Пауэллдің орнына Қазынашылықтың қаржы хатшысы болды. Саймон бұл екінші лауазымға бір жыл ғана ие болды, 1959 жылы ол Гари Хилтон Фостердің орнына Бас прокурор болып тағайындалды. Саймон осы үшінші лауазымға ие болғандықтан, ол рыцарлық атақпен марапатталды және 1961 жылы құпия кеңесші болды.

Сот мансабы

Саймонға кабинетте орын берілді. Алайда, үш жыл солиситор-генерал болғаннан кейін, ол 1962 жылы кеңінен таңғалдыратын түрде, өзінің кеңсесінен және парламенттегі орындығынан бас тартып, Жоғары соттың судьясы және Лорд Мерриманның орнын басып, Probate, Divorce and Admiralty бөлімшесінің президенті болды. Оның отбасылық адвокаттық практикасы оны осы лауазымға жақсы дайындаған. Билікке келгеннен кейін бір жылдан кейін оған қатерлі ісік алу үшін операция жасалды. Операция нәтижесінде оның бір бет жағы шалдықты: сөйлеу қабілеті бұзылып, оң көзіне де әсер етпеді; ол әдетте қара көз жапсырын киіп жүрді, бұл оған пираттық ауа берді. Ол 9 жыл бойы мұрагерлік, ажырасу және адмиралтейство бөлімінің президенті болды, 1971 жылы 5 ақпанда ол Йорк графтығының Солтүстік салтбасында Глайсдейлдің Барон Симон ретінде өмірлік теңестірілді және жалпы апелляциялық Лорд болып тағайындалды. Ол 1977 жылы сот қызметінен зейнеткерлікке шықты, бірақ Лордтар палатасына қатысуды жалғастырды және заң шығарумен тығыз айналысты. Ол Лордтар палатасында крестбенкер ретінде отырды, бұдан бұрын ол Қоғамдар палатасында отырды және консервативті министрлік лауазымына ие болды. Ол Генрих VIII-нің ережелеріне қатты қарсы болды. 1981 жылы ол британ ағылшын тілінің орфографиясын реформалау туралы заң жобасын ұсынды. 2006 жылы қайтыс болған кезде ол 1951 жылы Георг VI тұсында тағайындалған КК атағын иеленген соңғы тірі адам болды, бірақ ол 1952 және 2006 жылдар аралығында QC жұрнағын қолданды.

Лорд-лейтенанттық

1973 жылы Солтүстік Йоркширде лейтенант орынбасары болып тағайындалды.

Отбасы

1934 жылы алғашқы әйелі Гвендолен Эвансқа үйленді. Ол 1937 жылы қайтыс болды. 1948 жылы екінші әйелі Фэйге үйленді, олардың үш ұлы болды. Олардың бірі, сэр Перегрин Саймон, сонымен қатар адвокат және Жоғарғы Сот судьясы болды.