Кіріспе
Голландиялық саясаткер Эдвард Бронгерсма (31 тамыз 1911 жылы Харлемде, Нидерланды – 22 сәуір 1998 жылы Блумдеал/Овервеен, Нидерланды) – голландиялық саясаткер және заң ғылымының докторы. Ол бірнеше жыл бойы Еңбек партиясынан Голландия Сенатының мүшесі болды, сондай-ақ Сенаттың Әділет комитетінің төрағасы қызметін атқарды. Ол ең алдымен педофилияны қолдауымен және қоғамдық моральға қатысты заңнаманы жеңілдетуді жақтауымен белгілі болды.
Edward Brongersma (31 August 1911 in Haarlem, Netherlands – 22 April 1998 in Bloemendaal/Overveen, Netherlands) was a Dutch politician and doctor of law. For a number of years he was a member of the Dutch Senate for the Labour Party, and chairman of the Senate Judiciary Committee. He was primarily known for pedophilia advocacy and as an advocate of more lax legislation on public morality.
Ерте өмір
Бронгерсма Харлемде көз дәрігерінің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол 1931-1935 жылдары Амстердам университетінде заңды оқып, 1935 жылы диплом алды. 1935 жылдан 1937 жылға дейін ол Харлемдегі заң фирмасында жұмыс істеген кезде 1933 жылғы Португалия конституциясы және сол кезде оған қатты әсер еткен Антонио де Оливейра Салазардың Португалия корпоративизмі туралы докторлық диссертациясын жазды. 1940 жылы Ниймеген католикалық университетінен құрметпен заң докторы ғылымының кандидаты атағын алды. Португалиядағы корпоративтік мемлекет тақырыбындағы диссертациясы кітап ретінде жарық көрді және бірнеше рет қайта басылды.
Мансап
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол заңгер, саясаткер және көп еңбек еткен жазушы ретінде мансап жасады. 1940-1950 жылдары Амстердамда адвокат болып жұмыс істеді, ал 1946-1950 жылдары Голландия заңгерлер журналының редакциялық алқасында белсенділік танытты. 1946 жылы Голландия Еңбек партиясы (PvdA) тізімінен Голландия Сенатына сайланды; оның өкілеттігі 1946 жылдан 1950 жылға дейін созылды, кейіннен 1963 жылдан 1977 жылға дейін екінші мерзімге сайланды. Сол кезеңде (1946-1950) ол Солтүстік Голландия провинциялық мәжілісіне Голландия Еңбек партиясынан өкіл болып сайланды және Хеймстед қалалық кеңесінде қызмет етті. 1950 жылы 17 жасар жігітпен сексуалдық қатынасқа түскені үшін тұтқындалды, оның мансабы күрт тоқтатылды. Ол кезде гомосексуалдық қатынасқа келісім беру жасы Голландия Қылмыстық кодексінің 248bis бабына сәйкес 21 жас еді. Бронгерсма 11 айға сотталды. Кейіннен 1950-ші жылдары журналист және сыншы ретінде мансабын жалғастырды. 1953-1956 жылдары ол Голландия Еңбек партиясының Утрехт аймағындағы атқару комитетінің мүшесі болды. 1956 жылы төрт жылдық мерзімге Харлемдегі қоғамдық жұмыстар директоры болып тағайындалды. Сотталғандықтан 1950 жылы адвокаттықтан шеттетілді, бірақ 1959 жылы Голландия адвокаттық алқасына қайта қабылданды. Заңгерлік тәжірибесін қайта бастап, 1980 жылға дейін адвокат болып жұмыс істеді. 1960 жылдан 1967 жылға дейін ол Утрехт университетінің криминология институтында аға оқытушы болып жұмыс істеді, онда ол заң профессоры В. Помпемен тығыз байланыста болды. 1963 жылы Голландия Еңбек партиясының өтініші бойынша Сенатқа екінші мерзімге қайта сайланды, ол 1977 жылға дейін, отставкаға шыққанға дейін созылды. 1969 жылдан 1977 жылға дейін Сенаттың тұрақты Әділет комитетінің төрағасы және өкілі болды. Саяси қызметі үшін 1975 жылдың 29 сәуірінде Голландия Арыстаны орденінің серігі атанды. Сенаттың Сот комитетінің төрағасы ретінде 1969 жылдан 1977 жылға дейін қызмет етті. Бронгерсма ең алдымен жарияланымдарымен және моральдық заңнаманы жеңілдетуді жақтауымен танымал болды, бұл мәселеге ерекше қызығушылық танытты. Оның біліктілігінің арқасында 1971 жылы Сенат мүшесі ретінде Голландия Қылмыстық кодексінің 248bis бабын жоюға үлкен үлес қосты, осы бап негізінде ол 1950 жылы сотталған еді. Гомосексуалдық қатынасқа келісім беру жасы 21 жастан 16 жасқа дейін төмендетілді (гетеросексуалдық қатынастар үшін де осы жас сақталды). Ол келісім беру жасын одан да төмендетуді жақтады. Өмірі бойы осы тақырыптарға қатысты көптеген ғылыми және академиялық еңбектерді жинады, олар кітапханадан және жеке архивтен тұрады. 1979 жылы оларды өзінің атымен аталатын қорға сыйға берді, оның мақсаты жарғысында көрсетілгендей, "ересектер мен жастар арасындағы сексуалдық қатынастар саласындағы ғылыми зерттеулер мен жарияланымдарды дамыту" болды. 1992 жылы мақсаты "балалар мен жастардың сексуалдық-эмоционалдық денсаулығын зерттеуді қолдау" деп кеңейтілді. 1977 жылы Голландия Сенатынан отставкаға шыққаннан кейін Бронгерсма өзінің қорының мақсаттарына толыққанды берілді. Ол сол кезде өзінің "Сүйкімді жігіттер" атты ең бағалы еңбегін (1987 және 1990 жылдары екі бөлімде жарық көрді) жазды, сонымен қатар жинақтарын кеңейте берді.
Жұмыс
Бронгерсма 1930-1998 жылдар аралығында қылмыстық құқық, конституциялық құқық, криминология, философия, дін, сексология, қоғамдық мораль туралы заңнама және әдеби тақырыптар сияқты әлеуметтік және философиялық тақырыптар бойынша шамамен 1200 кітап пен мақала жариялады. Ол Испаниядағы Азамат соғысы, Португалия және португал халқы, қылмыстық құқық және әлеуметтік проблемалар туралы кітаптар жазды. Криминология институтындағы жұмысынан бастап, ол сексология саласында, әсіресе порнография, эфебофилия, педофилия және жасы жеткендермен қарым-қатынасқа келісу жасы туралы көп жазды. Осы тақырыптар бойынша жазған кітаптары: Das Verfehmte Geschlecht (неміс тілінде, 1970), Sex en Straf ("Секс және жаза", 1972), Over pedofielen en kinderlokkers ("Педофилдер және балаларды іздеушілер туралы", 1975) және оның соңғы еңбегі – оның ең маңызды туындысы, Loving Boys (екі томдық, 1988–1990). Бронгерсманың педофилияға қатысты жұмысы мен әрекеттері тек ерлер арасындағы гомосексуалды педофилияға бағытталған және ол гетеросексуалды немесе лесбияндық педофилия туралы өте аз немесе ештеңе білмейтінін бірнеше рет мойындады. Бронгерсма 1970-ші жылдардағы Нидерландыдағы педофилияны қолдайтын қозғалыстың тағы бір белгілі өкілі, психолог Фриц Бернардқа қарсы болды, ол педофилияны қатысушылардың жынысына қарамастан, патологиялық емес деп есептеді.
Өлім
Бронгерсма 1998 жылы ерікті эвтаназия арқылы қайтыс болды. Ең жақын достары бірінен соң бірі қайтыс болғанда денсаулығы нашарлап, жалғыздыққа ұшырады. 1970 жылдардағы жыныстық революцияға жауап ретінде 1980 жылдары басталған әлеуметтік өзгерістер оны көңілсіздікке түсірді. Оның өлімінен кейін Нидерландыда өмірден шаршаған адамдарға дәрігердің көмегімен өз өмірін аяқтауға рұқсат беру керек пе деген пікірталас күшейді. Бронгерсмаға өз қазасын таңдауға көмектескен Овервеендік дәрігер Флип Суториус сотталды, бірақ жаза алмады. 2002 жылы Нидерландының Жоғарғы Соты бұл үкімді күшінде қалдырды. Оның өлімінен кейін оның жинағындағы кейбір бейнематериалдар тәркіленген кезде үлкен қырқыс болды. Бейнелер бала порнографиясы деп танылды. 1996 жылы қабылданған заң бойынша мұндай суреттерді "қолда ұстау" қылмыс болып есептелді. Ол қайтыс болғаннан кейін оның толық әлеуметтік-сексологиялық жинағы және жеке мұрағаттары Амстердамдағы Халықаралық әлеуметтік тарих институтына (IISG) (www.iisg.nl) орналастырылды, бірақ билік органдары тәркілеген бейнематериалдар бұл жинаққа қосылмады. Қордың басқару кеңесі қызметін жалғастырды; 1998 жылы "Сексуалдық зерттеулерді ғылыми қолдау қоры" құрылды, оның мақсаттары: әлеуметтік, эмоционалдық, когнитивтік және физикалық дамумен байланысты жыныстық даму процестерін жақсырақ түсіну; жыныстық денсаулыққа үлес қосу және қарым-қатынас құру қабілетін, сондай-ақ жауапкершілік сезімін дамытуға көмектесу; зерттеулерден алынған білімді тиімді пайдалану арқылы ата-аналарға, қамқоршыларға, тәрбиешілерге, мұғалімдерге, қоғамдық байланыс мамандарына және күтім мен әлеуметтік көмек көрсетушілерге қолдау көрсету; сондай-ақ заңгерлер, әлеуметтанушылар, мемлекеттік қызметкерлер мен саясаткерлер арасында әртүрлі әлеуметтік және құқықтық аялар туралы пікірталас жүргізуді ынталандыру.