Кіріспе

Джон Томсон (1 қыркүйек 1778 - 28 қазан 1840) - Шотландия шіркеуінің шотландтық дін қызметкері және белгілі әуесқой пейзаж суретшісі. Ол 1805 жылдан 1840 жылға дейін Дуддингстон шіркеуінің дін қызметкері болды.

Өмір

Сегіз баланың ең кішісі Томсон Айрширдегі Дейлидегі ханшайында дүниеге келді. Мэри Хей мен оның күйеуі Шотландия шіркеуінің жергілікті приходтық дін қызметкері, преподобный Томас Томсонның төртінші ұлы. Ол Дейли шіркеу мектебінде білім алған. Ол ерте кезден-ақ сурет салуға бейім болды және Айрширдің ауыл табиғатынан шабыт алып, пейзаж суретіне деген сүйіспеншілігін дамытты. 1791 жылы ол Глазго университетіне заң және теологияны оқыуға түседі, ал 1793 жылы Эдинбург университетіне теологияны оқыуға ауысады. Ол жерде ол Эдинбургтің көркемдік ортасында танымал адамдармен, соның ішінде Уолтер Скоттпен және Александр Насмитпен кездесті. Мектепті бітіргеннен кейін Томсон Айрширге оралды және Шотландия шіркеуінің діни қызметкері ретінде лицензияланды, ал кейіннен 1800 жылы әкесі орнына Дейлидің діни қызметкері болып тағайындалды. 1805 жылы ол Эдинбургке жақын Дуддингстонға ауыстырылды және жергілікті Кирктің ең әйгілі министрі болды, ол 1840 жылы қайтыс болғанға дейін сол қызметте болды. 1814 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Оның ұсыныстарын Джон Плейфэр, Арчибальд Элисон және сэр Дэвид Брюстер ұсынды. 1840 жылы Дэддингстон ханшайында 41 жыл қызмет еткеннен кейін. Оның орнын Джеймс Макфарлейн иеленді. Оның Дуддингстон шіркеуінің қабірінде ерекше тас саркофаг бар.

Көркемдік аспектілері

Томсонның Даддингстон көлінің жағалауындағы сарай бағының түбінде студиясы болды. Кейіннен оны 1825 жылы Уильям Плейфэр Дуддингстон керлинг қоғамы үшін жобалаған құрылысты Дуддингстон мұнарасы алмастырды. Қоғам бірінші қабатты клуб үйі ретінде, ал Томсон мұнараның жоғарғы қабатын, бүгінде "Томсон мұнарасы" деп аталатын, студия ретінде пайдаланған. Дуддингстонға көшу оған көркемдік ортадағы ықпалды адамдармен танысуды жаңартуға және өз өнерін дамытуға мүмкіндік берді. Алғашқы ұстазы Нейсмит сияқты Томсон да табиғатты тікелей бақылау арқылы ашық ауада жұмыс істеуге сенген. Роза, Лоррен, Пуссен, Рейберн және танымал ағылшын пейзаж суретшісі Дж. М. В. Тернердің әдістерінің әсерінен ол кең Романтикалық стильді дамытып, беделді пейзаж суретшісі болды. Бұл оған өзінің кішкентай жалақысын көбейтуге және суреттерін сату арқылы өте бай болуға мүмкіндік берді. Скотт, Нейсмит және Рейберннен басқа, Томсон жазушы және әріптесі әуесқой суретші Томас Дик Лаудермен дос болды. Томсонның беделі соншалық болды, ол 1818 жылы өзінің студиясында Тернерді шақырды. Дункан Макмиллан 1824 жылы суреттелген Томсонның төменгі жағынан жылдам қамалынан Тернер мен Джон Констеблдің әсерін көреді. Томсон Тернермен бірге 1826 жылы жарық көрген Уолтер Скотттың "Провинциалдық көнеліктер және Шотландияның суретті пейзажы" атты еңбегін суреттеу үшін гравюралар жасауға қатысты. Томсонның талантын мойындаған қауым оны Эдинбургтегі суретшілер қауымының мүшесі болуға ұсынды. Ол Шотландиядағы көркем өнерді қолдау жөніндегі Корольдік институттың және Шотландия Корольдік академиясының құрметті мүшелігін алды.

Отбасы

1801 жылы ол Киркмайклдің Джон Рамзидің қызы Изабелла Рамзиге (1782 1809) үйленді. Олардың бірге Маргарет (1806 - 1827) деген қызы болды. Олардың ұлы Томас Томсон (1802-1873) Авондағы Стратфордтың мэрі болды. Джон Томсон (1803-1870) - ХЭИКС-тің капитаны. Олардың қызы Изабелла Томсон (1809-1869) суретші Роберт Скотт Лаудермен тұрмысқа шықты. 1813 жылы Изабелла қайтыс болғаннан кейін ол Франсис Инграм Спенске (1779-1845) үйленді. Студиясында сурет салу үшін жеке өмірін қамтамасыз ету үшін Томсон мұнараны "Эдинбург" деп атады, сондықтан Мансаға кездейсоқ келушілерге оның "Эдинбургке" кеткенін, оның қол жетімді емес екенін хабарлауға болады. Дуддингстон көлінің керлинг пен конькимен ұзақ тарихи байланысы бар және ол Томсонның көркемдік танысы Генри Рейберннің "Кескілеуші министр" атты әйгілі суреті үшін орнатылған. Суретші Томсон емес, Канонгейт шіркеуінің дін қызметкері Роберт Уокер.