Кіріспе

Исаак Эртер (, יִצְחָק אֶרְטֶר; 1792 1851 сәуір) - поляк еврей сатиригі және галисий Хаскаласының ақыны. Оның еврейше жазған өлеңдерін Генрих Хайне мен Людвиг Борне сияқты жазушылармен салыстыруға болады.

Өмірбаян

Исаак Эртер Галикияның Примышльге жақын орналасқан Кониушек қаласында кедей еврей қонақүй иесінің отбасында дүниеге келген. 13 жасында әкесі оны бір раввиннің қызымен некеге отырғызды. Көп ұзамай екінші рет үйленіп, Ертер Wielkie Oczy қаласына қайын атасымен бірге қоныстанды. Мұнда ол еврей философиясы мен еврей әдебиетін Юсеф Тарлерден оқып білген. Ертер хасидистік қозғалысқа араласа бастады, бірақ біраз уақыттан кейін оны тастап, 1813 жылы Лембергке қоныстанды. Сол қалада ол Соломон Лёб Рапопорт, Нахман Крохмал, Джуда Лёб Миесес және басқалардың маскилистік топтарына қосылды. Кейбір достарының көмегімен ол еврей тілі мен басқа да пәндерді үйрететін оқушыларды табады. Бұл салыстырмалы түрде бақытты жағдай үш жылдан кейін аяқталды, 1816 жылы 10 мамырда бас раввин Якоб Месхулам Орнштейн қаланың ең көрнекті маскилімін қауымнан шығарып салды. Осылайша өзінің жалғыз тіршілік ету құралы болған шәкірттерінен айырылып, ол көршілес Броди қаласына қоныстанды, онда ол Хирш Мендель Пайнелз, Джейкоб Бик және Айзек Бейр Левинсонмен кездесті. 1823 жылы бұл жерде жаңа яһуди мектебі ашылғанда, оған оны басқару міндеті тапсырылды. Аз уақыттан кейін ол қызметінен кетіп, медицина саласында мамандық алуды шешті. Ертер 1825-1829 жылдары Будапешт университетінде оқыды және барлық белгіленген емтихандарды тапсырды. Кейін ол өзінің жаңа мамандығын холера пандемиясы кезінде Галисияның әртүрлі қалаларында жүзеге асырды, ақырында Бродиге оралды, онда ол өзін кедейлер мен мұқтаж адамдар арасында ерекше танымал етті. Қоғамдық істерде Эртер Галисияла жас еврейлерді жұмыспен қамту және олардың пайдасына ауыл шаруашылығы колонияларын құруды жақтаған Галисийский юдишер Акербауверейнді құрды. Өмірінің соңғы жылдарында ол әр түрлі қиын сынақтарға кезікті, олардың басты себептері - екі тұрмысқа шыққан қызының өлімі болды. Ол ұзақ өмір сүрмеді, 1851 жылы Құтқарылу мейрамында қайтыс болды.