Кіріспе

Эмили Холмс Коулман (1899-1974) - американдық жазушы және өмір бойы күнделікті жазуға құмар болған. Ол сондай-ақ "Шаттер Сноу" (1930) атты жалғыз романын жазды. Баласын туғаннан кейін психиатриялық ауруханада уақыт өткізетін әйел туралы бұл роман Кольманның бала туғандағы қызбадан кейін және жүйке бұзылуынан кейін психиатриялық ауруханада уақыт өткізу тәжірибесіне негізделген.

Өмірбаян

Коулман 1899 жылы 22 қаңтарда Калифорния штатының Оукленд қаласында дүниеге келген. 1920 жылы Уэлсли колледжін бітірген соң, келесі жылы психолог Лойд Ринг Коулманға үйленді. 1926 жылы Коулман және оның ұлы Джон Парижге келді, онда ол Чикаго Трибьюнның еуропалық басылымы Париж Трибьюнның қоғам редакторы болып жұмыс істеді. Журналға еңбек еткенде ол мақалалар, әңгімелер мен өлеңдерді жазды. Осылайша ол журналдың авторларымен жақсы танысады. Коулман сонымен қатар Эмма Голдманның хатшысы болып бір жыл жұмыс істеді, ал Голдман өзінің өмірбаянын "Жию менің өмірім" (1931) деп жазды. Коулман 1930 және 1940 жылдары Еуропада өмір сүруін жалғастырды. Алайда, оның жалғыз жарияланған еңбектері Transition (әдеби журнал) және New Review сияқты кіші журналдарға үлесі болды. Коулман өзінің жалғыз кітабын, "Қардың қақпағы" деп аталатын кітапты 1930 жылы жариялады, онда ол психикалық ауруханадағы науқас ретінде өзінің тәжірибелерін ойдан шығарды. Рецензенттер романның шынайылығы мен жан-жақтылығын мақтады. Коулманның 1920-1930 жылдары Парижде және 1940-1960 жылдар аралығында Англияда америкалық экспатриант ретінде сақтаған күнделіктері оның әдеби достарымен қарым-қатынасын баяндау үшін құнды. Ол сондай-ақ Джон Феррар Холмс, Антония Уайт, Дилан Томас, Филис Джонс, Джордж Баркер (онымен жыныстық қатынаста болды), Гей Тейлор және басқалар туралы жазды. Бірақ Кольманның күнделіктері мен басқа да жазбалары оның "ашығушылықпен", "сабырсыз шынайы" өмірлік ізденісіндегі психологиялық ашылуы. Кольман күнделіктерінде әрқашан бір нәрсеге ұмтылатын, жазушы ретінде тиімділікке, ақыл-ойға, махаббатқа деген құштарлыққа, көрінетін рухани рақымға. 1930 жылы отыз бірінші туған күні ол Дантедің "Аспан" кітабының қарапайым аяқталуының "білімді әсері" туралы ойланды және Гётедің сөздері оның өмірін ретке келтірді, жазу мен өмір сүрудегі күш-жігерін өзін-өзі бақылаумен салыстырды. Ол католиктер шіркеуіне барып, "рухани өмірге деген қызығушылығын арттырды". Ол "Құдайды ашуға тырысқанда" француз философы мен теологы Жак Маритан мен оның әйелі Райссамен хат алысып, кейінірек олармен жеке танысты. Ол 1944 жылы дінін өзгертті, ал одан кейінгі барлық жазбалары "мистикалық" және "фанатикалық" деп сипатталған католиктік сеніміне бағытталған.

Күнделік үлгісі

1947 жылдың 5 мамыры: "Мен оған жүрегімді бердім бе? Менің адамдармен қарым-қатынасымда қандай да бір кедергілер болуы керек, әйтпесе менің қиындықтарым бұрынғыдай болмас еді. Көптен бері әдетке айналып, сондай-ақ, туылғаннан-ақ өзімді-өзіме ғана арнайтындықтан (бұл - мені туылғаннан-ақ таң қалдырып, басқаларға үстемдік ету деген құмарлық) мен әлсізмін және Құдайдың орнына өзімді-өзіме арнай отырып, бейхабардан шайтанның жағына айналдым".