Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Terence Judd) - ағылшын пианині.
English pianist (1957–1979)
Terence Judd (3 October 1957between 16 and 23 December 1979) was an English pianist.
Мансап
Теренс Джадд 1957 жылы ағылшын-американдық Энтони мен Глория Джаддтың отбасында дүниеге келген. 1967 жылы 10 жасында Ұлттық жасөспірімдер пианиносы байқауында жеңімпаз атанды және оны қолдап, жігерлендірген Айлин Джойстің назарына түсті. Сонымен қатар, ол Артур Шнабельдің соңғы және сүйікті шәкірті Мария Курсиомен бірге оқыды. Лондонда ол Езра Рахлинмен (1915-1995) бірге оқыды. Ол әсіресе Франц Листтің музыкасы сияқты романтикалық шығармаларды жақсы білгені үшін танымал болды. Ол өз өнерінде ерекше өркендеу мен көріністі анық білдірді. Альберто Гинастераның фортепиано сонатасы No. 1 және Сэмюэл Барбердің Ми минордағы фортепиано сонатасы басқа пианистер үшін үлгілі, ал Чайковскийдің No1 фортепиано концерті оның есте қаларлық орындары. 1 және Прокофьевтің фортепиано концерті No. 3, ол 1978 жылы Чайковский байқауының финалында ойнаған, бұл танымал виртуоздық шығармалардың ішіндегі ең қызықтысы. Ол 4-ші сыйлықты Борис Петровпен бірге алды.
Terence Judd was born in 1957 to English American parents, Anthony and Gloria Judd. In 1967, aged 10, he won the National Junior Pianoforte Competition, and came to the attention of Eileen Joyce, who supported and encouraged him. He also studied with Maria Curcio, the last and favourite pupil of Artur Schnabel. In London he also studied with Ezra Rachlin (1915–1995). Known particularly for his championship of virtuosic romantic works, above all the music of Franz Liszt, he brought a characteristic exuberance and clarity of expression to his performances; and his recordings bear witness to that. His renditions of Alberto Ginastera's Piano Sonata No. 1 and Samuel Barber's Piano Sonata in E minor are exemplary for other pianists, and his memorable performances of Tchaikovsky's Piano Concerto No. 1 and Prokofiev's Piano Concerto No. 3, which he played back to back in the finals of the 1978 Tchaikovsky Competition, are among the most exciting of these well known virtuosic works. He was awarded joint 4th Prize, with Boris Petrov.
Өлім
Кеңес Одағының алты концерттік гастроліне шығуға аз уақыт қалғанда, Джадд 16 желтоқсан 1979 жылы жексенбі күні түскі астан кейін ата-анасының Лондонның солтүстік-батысындағы Брондесбери Парк үйінен шығып, оларға серуенге баратынын айтты. Бір аптадан кейін, 23 желтоқсанда оның денесі Beachy Head түбіндегі жағадан табылды. Оның қалтасында бір жолғы пойыз билеті болған, бұл оның қайтып оралуға ниеттенбегенінің дәлелі ретінде қарастырылды. Сот тергеушісінің тергеуінде оның жалпы практика дәрігері 1979 жылы ақпанда Джадтты депрессиядан емдегенін айтты, бірақ ол өз өмірін өзі жойды деп жалпыға бірдей қабылданады. Оның отбасы оның күлін Гавайиге шашырды, ол көптен бері сонда барғысы келген. оның құрметіне беріледі.
Shortly before he was due to embark on a six concert tour of the Soviet Union, Judd left his parents' Brondesbury Park home in north west London after Sunday lunch on 16 December 1979, telling them he was going for a walk. A week later, on 23 December, his body was found washed up on the beach at the foot of Beachy Head. There was a one way train ticket in his pocket, which was seen as evidence he had not intended returning. At the coroner's inquest, his general practitioner testified that he had treated Judd for depression in February 1979. but it is generally accepted that Judd took his own life. His family scattered his ashes in Hawaii, a place he had long desired to visit. is given in his honour.