Кіріспе
Скотт Специал, сонымен қатар Койота Специал, Өлім аңғарының Койоты немесе Өлім аңғарының Скоттти Специал деп аталады, бұл Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы (Санта-Фе) Лос-Анджелестен, Калифорниядан, Чикагоға, Иллинойс штатына, Уолтер Э. Скотттің өтініші бойынша "Өлім аңғарының Скоттти" деп аталатын жолаушылар пойызы. 1905 жылы оның транзиті кезінде Скотт Специал екі қала арасындағы 2265 мильді (3645 км) сапарды осы күнге дейін тіркелген ең жылдам жылдамдықпен жасады; осылайша ол Санта-Феді Чикаго мен Батыс жағалауы арасындағы жоғары жылдамдықтағы жол жүрудің көшбасшысы ретінде бекітті. Скотт арнайы рейсі 44 сағат 54 минутта өтті, бұған дейін 1900 жылы Peacock арнайы рейсі 13 сағат 2 минут, ал 1903 жылы Lowe арнайы рейсі 7 сағат 55 минут бұрын орнатылған рекордтарды бұзды. Сол кезде Санта-Федің Лос-Анджелестен Чикагоға тұрақты жолаушылар қызметін Калифорния Лимитед 21⁄2 күндік кесте бойынша жүргізді. 1936 жылы "Супер-Шиф" таныстырылғанға дейін Санта-Фе пойыздары Скотт Специалдағы жылдамдықтан жиі асып түсетін болды.
The Scott Special, also known as the Coyote Special, the Death Valley Coyote or the Death Valley Scotty Special, was a one time, record breaking passenger train operated by the Atchison, Topeka and Santa Fe Railway (Santa Fe) from Los Angeles, California, to Chicago, Illinois, at the request of Walter E. Scott, known as "Death Valley Scotty". At the time of its transit in 1905, the Scott Special made the 2265 mile (3645 km) trip between the two cities at the fastest speed recorded to date; in doing so, it established the Santa Fe as the leader in high speed travel between Chicago and the West Coast. The Scott Special made the trip in 44 hours and 54 minutes breaking the previous records, set in 1900 by the Peacock Special, by 13 hours and 2 minutes, and in 1903 by the Lowe Special, by 7 hours and 55 minutes. Santa Fe's regular passenger service from Los Angeles to Chicago at the time was handled on a 2½ day schedule by the California Limited. It was not until the 1936 introduction of the Super Chief that Santa Fe trains would regularly exceed the speeds seen on the Scott Special.
Өмірбаян
Өлім аңғарының Скоти (1872 жылы 20 қыркүйек - 1954 жылы 5 қаңтар) 1902 жылы кейбір банкирлерді Өлім аңғарындағы жоғары дәрежелі кен кенішінде өзінің дәуірі бар екеніне сендіру үшін Колорадо штатының Криппл Крик маңындағы жинаған кен үлгілерін айла-шарғы ретінде қолданған. 1905 жылы ол банктерді 10 мың долларға жуық ақшамен алдады, бұл 1905 жылы 100 мың долларға тең болды, бұл бүгінгі соңғы жылдардағы шамамен тең. 1905 жылы Скоттың басқа бір қылмысы оған қосымша 4000 доллар әкелді. Сол кезде ол Биг Белл кенішінің иесі Э.Бёрдон Гейлордпен танысады. Гейлордқа өзінің кен орнын жарнамалаудың жарқын тәсілі қажет болды, ал Скотт кен орнының артында ақша іздеді; екеуі Гейлорд Скоттты қаржыландыратын және Скотт кен орнын басқаларға ұқсатпайтын серіктестік құрды. Оңтүстік-батысқа бірнеше рет жоғары бағамен және жаңалықтарға лайық пойыз саяхаттарынан кейін, Скот 8 шілдеде 1905 жылы Лос-Анджелестегі теміржол кеңсесінде Санта-Федің Бас жолаушылар агенті Дж. Скот (осы уақытқа дейін Санта-Феде 32 рет ел аралап шыққан) Бёрнмен сөйлесуге кіріскеннен кейін, Скоттан 5500 доллар қолма-қол ақшаның арқасында, келісім жасалды. Екі адам Лос-Анджелестен Чикагоға 46 сағаттық рейс кестесіне келісті, ол келесі күні басталады. Пойыздың жолаушылар тізімі төрт адамнан тұратын: Скотттің өзі, оның әйелі Ф.Н. Холман және Лос-Анджелес Экзаминерінің жазушысы Чарльз Э. Ван Лоан (соның ішінде Скотттің "шахташы" тұлғасын құруына көмектескен, Скотттің "шахтасын" "насихаттаған" кезде шынымен жұмсаған сомасын көбейткен). Бұл жүйеде үш вагондағы пойыз жұмыс істеді, оны 19 локомотив басқарады. Бұл локомотивтердің инженерлері "Нерви девятнадцать" деп аталды.
Пайдаланылатын жабдық
Арнайы пойыз бір локомотив тартқан үш вагоннан тұратын. Пайдаланылған үш көлік - # 210 жүк тасу машинасы, # 1407 асхана машинасы және Pullman Muskegon. Үш вагонның жалпы салмағы 170 тонна болды. Скотт арнайы машинасының барлық үш вагоны тұрақты болған кезде, локомотив бұлай болған жоқ. Пойыздың су мен отын алу үшін тоқтап қалуы мүмкін, сондықтан жол жүруді кешіктірудің алдын алу үшін, маршрут бойымен он тоғыз локомотив дайындалды, сондықтан оның бір бөлігі аяқталған кезде, ол үш вагондарды келесі толық жанармаймен жабдықталған және дайын локомотивке жалғастыру үшін өткізеді. Калифорниядағы Каджон, Нью-Мексико мен Колорадодағы Ратон асуларындағы таулардың биіктерінен жоғары көтерілу үшін пойызды көтеру үшін көмекшілер қосылды. Жолдың әртүрлі нүктелерінде ыстық қораптар сияқты проблемалар пайда болды, немесе бір жағдайда локомотивтің толық механикалық ақаулығы болды, бірақ әр жағдайда пойыз экипажы пойызды келесі релелік нүктеге жеткізе алды және олар әдетте жоспардан бұрын келді.
Жол және уақыт
Арнайы поезд Санта-Федегі Ла-Гранде станциясынан Лос-Анджелестегі сағат 13.00-де Тынық мұхит уақыты бойынша 1905 жылдың 9 шілдесінде жолға шықты. Локомотив пен үш вагон стансадан шығып, 20000 адам деп есептелген құттықтаушы көпшілікпен шығысқа қарай жүгіре бастады. Ла Гранде станциясындағы адамдардың саны таңғаларлық, өйткені пойыздың кестесі оқиғадан бір күн бұрын ғана жоспарланған; Санта-Фе пойызы өзін жариялау мүмкіндігі ретінде пайдаланып, теміржол аумағының жаңалық агенттіктеріне хабар таратты. Теміржол көлігі терминологиясында Скотт Специал "қосымша" пойыз ретінде жұмыс істеді. Әдетте мұндай пойыздарға кестеге қатысты ерекше ескертулер жасауға болмайды және теміржолдың тұрақты пойыздары үшін негізгі желісін тазарту үшін жолдың шеткі бөлігіне ауыстырылады. Алайда, бұл рейс үшін арнайы пойызға теміржолдың барлық тұрақты пойыздарынан артық құқықтар берілді; барлық басқа пойыздар арнайы рейстің өтуіне кемінде бір сағат қалғанда негізгі желіден шығуы керек еді. Санта-Фе темір жолының көп бөлігі әлі де бір жолды болғандықтан, бұл арнайы пойызды күту үшін бірнеше тұрақты пойыздың жолдың шетінен өтуіне әкелді. Бұл жағдай, сондай-ақ, жол бойындағы көптеген локомотивтерді ауыстыру пойыздың Чикагоға 46 сағаттық кестеде жетуіне көмектесті. Бірінші локомотив пен экипаж ауысуы пойыз Каджон асуынан өткеннен кейін Барстоуда болды. Кейіннен пойыз сағатына 155 км жылдамдықпен жүрді. Пойыздың локомотивтері мен экипажы 10 шілде күні таңғы сағат 9:30-да Нью-Мексико штатының Альбукерки қаласына жету алдында Нидлс, Селигман, Уильямс, Винслоу және Галлап қалаларында бірінен соң бірі ауыстырылды. Ратон асуын кесіп өту үшін Лас-Вегаста, Ратон мен Ла-Хунтада локомотивтер мен экипаждар ауыстырылды. Ла-Хунтадан пойыз 4 4 2 типті локомотивтермен қозғалады, олар Канзас штатының Сиракуз, Додж-Сити, Ньютон, Эмпория, Аргентина және Марселин қалаларындағы жазықтар арқылы Миссури штатының Шоптон қаласында Миссисипи өзенінің сағасына дейін алмастырылды. 530 локомотив пойызды Додж-Сити мен Ньютон арасында толықтай алып жүруді жоспарлаған болатын, бірақ Канзас штатының Кент қаласында цилиндрдің жарылуы болғандықтан, Кент пен Ньютон арасындағы 42 км арақашықтықта 1095 локомотивін қосу қажет болды.
Мұра және сақтау
Скотт Специалдың жылдамдық рекорды көп жылдар бойы сақталды және 1936 жылы Супер Шеф енгізілгенге дейін тұрақты қызметте сындырылмады. Скотт Специалдың ерекшелігі - ол қалыпты жұмыс жағдайында өткізілді. 1955 жылы Скотт Специалдың 1905 жылғы жарысының 50 жылдығына орай, бұл оқиға Стенли Эндрюс өткізген "Өлім аңғарының күндері" атты телеарналық антология сериясы үшін қайтадан ұйымдастырылды. Өндіріс тобы Санта-Фе локомотивін қайта пайдаланды 1010, 2 6 2 локомотив, ол Калифорниядағы Нидлс пен Аризонадағы Селигман арасындағы алғашқы рейсте қолданылған (және Санта-Федің белсенді тізіміндегі жалғыз бірлік). Роберт Хинз, алғашқы Скотт Специалдың өрт сөндірушісі, Калифорниядағы Каджон асуында реплика пойызы жұмыс істегенде, демалуға көмектесу үшін қол жетімді болды. 1984 жылдың қазан айында Санта-Фе 1010 локомотивін Калифорнияның теміржол музейіне сыйға тартты, ол жерде ол тұрақты түрде көрініп тұр. Шотт Специалдың 100 жылдығы жергілікті оқиғалармен және түрлі тарихи ұйымдар демеушілік еткен пойыздың бағыты бойынша түсіндірмелік көріністермен атап өтілді. Мұндай көріністердің бірі Жолиетте (Иллинойс штаты) Ұлттық теміржол тарихи қоғамының Blackhawk бөлімінде көрсетілді; Скотт арнайы Жолиеттен 1905 жылдың 11 шілдесінде сағат 11:00 өткеннен кейін өтті. Амтрактың күн сайынғы Оңтүстік-Батыс шефе Скотт Специалдың бағытымен бірдей жүреді. 2006 жылы Оңтүстік-Батыс Шефе сапарын 43 сағаттан аз уақыт ішінде жасайды, Лос-Анджелес Юнион Станциясынан Тынық мұхит уақыты бойынша сағат 6:45-те шығады және сапарының екінші күні сағат 3:20-да Чикаго Юнион Станциясына жетуді жоспарлайды. Санта-Фе 1010-дан басқа, Scott Special пойызының кем дегенде бір вагоны бүгінге дейін сақталған. Pullman машинасы "Muskegon" қазір Калифорния штатының Стивенсон қаласында Сан-Хоакин аңғарында 1910 жылдардағы басқа да ескі жолаушылар машиналарымен бірге тұрады.
In 1955, on the 50th anniversary of the Scott Special'''s 1905 run, the event was re enacted for the syndicated television anthology series, Death Valley Days, hosted by Stanley Andrews. The production crew reused Santa Fe locomotive number 1010, the 2 6 2 locomotive that was used in the original run between Needles, California, and Seligman, Arizona (and the only unit still on Santa Fe's active roster). Robert Hinze, a fireman on the original Scott Special, was on hand to aid in the recreation as the replica train worked over Cajon Pass in California. In October 1984, the Santa Fe donated locomotive 1010 to the California State Railroad Museum, where it remains on static display. The 100th anniversary of the Scott Special was commemorated with localized events and interpretive displays along the train's route sponsored by various historical organizations. One such display was shown at Joliet, Illinois, by the Blackhawk Chapter of the National Railway Historical Society; the Scott Special passed Joliet just after 11:00 am on July 11, 1905. Amtrak's daily Southwest Chief follows nearly the same route as the Scott Special. As of 2006, the Southwest Chief'' makes the journey in just under 43 hours, departing Los Angeles Union Station at 6:45 pm Pacific Time, and scheduled to arrive at Chicago Union Station at 3:20 pm Central Time on the second day of the trip. Other than Santa Fe 1010, at least one of the cars from the Scott Special train it pulled survives today. The Pullman car "Muskegon" now resides at Stevinson, California in the San Joaquin Valley along with other antique passenger cars from the 1910s.