Julius Friedrich Cohnheim

Кіріспе

Неміс еврей патологы Юлиус Фридрих Кохнхайм (1839 жылы 20 шілде - 1884 жылы 15 тамыз) - неміс еврей патологы.

Өмірбаян

Кохнхайм Деммин қаласында дүниеге келген. Ол Вюрцбург, Марбург, Грайфсвальд және Берлин университеттерінде оқыды, 1861 жылы Берлин университетінде докторлық дәрежесін алды. Прагада аспирантурадан кейін 1862 жылы Берлинге оралды, онда 1864 жылға дейін жаттықты, содан кейін Данияға қарсы соғыста хирург болып қызмет етті. Сол жылдың күзінде ол Берлин университетінің патологиялық институтында Рудольф Вирховтың көмекшісі болды, ол жерде 1868 жылға дейін болды. Осы уақыт ішінде ол физиологиялық химия мен гистологияға қатысты бірнеше мақала жариялады, бірақ ақырында өзінің ерекше назарын патологиялық анатомияға аударды. 1867 жылы Вирховтың "Архив патологиялық анатомия және физиология және клиникалық медицина" (xli) журналында Кохнхаймның "Ueber Entzündung und Eiterung" атты очергі пайда болды, ол оның патолог ретінде беделін арттырды. Онда ол ақ қан жасушаларының көшіп кетуі ісік пайда болуына себепші екенін дәлелдеді. Бұл мәлімдеме патологияда үлкен революция жасады. 1868 жылы Кохнхайм Киль университетінде патологиялық анатомия және жалпы патология профессоры болып тағайындалды; төрт жылдан кейін (1872) ол Бреслау университетіне ұқсас лауазымға көшті. 1873-1874 жылдары науқастанып қалғандықтан, оның жұмысы қысқы уақытта тоқтатылды. 1878 жылы Лейпциг университетінде патология профессоры болуға шақыруды қабылдады, ол өлімге дейін осы кафедраны басқарды. Кохнхайм жаңа патологиялық заттарды мұздатудың қазіргі жалпыға ортақ әдісін алғаш рет қолданды; ол сондай-ақ "Кохнхайм аймақтарында" жүйке түйініне тоқтатуды алғаш рет көрсетті (көшекті бұлшық еттердің тіркестері арқылы көретін бұлшық еттер тіркестерінің қималарын көрсететін көпбұрышты аймақтар); ол қазір жалпыға бірдей қабылданған қабыну теориясының ізашарсы болды; және оның патологиялық қан айналымы саласындағы зерттеулері және эмболияның себептері медициналық емдеу әдістерінде жаңа жолды белгіледі. Әдеби және тәжірибелік қызметімен қатар, Кохнхайм ұстаз ретінде танымал және табысты болды. 1884 жылы Лейпцигте қайтыс болды.

Cohnheim was born at Demmin, Pomerania. He studied at the universities of Würzburg, Marburg, Greifswald, and Berlin, receiving his doctoral degree at the University of Berlin in 1861. After taking a postgraduate course in Prague, he returned to Berlin in 1862, where he practised until 1864, when he took service as surgeon in the war against Denmark. In the fall of the same year he became assistant at the pathological institute of Berlin University under Rudolf Virchow, remaining there until 1868. During this time he published several articles relating to physiological chemistry and histology, but finally turned his especial attention to pathological anatomy. In 1867 there appeared in Virchow's "Archiv für Pathologische Anatomie und Physiologie und für Klinische Medicin" (xli) Cohnheim's essay, "Ueber Entzündung und Eiterung", which made his reputation as a pathologist. In it he proved that the emigration of the white blood corpuscles is the origin of pus, a statement which produced a great revolution in pathology. In 1868 Cohnheim was appointed professor of pathological anatomy and general pathology in the University of Kiel; and four years later (1872) he went to the University of Breslau to fill a similar position. His work there was interrupted in the winter of 1873 74 by illness. In 1878 he accepted an invitation to become professor of pathology in the University of Leipzig, which chair he occupied until his death. Cohnheim was the first to use the now universal method of freezing fresh pathological objects for examination; he also first demonstrated nerve termination in "Cohnheim's areas" (polygonal areas indicating the cut ends of muscle columns, seen in the cross sections of striated muscle fiber); he was the pioneer in the theory of inflammation, which is now universally accepted; and his researches in the field of pathological circulation and the causes of embolism marked a new departure in the methods of medical treatment. Aside from his literary and experimental activity, Cohnheim was both popular and successful as a teacher. He died in Leipzig in 1884.