Кіріспе

Сент-Малахи шіркеуі - Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласында орналасқан католик шіркеуі. Ол Альфред көшесінде, Белфаст қала ғимаратынан аз қашықтықта орналасқан, бірақ ол ғимараттан 60 жылдан астам уақыт бұрын салынған. Шіркеу жергілікті приход қауымының орталық нүктесі болып табылады, сонымен қатар Сент-Малахи, Даун және Коннор епархиясының 88 приходтарының бірі. Бұл Белфаст қаласындағы үшінші көне католик шіркеуі. Бастапқыда Сент-Малахида Белфаст қаласындағы Сент-Мария шіркеуінің діни қызметкерлері қызмет етті. 1866 жылы Сент-Малахи епархиясы құрылғанға дейін және Килкеннидің тумасы Джеффри Бреннан әкімші болып тағайындалды. 1909 жылы құрылған Сент-Малахидің алғашқы приходтық діни қызметкері - д. Дэниел Маккашин болды.

Тарих

Даун және Коннор епискобы доктор Корнелиус Денвир 1830 жылдары католиктердің саны артып келе жатқан католиктерге қосымша ғибадатхана салу үшін үшінші шіркеудің орын іздестірді. Протестант саудагері және Донегалл скверінің оңтүстігіндегі "Макклиннің даласы" деп аталатын үлкен жердің иесі Адам Макклин мырза епископқа тартымды шарттармен жер ұсынды. 1839 жылы 1 мамырда жалға алу келісімшартына қол қойылды, соның негізінде Адам МакКлиан Белфаст католиктеріне сеніп, Хью Магиллге (белгілі зығыр саудагері) Альфред Стрит маңындағы құрылыс алаңын жалға берді. Бұл жер үш жер учаскесінен тұрды, доктор Денвир бұрын шағын блок сатып алу туралы келіссөздер жүргізді, ал МакКлиан мырза сыйлық ретінде берген блок. 1841 жылы 3 қарашада Киелі Малахия мерекесі күні Киелі Малахия шіркеуінің іргетасы қаланды. 1844 жылы 15 желтоқсанда Армгам архиепискобы және Бүкіл Ирландияның приматы доктор Уильям Кролли ғимаратты бағыштады. Доктор Кролли - Даун және Коннор епархиясының жергілікті және бұрынғы епискобы. Бастапқыда Сент-Малахи Даун және Коннор епархиясының соборлық шіркеуі болуы керек еді және 7000 ғибадат етушіге арналған еді; алайда қаржылық қиындықтарға байланысты кіші ғимарат салынды. Соның салдарынан шіркеу Ирландиядағы Тюдор жаңғыру шіркеулерінің ең жақсы үлгілерінің бірі болып саналады.

Интерьер

Ғимаратты Томас Джексон Уотерфорд жобалаған, ол Тюдор дәуірінің шіркеу стиліне сай. Оның пішіні тәреге ұқсайды, ені - 113 фут, ені - 52 фут, биіктігі - 40 фут. Бастапқы бас құрбандық үстелі, амвона және құрбандық үстелінің рельстері ирландтық дуалынан жасалған; алайда олар шіркеу 1926 жылы қайта жаңартылған кезде мәрмәрмен ауыстырылды. Бастапқы әшекейлерден қалған нәрсе - бұл қазіргі құрбандық үстелінің жиһаздарына сәйкес келетін ақ боялған амфора. Қасиетті жердің едені мозаикалық, негізгі түсі көк. Алтаның түбінде христиандардың құрбандыққа арналған жалпы символы - пеликан орналасқан. Сент-Малахи, бәлкім, Вестминстер аббатшылығындағы Генри VII часовнясының көшірмесі болып табылатын желдеткішпен қапталған төбесімен танымал. Сэр Чарльз Бретт былай деді: Бұл тортты сыртқа айналдырғандай, сондықтан кремалы, лак және көбікпен жасалған гипс. Ғибадатхананың екі жағында екі қос құрбандық үстелі бар. Бірі - Жозефке, екіншісі - Мәриямға арналған. Шіркеуде Исаның қасиетті жүрегінің, Ассизидің әулие Францисктің, Падуаның әулие Антонийдің, Лизидің әулие Терезаның, әулие Филоменаның, әулие Малахияның және Белфаст пен бүкіл Ирландия халқы "Жыпыралған әулие" деп атаған әулие Бенедикт Жозеф Лабрдің мүсіндері бар.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Белфаст қаласына Luftwaffe, неміс әуе күштері бірнеше рет шабуыл жасады. Бірде, 15 сәуір 1941 жылы Пасхалық сейсенбіде Белфастқа бомба ұшыраған кезде, шіркеудің алдына бомба түсіп, шіркеудің құрылымына ешқандай зақым келтірмегенмен, терезелердің көбі жарылды. Екінші бомба жақын маңдағы Газзауытқа түсіпті. Жарылыс жергілікті аймақта үлкен вакуумға әкеліп соқты, ол терезелердің қалған бөлігін сорып тастады және түпнұсқалық ирландтық еменнің аяқтары жойылды. Соғыс кезінде емен терезелер алмастырылмай, бетонмен ауыстырылды, бұл неміс бомбаларынан да зиянды болды. 60 жылдан астам уақыт ішінде бетонның беріктігі осы қабырғаларды қоршап тұрған кірпіштерді жойды ( шіркеу қолмен жасалған кірпіштермен салынған) және қалпына келтіру жұмыстары аяқталған кезде 80 000-нан астам кірпіштерді ауыстыру қажет болды. Соғыс кезінде шіркеу үлкен залал шеккенімен, ол әлі де жұмыс кезең-кезеңмен жүргізіліп, кейде ғимараттың жартысы жабылып қалды.

Қалпына келтіру

Сент-Малахи айналасындағы қала аумағы 1980 жылдардың басында күрт қайта дамыды. Қалалық жоспарлаудың осы кезеңі және шіркеудің жасы кірпіш жұмысының нашарлауына әкелді, яғни 2008 жылдың қаңтарында басталған және 2009 жылы £ 3,500,000 шығындалған толық масштабты қалпына келтіру бағдарламасы. Ғимараттың ішкі бөлігі де қайта қалпына келтірілді. 1950 жылдары сырланған киелі үйдің айналасындағы сәнді штемпельдер, құрбандық үстелінің рельстері мен күрделі мозаикалық еден сияқты қалпына келтірілді. Құрбандық үстелінің салтанатты қайта ашылуы мен бағышталуын 2009 жылдың 29 наурызында Даун мен Коннор епискобы доктор Ноэль Тренор епископ эмиритус доктор Патрик Уолштың қатысуымен өткізді. Бұл шіркеудің 1844 жылы ашылғаннан бері алғаш рет ұзақ уақыт жабылуы еді. Қайта қалпына келтіру кезінде көршілес шіркеулерде некелік және реквиемдік мейрамдар өткізілді. Жексенбілік мессалар: (сенбі) кешкі 6-да; 10.30-да. Жұмыс күндері шіркеуде дүйсенбі, сейсенбі, бейсенбі, жұма күндері сағат 13.00-де өтеді. Сәрсенбіде діни қызмет болмайды. Әр сенбі сайын сағат 17.15-тен 17.45-ке дейін өсиеттер беріледі.

Үлкен қоңырау

Бұл шіркеуде Белфаст қаласындағы ең үлкен қоңырау орналасқан. Шіркеудің жанында виски дестилериясы тұрды, ал оның иелері қоңыраудың сыңғырлауы дестилециялау процесін бұзады деп мәлімдеді. Көпшілік ойлағандай, қоңырау алынып тасталмаған. Оның орнына, оның шуылуы мен тербелісін жұмсарту үшін, оны мелтирге оралған; алайда, 2008-2009 жылы қалпына келтіру жұмыстары кезінде мелтире ұзақ уақыттан бері шіріді және қоңыраудың толық шуылуы күніне кем дегенде үш рет естіледі.

Марапаттар

2009 жылы шіркеу қайта ашылғаннан бері қалпына келтіру жұмыстары жоғары бағаға ие болды және Солтүстік Ирландиядағы, Ұлыбританиядағы және Ирландия Республикасындағы топтардан бірқатар марапаттар алды. Бұлардың ішінде: "Белфаст бренді" үшін 2009 жылғы "Айслинг" сыйлығы (Солтүстік Ирландия); "Құрылыс қорғау" үшін 2010 жылғы "Корольдік институттың" "Корреспонденттік геодезистер" сыйлығы; "Жылдың жобасы" үшін 2010 жылғы "Корольдік институттың" "Корреспонденттік геодезистер" сыйлығы; "Британдық сәулетшілер" институтының "Корольдік институты" сыйлығы; "Қоғамдық сенім" сыйлығы 2010; "Ольстер сәулетшілері" қоғамының "Қорреспонденттік қоғам" сыйлығы 2010; "Ирландиялық грузин қоғамы" сыйлығы 2010.