Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Малахи шіркеуі - Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласында орналасқан католик шіркеуі. Ол Альфред көшесінде, Белфаст қала ғимаратынан аз қашықтықта орналасқан, бірақ ол ғимараттан 60 жылдан астам уақыт бұрын салынған. Шіркеу жергілікті приход қауымының орталық нүктесі болып табылады, сонымен қатар Сент-Малахи, Даун және Коннор епархиясының 88 приходтарының бірі. Бұл Белфаст қаласындағы үшінші көне католик шіркеуі. Бастапқыда Сент-Малахида Белфаст қаласындағы Сент-Мария шіркеуінің діни қызметкерлері қызмет етті. 1866 жылы Сент-Малахи епархиясы құрылғанға дейін және Килкеннидің тумасы Джеффри Бреннан әкімші болып тағайындалды. 1909 жылы құрылған Сент-Малахидің алғашқы приходтық діни қызметкері - д. Дэниел Маккашин болды.
Saint Malachy's Church is a Catholic church in Belfast, Northern Ireland. It is located in Alfred Street, a short distance from Belfast City Hall, although it precedes that building by over 60 years. The church is the focal point of the local parish community, also Saint Malachy's, one of the 88 parishes in the Diocese of Down and Connor. It is third oldest Catholic church in the city of Belfast. In the beginning Saint Malachy's was served by priests from St Mary's Church, Belfast, until the Parish of Saint Malachy was created in 1866 and Fr Geoffrey Brennan, a native of Kilkenny, was appointed administrator. The first parish priest of Saint Malachy's, a post created in 1909, was Fr Daniel McCashin.
Тарих
Даун және Коннор епискобы доктор Корнелиус Денвир 1830 жылдары католиктердің саны артып келе жатқан католиктерге қосымша ғибадатхана салу үшін үшінші шіркеудің орын іздестірді. Протестант саудагері және Донегалл скверінің оңтүстігіндегі "Макклиннің даласы" деп аталатын үлкен жердің иесі Адам Макклин мырза епископқа тартымды шарттармен жер ұсынды. 1839 жылы 1 мамырда жалға алу келісімшартына қол қойылды, соның негізінде Адам МакКлиан Белфаст католиктеріне сеніп, Хью Магиллге (белгілі зығыр саудагері) Альфред Стрит маңындағы құрылыс алаңын жалға берді. Бұл жер үш жер учаскесінен тұрды, доктор Денвир бұрын шағын блок сатып алу туралы келіссөздер жүргізді, ал МакКлиан мырза сыйлық ретінде берген блок. 1841 жылы 3 қарашада Киелі Малахия мерекесі күні Киелі Малахия шіркеуінің іргетасы қаланды. 1844 жылы 15 желтоқсанда Армгам архиепискобы және Бүкіл Ирландияның приматы доктор Уильям Кролли ғимаратты бағыштады. Доктор Кролли - Даун және Коннор епархиясының жергілікті және бұрынғы епискобы. Бастапқыда Сент-Малахи Даун және Коннор епархиясының соборлық шіркеуі болуы керек еді және 7000 ғибадат етушіге арналған еді; алайда қаржылық қиындықтарға байланысты кіші ғимарат салынды. Соның салдарынан шіркеу Ирландиядағы Тюдор жаңғыру шіркеулерінің ең жақсы үлгілерінің бірі болып саналады.
The Bishop of Down and Connor Dr Cornelius Denvir had for a long period during the 1830s sought an appropriate location for a third church to provide increased sacramental support for the burgeoning Catholic population. Mr Adam McClean, a Protestant merchant and owner of the large expanse of property behind Donegall Square South known as 'McClean's Fields', offered the Bishop a site on attractive terms. A lease was signed on 1 May 1839, whereby Adam McClean leased to Mr Hugh Magill (a prominent linen merchant) in trust for the Catholics of Belfast the parcel of building ground fronting Alfred St. The site actually consisted of three plots, Dr Denvir having previously negotiated purchase of a small block, and a block gifted by Mr McClean. On 3 November 1841, the feast of Saint Malachy, the foundation stone for Saint Malachy's Church was laid. On 15 December 1844 Dr William Crolly, Archbishop of Armagh and Primate of All Ireland, dedicated the building. Dr Crolly was a native and former bishop of the Diocese of Down and Connor. Originally, Saint Malachy's was intended to be the cathedral church of the Diocese of Down and Connor and was to seat 7,000 worshippers; however, due to financial difficulties, a smaller building was constructed. Consequently, the church is regarded as one of the finest examples of Tudor Revival churches in Ireland.
Интерьер
Ғимаратты Томас Джексон Уотерфорд жобалаған, ол Тюдор дәуірінің шіркеу стиліне сай. Оның пішіні тәреге ұқсайды, ені - 113 фут, ені - 52 фут, биіктігі - 40 фут. Бастапқы бас құрбандық үстелі, амвона және құрбандық үстелінің рельстері ирландтық дуалынан жасалған; алайда олар шіркеу 1926 жылы қайта жаңартылған кезде мәрмәрмен ауыстырылды. Бастапқы әшекейлерден қалған нәрсе - бұл қазіргі құрбандық үстелінің жиһаздарына сәйкес келетін ақ боялған амфора. Қасиетті жердің едені мозаикалық, негізгі түсі көк. Алтаның түбінде христиандардың құрбандыққа арналған жалпы символы - пеликан орналасқан. Сент-Малахи, бәлкім, Вестминстер аббатшылығындағы Генри VII часовнясының көшірмесі болып табылатын желдеткішпен қапталған төбесімен танымал. Сэр Чарльз Бретт былай деді: Бұл тортты сыртқа айналдырғандай, сондықтан кремалы, лак және көбікпен жасалған гипс. Ғибадатхананың екі жағында екі қос құрбандық үстелі бар. Бірі - Жозефке, екіншісі - Мәриямға арналған. Шіркеуде Исаның қасиетті жүрегінің, Ассизидің әулие Францисктің, Падуаның әулие Антонийдің, Лизидің әулие Терезаның, әулие Филоменаның, әулие Малахияның және Белфаст пен бүкіл Ирландия халқы "Жыпыралған әулие" деп атаған әулие Бенедикт Жозеф Лабрдің мүсіндері бар.
The church was designed by Thomas Jackson of Waterford, and it is in the ecclesiastical style of the Tudor period. It is cruciform in shape, 113 feet wide, 52 feet wide and 40 feet high. The original high altar, pulpit and altar rails were of Irish oak; however, they were replaced with marble when the church was renovated in 1926. All that remains of the original ornaments is the canopy over the pulpit which has been painted white to match the marble of the present altar furnishings. The sanctuary floor is mosaic, the principal colour being blue. At the foot of the altar is a pelican, a common Christian symbol of sacrifice. Saint Malachy's is, perhaps, best known for its fan vaulted ceiling which is an imitation of the Henry VII Chapel in Westminster Abbey. Sir Charles Brett stated: It is as though a wedding cake has been turned inside out, so creamy, lacy and frothy is the plasterwork. There are two side altars in the church, on either side of the sanctuary. One is dedicated to Saint Joseph, the other to the Blessed Virgin Mary. The church also has statues of the Sacred Heart of Jesus, Saint Francis of Assisi, Saint Anthony of Padua, Saint Thérèse of Lisieux, Saint Philomena, Saint Malachy himself, and Saint Benedict Joseph Labre, known as "The Ragged Saint" by the people of Belfast and throughout Ireland.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Белфаст қаласына Luftwaffe, неміс әуе күштері бірнеше рет шабуыл жасады. Бірде, 15 сәуір 1941 жылы Пасхалық сейсенбіде Белфастқа бомба ұшыраған кезде, шіркеудің алдына бомба түсіп, шіркеудің құрылымына ешқандай зақым келтірмегенмен, терезелердің көбі жарылды. Екінші бомба жақын маңдағы Газзауытқа түсіпті. Жарылыс жергілікті аймақта үлкен вакуумға әкеліп соқты, ол терезелердің қалған бөлігін сорып тастады және түпнұсқалық ирландтық еменнің аяқтары жойылды. Соғыс кезінде емен терезелер алмастырылмай, бетонмен ауыстырылды, бұл неміс бомбаларынан да зиянды болды. 60 жылдан астам уақыт ішінде бетонның беріктігі осы қабырғаларды қоршап тұрған кірпіштерді жойды ( шіркеу қолмен жасалған кірпіштермен салынған) және қалпына келтіру жұмыстары аяқталған кезде 80 000-нан астам кірпіштерді ауыстыру қажет болды. Соғыс кезінде шіркеу үлкен залал шеккенімен, ол әлі де жұмыс кезең-кезеңмен жүргізіліп, кейде ғимараттың жартысы жабылып қалды.
During the Second World War there were a number of raids on Belfast by the Luftwaffe, the German Air Force. On one occasion, during the infamous Belfast Blitz of Easter Tuesday, 15 April 1941, a bomb landed in front of the church and, while it did not cause any structural damage to the church, many of the windows were blown in. A second bomb landed at the nearby Gasworks. The explosion caused a huge vacuum in the local area which literally sucked out the remainder of the windows and the original Irish oak frames were destroyed. Being a time of war, it was impossible to replace the oak window frames and so they were replaced in concrete, something that was to prove more damaging than the German bombs. Over 60 years the strength of the concrete destroyed the bricks surrounding these frames (the church was built with handmade bricks) and by the time the restoration work was complete upwards of 80,000 bricks needed to be replaced. While the church suffered a great deal of damage during the War it was still kept open by doing the work in stages, sometimes with half the building closed off.
Қалпына келтіру
Сент-Малахи айналасындағы қала аумағы 1980 жылдардың басында күрт қайта дамыды. Қалалық жоспарлаудың осы кезеңі және шіркеудің жасы кірпіш жұмысының нашарлауына әкелді, яғни 2008 жылдың қаңтарында басталған және 2009 жылы £ 3,500,000 шығындалған толық масштабты қалпына келтіру бағдарламасы. Ғимараттың ішкі бөлігі де қайта қалпына келтірілді. 1950 жылдары сырланған киелі үйдің айналасындағы сәнді штемпельдер, құрбандық үстелінің рельстері мен күрделі мозаикалық еден сияқты қалпына келтірілді. Құрбандық үстелінің салтанатты қайта ашылуы мен бағышталуын 2009 жылдың 29 наурызында Даун мен Коннор епискобы доктор Ноэль Тренор епископ эмиритус доктор Патрик Уолштың қатысуымен өткізді. Бұл шіркеудің 1844 жылы ашылғаннан бері алғаш рет ұзақ уақыт жабылуы еді. Қайта қалпына келтіру кезінде көршілес шіркеулерде некелік және реквиемдік мейрамдар өткізілді. Жексенбілік мессалар: (сенбі) кешкі 6-да; 10.30-да. Жұмыс күндері шіркеуде дүйсенбі, сейсенбі, бейсенбі, жұма күндері сағат 13.00-де өтеді. Сәрсенбіде діни қызмет болмайды. Әр сенбі сайын сағат 17.15-тен 17.45-ке дейін өсиеттер беріледі.
The area of the city around Saint Malachy's was dramatically re developed from the early 1980s. That period of urban planning, and the age of the church itself, led to a deterioration in the condition of the brickwork meaning a full scale restoration programme which began in January 2008 and was completed in 2009 at a cost of £3,500,000. The interior of the church was also restored. The ornate stencilling around the sanctuary, painted over in the 1950s, was restored as were the altar rails and the intricate mosaic floor. The Solemn Re Opening and Dedication of the altar was celebrated on 29 March 2009 by the Bishop of Down and Connor, Dr Noel Treanor, in the presence of the Bishop Emeritus Dr Patrick Walsh. This was the first time that Saint Malachy's had been closed for an extended period since the church was opened in 1844. During the restoration, nuptial and Requiem Masses were celebrated in neighbouring churches. Sunday Masses are: Vigil (Saturday) 6pm; 10.30am. Weekday Masses are at 1pm, Monday, Tuesday, Thursday, Friday. There is no Mass on Wednesday. Confessions are 5.15 to 5.45pm each Saturday.
Үлкен қоңырау
Бұл шіркеуде Белфаст қаласындағы ең үлкен қоңырау орналасқан. Шіркеудің жанында виски дестилериясы тұрды, ал оның иелері қоңыраудың сыңғырлауы дестилециялау процесін бұзады деп мәлімдеді. Көпшілік ойлағандай, қоңырау алынып тасталмаған. Оның орнына, оның шуылуы мен тербелісін жұмсарту үшін, оны мелтирге оралған; алайда, 2008-2009 жылы қалпына келтіру жұмыстары кезінде мелтире ұзақ уақыттан бері шіріді және қоңыраудың толық шуылуы күніне кем дегенде үш рет естіледі.
The church houses the largest bell in Belfast. Close to the church stood a whiskey distillery, and its owners claimed that the peal of the bell was upsetting the distillation process. Contrary to popular belief, the bell was not removed. Instead, it was wrapped in felt to soften its peal and vibration; however, by the time of the restoration work in 2008–2009, the felt had long since rotted away and the full peal of the bell can be heard at least three times daily.
Марапаттар
2009 жылы шіркеу қайта ашылғаннан бері қалпына келтіру жұмыстары жоғары бағаға ие болды және Солтүстік Ирландиядағы, Ұлыбританиядағы және Ирландия Республикасындағы топтардан бірқатар марапаттар алды. Бұлардың ішінде: "Белфаст бренді" үшін 2009 жылғы "Айслинг" сыйлығы (Солтүстік Ирландия); "Құрылыс қорғау" үшін 2010 жылғы "Корольдік институттың" "Корреспонденттік геодезистер" сыйлығы; "Жылдың жобасы" үшін 2010 жылғы "Корольдік институттың" "Корреспонденттік геодезистер" сыйлығы; "Британдық сәулетшілер" институтының "Корольдік институты" сыйлығы; "Қоғамдық сенім" сыйлығы 2010; "Ольстер сәулетшілері" қоғамының "Қорреспонденттік қоғам" сыйлығы 2010; "Ирландиялық грузин қоғамы" сыйлығы 2010.
Since the church reopened in 2009 the restoration work has won high praise and a number of awards from groups within Northern Ireland, in the United Kingdom and in the Republic of Ireland. These include The Aisling Award 2009 (Northern Ireland) for Belfast Brand; The Royal Institution of Chartered Surveyors Award 2010 for Building Conservation; The Royal Institution of Chartered Surveyors Award 2010 for Project of the Year; The Royal Institute of British Architects Award 2010; the Civic Trust Award 2010; The Royal Society of Ulster Architects Conservation Award 2010; The Irish Georgian Society Award 2010.